Ἡ κακιὰ ἑλληνικὴ οἰκογένεια (σύντομο)

«Ὁ γονιὸς ποὺ παινεύει τὸ παιδί του» ἢ «ὁ γονιὸς πού, ὅταν ἕνα ξένο παιδὶ πέσει στὰ ναρκωτικὰ ἢ ἀποτύχει κάπου τότε αὐτὸς τὸ κακολογεῖ ἐνῶ ὅταν τὸ δικό του πάθει τὸ ἴδιο, τότε αὐτὸς τὸ δικαιολογεῖ».

Ὑπάρχει καὶ ἡ περίπτωση στὴν ὁποία οἱ γονεῖς θαυμάζουν τὸ παιδί τους καὶ τὸ δικαιολογοῦν ὅ,τι κι ἂν (δὲν) κάνει. Ἀλλὰ καὶ ἡ περίπτωση στὴν ὁποία ὁ γονιὸς βρίζει τὸ παιδί του καὶ τὸ ὑποτιμᾶ ὅ,τι καὶ νὰ κάνει. Τὴν ὁποία δὲν ἀναφέρουν.

Ἁπλῶς, τὰ στερεότυπα περὶ καταπίεσης δίνουν καὶ παίρνουν. Ποιὰ γονεϊκὴ καταπίεση κάνει τὰ παιδιὰ δώδεκα καὶ δεκαπέντε χρόνων νὰ μὴ δίνουν τὴ θέση τους σὲ γέρους στὸ ἀστικό;

Ἡ καταπίεση ἔχει γίνει ἔμμονη ἰδέα, καὶ μὲ τὶς Ἰδέες δὲν μπορεῖς νὰ τὰ βάλεις. Φυσικά, ὑπάρχει καταπίεση, ἀλλὰ ἐπίσης ὑπάρχει καὶ ἐλευθεριότητα-ἀτομικισμὸς καὶ ἀνευθυνότητα. Οἱ ἴδιος ἄνθρωπος καταπιέζει τὸ παιδί του καὶ ἀμέσως μετὰ τὸ παινεύει καὶ τοῦ φουσκώνει τὰ μυαλά. Ὁ ἴδιος ἄνθρωπος ποὺ γκρινιάζει γιὰ τὸ παιδί του, τὴν ἑπόμενη στιγμὴ εἶναι περήφανος γι’ αὐτό.

Ἀντὶ γιὰ ἀριστεροὺς πλατωνισμοὺς περὶ τῆς φύσει καταπιεστικῆς ἑλληνικῆς οἰκογένειας (φύσει ἐπειδὴ εἶναι ἑλληνική), μπορεῖ κανεὶς νὰ κάνει μιὰ κοινωνικὴ ἔρευνα σχετικὰ μὲ τὴν περιοχή, τὸ μορφωτικὸ ἐπίπεδο, τὸ εἰσόδημα κ.λπ. σὲ σχέση μὲ τὴν καταπίεση τῶν παιδιῶν. Ἂν διαπιστωθεῖ ὅτι δὲν ἔχουν σχέση αὐτὰ μὲ τὴν καταπίεση καὶ τὴν κακομεταχείριση,  δηλαδὴ ὅτι καταπιεστικοὶ γονεῖς ὑπάρχουν καὶ σὲ μορφωμένες καὶ σὲ πλούσιες καὶ σὲ μεσαῖες τάξεις, τότε πρῶτα ἂς βγάλουν τὸ καρφὶ ἀπὸ τὸ μάτι τους (τὸ ὁποῖο, μὲ δυὸ λόγια, θεωρεῖ τὴν ἰδεολογία καὶ κοσμοεικόνα δέσμιες τῶν ὑλικῶν συνθηκῶν καὶ συνάρτηση τῶν δεύτερων) κι ἔπειτα ἂς δοῦν ἂν οἱ αἰτίες τῆς καταπίεσης εἶναι ἐγγενῶς νεοελληνικές, ἐγγενῶς μεσογειακές κ.λπ.

