Οἱ δακρύβρεχτες ἀλλαξογνωμίες ἑνὸς Σκλαυηνοῦ

Ἰω. Κολιόπουλου, Λεηλασία φρονημάτων, Βάνιας, β’ έκδ., τόμ. Β’, σελ. 106

«Μεταξὺ τῶν «ἐντεταλμένων» ἐκδικητῶν ἦταν καὶ ὁ καπετὰν Σάπκας ἀπὸ τὸν Ἅγιο Γερμανὸ τῶν Πρεσπῶν […] γιὰ νὰ ἐπανέλθει ὡς Βούλγαρος μετὰ τὴν κατάληψη τῆς χώρας ἀπὸ τὶς δυνάμεις τοῦ Ἄξονος τὸ 1941 μὲ πρωτοβουλία τῆς Βουλγαρικῆς Πρεσβείας Ἀθηνῶν καὶ τῆς Βουλγαρικῆς Λέσχης Θεσσαλονίκης. Ἐπανελθὼν στὸν Ἅγιο Γερμανό, ὁ Σάπκας διορίσθηκε ἀπὸ τὶς ἰταλικὲς δυνάμεις κατοχῆςἀλλὰ παρέμεινε ἀπὸ τοὺς ἐπιφανέστερους βουλγαρόφιλους τῆς περιοχῆς […] Τὸ καλοκαίρι τοῦ 1946 ἐπέδραμε μὲ πολυμελὴ ὁμάδα ἐνόπλων ὁμοφρόνων Σλαβομακεδόνων στὰ Κορέστια καὶ κατέφυγε στὴ Λαϊκὴ Δημοκρατία τῆς Μακεδονίας«,

στὴν ὁποία σίγουρα ἔγινε ἔκτοτε -ὅπως κι οἱ ἄλλοι- ἕνας καλὸς προαιώνιος Μακεδόνας ἔχοντας ἐκδηλώσει τὴ χαρακτηριστικὴ σλαβικὴ ἐθνικὴ ἀμνησία.

Ἄλλωστε, στὸ σλαβομακεδονικὸ Τάγμα Γκότσε τοῦ Ἠλία Δημάκη εἶχαν καταφύγει ὅλοι οἱ γνωστοὶ  Ὀχρανίτες τῆς Καστοριᾶς καὶ τῆς Φλώρινας. Ἄλλοι Ὀχρανίτες καὶ βούλγαροι παραστρατιωτικοὶ ἔφυγαν ἐπίσης στὰ Σκόπια, ὅπως γιὰ παράδειγμα ὁ Γκ. Ντίμτσεφ κι ὁ Κάλτσεφ. Ὁ Ντ. Βλάχωφ καὶ ὁ Τόμωφ, γιουγκοσλάβοι ἐκπρόσωποι τῶν Μακεδόνων ἦταν προπολεμικὰ κρατικὸς βούλγαρος ὑπάλληλος καὶ βουλευτὴς τοῦ ΚΚ Βουλγαρίας ἀντίστοιχα. Ἀντίστοιχα στὴ σερβικὴ Μακεδονία, μόλις εἰσῆλθε ὁ βουλγαρικὸς στρατὸς κατοχῆς, ὅλα τὰ μέλη τοῦ τοπικοῦ ΚΚ Γιουγκοσλαβίας δήλωσαν ὅτι προσχωροῦν στὸ ΚΚ Βουλγαρίας. Κατὰ τὴν Κατοχὴ ἐπίσης, 20.000 Σλάβοι τῆς ἑλληνικῆς Μακεδονίας δήλωσαν Βούλγαροι καὶ γράφτηκαν στὴ Βουλγαρικὴ Λέσχη. Μπορεῖ νὰ ὑποθέσει κανεὶς ὅτι μετὰ τὴν ἥττα τοῦ Ἄξονα εἴτε τὸ ἔσκασαν στὰ Σκόπια εἴτε φρόνιμα λούφαξαν, καὶ σήμερα ὑποστηρίζουν ὅτι εἶναι προαιώνιοι Μακεδόνες.

Ἔτσι εἶναι μαθημένοι. Ὁ Μισίρκωφ, γιὰ παράδειγμα

α) Μεταξὺ 1897 καὶ καλοκαιριοῦ τοῦ 1903 ἐμφανίζεται ὡς Βούλγαρος, συντάσσει φιλοβουλγαρικὲς μελέτες καὶ εἶναι μέλος ἐθνικῶν βουλγαρικῶν ὀργανώσεων.

β) Μεταξὺ φθινοπώρου τοῦ 1903 καὶ 1904, ἔχει ἐθνικὰ μακεδονικὲς θέσεις καὶ ἀντίστοιχη συνείδηση.

γ) Μετὰ ἀπὸ δυὸ ἔτη ἀπραξίας, ἀπὸ τὸ 1907 ὣς τὸ 1913 ὑποστηρίζει φανατικὰ τὸν βουλγαρισμὸ καὶ ἀποκηρύσσει / ἀναιρεῖ τὶς θέσεις ποὺ διατύπωσε τὶς Μακεδονικὲς Ὑποθέσεις .

δ) Ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ 1914 ὣς τὸν Σεπτέμβρη υἱοθετεῖ ξανὰ τὸν μακεδονισμό, ἀλλὰ

ε) Ἀπο τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1914 ὣς τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1922 ὑποστηρίζει ξανὰ τὸν βουλγαρισμό.

στ) Μετά, ὑποστηρίζει ξανὰ τὸν μακεδονισμὸ ἀλλὰ

ζ) Σὲ δύο ἄρθρα του («Σχολεῖο καὶ σοσιαλισμός», ἐφ. Mir, 26-5-1925, καὶ «Ἐκκλησία καὶ σχολεῖο», Mir, 13-8-1925) ἀναφέρεται στὴ Μακεδονία ὡς βουλγαρικὴ περιοχή.

Γιὰ μερικοὺς ὅπως ἐκεῖνη τῆν ὑποομάδα τῶν σλαβόφωνων οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν στὴν Ἑλλάδα καὶ δὲν ἔχουν ἑλληνικὴ συνείδηση (δὲν εἶναι Γραικομάνοι) ἡ ἐθνικὴ συνείδηση εἶναι σὰν τὰ λερωμένα ἐσώρουχα.  Ἂν τὰ βουλγαρικὰ λερώσουν, τὰ πετᾶν καὶ φορᾶνε τὰ μακεδονικά. Μόνο ποὺ βλέποντας κανεὶς τὸν ἰσχυροποιούμενο ἀλβανικὸ ἀλυτρωτισμὸ στὴν ΠΓΔΜ εὔλογα ὑποθέτει ὅτι καὶ τὰ μακεδονικὰ ἐσώρουχα κινδυνεύουν νὰ πάθουν ὅ,τι ἔπαθαν παλιότερα τὰ βουλγάρικα. Τότε ἡ πρόσκαιρη λύση ἴσως θὰ εἶναι τὰ πάμπερς.

This entry was posted in Ιστορίες, Μακεδονία, Σλάβοι and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

1 Response to Οἱ δακρύβρεχτες ἀλλαξογνωμίες ἑνὸς Σκλαυηνοῦ

  1. Παράθεμα: Μακεδονικά – manolisgvardis

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s