Ἡ δημοτικὴ καὶ οἱ προϋποθέσεις της

Μὲ ἀφορμὴ ἕνα ἄρθρο τοῦ Κ. Κουτσουρέλη:

Τὸ πιὸ κωμικὸ εἶναι ὅτι φανατικοὶ «δημοτικιστὲς» ἀσχολοῦνται μὲ τὴν διόρθωση τῆς «καθαρεύουσας» ποὺ διάφορος κόσμος χρησιμοποιεῖ, καὶ ἐπισημαίνουν μὲ χαιρέκακη συχνά διάθεση, τὰ λάθη στὴ χρήση της προκειμένου νὰ περάσουν τὴ γραμμή τους «μόνο δημοτική» (κι ὅτι αὐτοὶ εἶναι οἱ γνῶστες της). Εἶναι κωμικὸ γιατὶ οἱ «δημοτικιστὲς» (*) ἀγνοοῦν ὅτι οἱ πατέρες τοῦ δημοτικισμοῦ διαμορφώθηκαν πνευματικά, «μεγάλωσαν μὲ καθαρεύουσα καὶ Ἀρχαῖα», κι ἔγραψαν τόσο «τέλεια δημοτικὴ» -ὥστε τὴν κατέστησαν πρότυπο γιὰ τοὺς μεταγενέστερους- ἀκριβῶς γι’ αὐτὸ τὸ λόγο. Τὸ πρότυπο τῆς δημοτικῆς, δηλαδή, δὲν φτιάχτηκε σὲ στείρα ἀντιπαράθεση μὲ τὴν καθαρεύουσα, τάχα ὡς ἀτόφια συνέχεια καὶ ὑπεράσπιση τῆς γλώσσας τοῦ τσοπάνου καὶ τοῦ λαοῦ τῶν χωριῶν (γιὰ πόλεις καὶ ἀστοὺς στὸ ἑλλαδικὸ κράτος ἂς μὴ κάνουμε λόγο, γιατὶ θὰ γελᾶμε πολύ), ἀλλὰ χάρη σὲ μιὰ πιὸ πολύπλοκη σχέση μὲ τὴν καθαρεύουσα (καὶ τὰ Ἀρχαῖα) ἀπὸ ἐκείνη τὴ σχέση ποὺ ἔχει κατὰ νοῦ ὁ κάθε μαχητικὸς δημοτικιστής. Ἂν αὐτὴ ἡ σχέση (μὲ τὰ Ἀρχαῖα κι ὅλες τὶς παλιότερες, τεχνητὲς καὶ μή, γραπτὲς μορφὲς τῆς γλώσσας) τερματιστεί ἢ ἀπαγορευτεῖ κι ἀπαξιωθεῖ, τότε χάνουμε τὸ ἐργαλεῖο ποὺ εἶχαν οἱ πατέρες τοῦ δημοτικισμοῦ -ἀκόμη κι ἂν δὲν τὸ κατανοοῦσαν οἱ ἴδιοι.

(*) σὲ εἰσαγωγικὰ ὁ ὅρος, ἀφοῦ ὅλοι πλέον στὴ δημοτικὴ γράφουν λίγο-πολύ, καὶ εἶναι κουραστικὸ νὰ εἶσαι καθεστωτικὸς παριστάνοντας τὴν ἀγωνιζόμενη μειονότητα

This entry was posted in φιλοσοφίες, γλώσσα, κοινωνία and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s