Ἄλλοι, πάλι, μὴ ἀριστεροὶ (οἱ «φιλελεύθεροι») ἀλλὰ σὲ συμμαχία μὲ τοὺς ἀριστεροὺς πλατωνιστές, ἔχουν ἐσωτερικεύσει τὸ ἀγγλοσαξωνικὸ πρότυπο, ὅτι τὸ παιδὶ μετὰ τὰ δεκαοκτὼ πρέπει νὰ φύγει ἀπὸ τὸ σπίτι -ἐννοεῖται κι ὅτι οἱ ἴδιοι «φιλελεύθεροι» προσδοκουν ὅτι ὣς τὰ 30 τὸ παιδὶ θὰ ἔχει βγάλει τὸ πρῶτο του ἑκατομμύριο. Γονεῖς ποὺ νοικιάζουν τὸ δωμάτιο τῶν παιδιῶν στὰ παιδιά τους μετὰ τὰ δεκαοχτώ, ζευγάρια ποὺ πληρώνουν ξεχωριστὰ στὸ ἑστιατόριο, καὶ ἄλλα τέτοια ὡραῖα κι ἐξατομικευτικά.

Ἐννοεῖται ὅτι κι ἐδῶ ὑπάρχει καταπίεση, καταπίεση ἐλευθερίας. Μὲ τὸ στανιὸ πρέπει νὰ γίνεις παρτάκιας: Τὸ ὅτι τέτοιες προσδοκίες κι ἀντιλήψεις ὁδηγοῦν νὰ ἔχει ὁ ἐνήλικας γραμμένους στὰ παλιά του τὰ παπούτσια τοὺς γονεῖς του ποὺ πεθαίνουν ξεχασμένοι στὸ γηροκομεῖο, εἶναι κάτι ποὺ δὲν λέγεται.  Τὸ ὅτι σὲ χῶρες μὲ ἀνύπαρκτη ὑποδομὴ γιὰ τὴ φροντίδα τῶν παιδιῶν εἶναι ἀδύνατο νὰ ζήσει μιὰ οἰκογένεια χωρὶς κάποια στήριξη ἀπὸ τοὺς γονεῖς, ἐπίσης δὲν λέγεται. Τὸ ὅτι ἡ ἀγωγὴ ποὺ δίνει ἕνα μέλος τῆς οἰκογένειας (ἔστω καὶ σποραδικὰ) εἶναι πολὺ ἀνώτερη ἀπὸ τὴν ἀγωγὴ ποὺ δίνουν ἀπρόσωποι ὑπάλληλοι μὲ βάση ὄχι τὴν ὑπαρκτὴ κουλτούρα -τὴν ὁποία θέλουν οἱ γονεῖς νὰ λάβει καὶ νὰ ἀφομοιώσει τὸ παιδί τους- ἀλλὰ ἐπινοημένες ἀντιλήψεις ψηφισμένες ἀπὸ πληρωμένους χαρτογιακάδες στὸ κοινοβούλιο καὶ προωθημένες ἀπὸ ἰδιοτελεῖς (κι ἐνίοτε σιχαμερὲς) ΜΚΟ, πάλι δὲν λέγεται. Τέλος, τὸ ὅτι σὲ χῶρες ποὺ βρίσκονται σὲ οἰκονομικὴ κρίση εἶναι ἀδύνατο νὰ ἐπιβιώσει ἐνήλικας ἄνθρωπος (ὄχι παιδί) δίχως τὴ συσσωμάτωση ἡ ὁποία λέγεται οἰκογένεια (καὶ μάλιστα στὴν παραδοσιακὴ μορφή της), εἶναι κάτι ποὺ δὲν λένε οἱ ὁπαδοὶ τῆς διάλυσης ἀπὸ τὰ 18 τῆς οἰκογένειας «μὲ πρόσχημα τὴν ἀποφυγὴ τῆς καταπίεσης».

Ἀντιλαμβάνομαι τὸ ὑπαρξιακὸ δράμα ἐκείνου κι ἐκείνης ποὺ θέλει νὰ ἔχει τὴ δική του σεξουαλικότητα ἀλλὰ ἡ «κοινωνία ποὺ βρωμάει πατριαρχία» δὲν τὴν ἀφήνει. Ἄλλο αὐτό. Κι ἄλλο αὐτὸς ποὺ γιὰ χάρη μιᾶς μειονότητας (πλούσιων κοσμοπολιτῶν ἢ σεξουαλικῆς) ἀπαιτεῖ, μὲ τὸ λάβαρο τῆς Καταπίεσης ψηλά, νὰ διαλυθεῖ ὅ,τι ἀπέμεινε.

This entry was posted in κοινωνία and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s