Βυζαντινὸ πνεῦμα

Στὰ 811, ὁ αὐτοκράτορας Νικηφόρος ἀποφάσισε νὰ ξεμπερδέψει μὲ τοὺς Βούλγαρους τοῦ Κρούμμου, ποὺ κρατοῦσαν τὰ μέρη ἀπὸ τὸν Αἷμο καὶ βόρεια. Συγκέντρωσε πολὺ στρατὸ ἀπὸ τὰ Βαλκάνια καὶ τὴν Μ. Ἀσία, ὥστε τρομαγμένος ὁ Κροῦμμος τοῦ ζήτησε εἰρήνη.

Ὁ Νικηφόρος ἀρνήθηκε καὶ στὶς 20/7 εἰσῆλθε στὴ βουλγαρικὴ ἐπικράτεια. Στὴν ἀρχὴ εἶχε ἐπιτυχίες (ἕνα ἀνώνυμο χρονικὸ κάνει λόγο γιὰ ἐξόντωση 12 καὶ ἔπειτα 50 χιλιάδων Βουλγάρων στρατιωτών, ἕνα δεύτερο γιὰ 15 χιλιάδων). Ἔδωσε ἐντολὲς γιὰ σφαγὲς καὶ μπῆκε στὴν βουλγαρικὴ πρωτεύουσα. Ἐκεῖ ἔκαψε τὰ (ξύλινα…) «ἀνάκτορα» τοῦ Κρούμμου, ὁ ὁποῖος τοῦ ἔστειλε ταπεινωμένος τὸ μήνυμα: «πάρε ὅ,τι θὲς καὶ φύγε ἐν εἰρήνη, ἰδού, μὲ νίκησες«. Ὅμως, ὁ Νικηφόρος δὲν ἔπραξε συνετά, δίνοντας στὸν Κροῦμμο τὴν εὐκαιρία νὰ κλείσει ὅλες τὶς διεξόδους ἀπὸ τὴ Βουλγαρία μὲ ξύλινες ὀχυρώσεις παγιδεύοντας τὸν Νικηφόρο.

Ὅταν ὁ Νικηφόρος κατάλαβε ὅτι εῖχε παγιδευτεῖ σὰν τὸ ποντίκι στὴ φάκα, εἶπε στοὺς στρατηγούς του: Κἂν πτερωτοὶ γενώμεθα, μηδεὶς ἐλπίσοι διαφυγεῖν τὸν ὄλεθρον, ἀκόμη κι ἂν βγάλουμε φτερά, ἂς μὴν ἐλπίσει κανένας ὅτι θὰ γλιτώσουμε.

Ἡ συνέχεια, μὲ τὸν Κροῦμμο νὰ ἐπαργυρώνει τὸ κρανίο τοῦ Νικηφόρου κάνοντάς το κούπα γιὰ τὰ ὡραῖα βαρβαρικὰ συμπόσιά του, εἶναι λίγο-πολὺ γνωστή.

This entry was posted in Βούλγαροι, Ιστορίες, Ρωμανία, Σαν παραμύθια and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s