Ἄκης Πάνου, Κοινὴ Ἀγορά (1978)

Ὄχι ὅτι δὲν μᾶς εἶχε προειδοποιήσει κανείς. Μόνο ποὺ δὲν φαντάστηκε ὅτι  τελικὰ «κοινὴ» δὲν θὰ γινόταν ἡ Κοινὴ Ἀγορὰ γιὰ τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ ἡ Ἑλλάδα γιὰ τὴν Κοινὴ Ἀγορά.

στίχοι

Ὅταν θὰ μποῦμε στὴν Κοινὴ τὴν Ἀγορά
ὅταν θὰ γίνουμε Ευρωπαίοι ἐπισήμως,
δὲν θὰ κοιτάζουμε τοὺς ἄλλους πονηρά
κι οἱ συνεταῖροι θὰ μᾶς φέρονται εντίμως.

Ἐμεῖς θὰ στέλνουμε ἀγγούρια Κρητικά
καὶ θὰ εἰσάγουμε τὰ πάντα ἀπὸ τὴ Δύση,
θἀ ‘ρθοῦνε ἤθη κάπως πιὸ ἐλαστικά
καὶ δὲ θὰ φτάνει στὸ κακούργημα ἡ χρήση.

Τώρα θὰ πεῖς πὼς ὀνομάζεται Κοινή…
κι αὐτὴ ἡ λέξη ἐξηγεῖται πολυτρόπως,
μὰ ἀφοῦ δὲ γίνεται νὰ ζήσουμε ὀρφανοί
μὲ τὴν «κοινὴ» θὰ βολευτοῦμε ὅπως-ὅπως…

This entry was posted in μουσική and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s