Ἀμορφωσιὰ καὶ ἀπελπισία

Ἀπὸ συνέντευξη «ἑλληνικῆς καταγωγῆς» σκηνοθέτη:

1) «Η εθνικότητα στην τέχνη δεν έχει καμία σημασία. Ή υπάρχει συγγένεια ή δεν υπάρχει»
…Εἶναι κι αὐτὸ μία ἄποψη κατανοητή. Ἂς τὸ καταπιοῦμε δεχόμενοι πρὸς στιγμὴ ὅτι τὸ κοινωνικὸ περιβάλλον (ἐδῶ: τὸ ἑλληνικὸ) δὲν ἐπηρεάζει καθόλου («καμία«) τὴν κοσμοαντίληψη ἑνὸς ἀνθρώπου -κι ἑνὸς καλλιτέχνη.

2) «Μακάρι να το καταλάβαινε αυτό και το ελληνικό κράτος και να επένδυε στους νέους κινηματογραφιστές»
…κι αὐτὸ εἶναι μιὰ ἄποψη κατανοητὴ καὶ σεβαστή.

3) «Δεν θέλω να είμαι ούτε Ελληνας ούτε Γερμανός σκηνοθέτης»
Περὶ ὁρέξεως….Μόνο ποὺ ἡ ἐφημερίδα ἐπιμένει: Ὁμογενὴ τὸν ἀνεβάζει, ὁμογενὴ τὸν κατεβάζει.

4) Ἡ ἐφημερίδα μᾶς πληροφορεῖ: «Το 7ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου της Αθήνας (που συνεχίζεται ώς τις 27/10 στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος), πραγματοποιεί αναδρομικό αφιέρωμα στο έργο του, στο πλαίσιο του τμήματος «Ελληνικό Σινεμά Τώρα!»»

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:

Ἀναγκαῖες κι ἐπιθυμητὲς οἱ ἐπιδοτήσεις τοῦ ἑλληνικοῦ κράτος πρὸς τοὺς Έλληνες κινηματογραφιστές, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλη κάποιος ἑλληνικῆς καταγωγῆς σκηνοθέτης ὁ ὁποῖος δὲν θέλει νὰ θεωρεῖται Ἕλληνας σκηνοθέτης δὲν φέρνει καμμία ἀντίρρηση νὰ τοῦ γίνει τιμητικὸ ἀφιέρωμα ἄρα καὶ προβολὴ τῶν ταινιῶν του στὸ κοινό, σὲ φεστιβὰλ μὲ τίτλο «Ἑλληνικὸ σινεμά».

Στὴ θέση του, θὰ ἀρνιόμουν νὰ καταγραφοῦν στὸ ἑλληνικὸ σινεμὰ οἱ ταινίες μου. Θὰ ζητοῦσα -ἐντελῶς στὰ σοβαρά- νὰ μὲ ἐντάξουν σὲ κάποιο διεθνὲς φεστιβάλ. Ὄχι νὰ ἀφήνω νὰ μὲ προβάλλουν ὡς κάτι τὸ ὁποῖο δὲν θέλω νὰ εἶμαι.

Ἀλλὰ ἡ ὑποκρισία περισσεύει στὴν ἑλληνικὴ Ἀριστερά. Ὄχι λόγω «ἀπελπισίας» καὶ «ἀμορφωσιᾶς», φυσικά.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ

Πόσο διαφέρει ἡ ψευτο-«ἀντιεθνικὴ» στάση τοῦ ἑλληνικῆς καταγωγῆς ἀλλὰ ὄχι Ἕλληνα σκηνοθέτη ἐκ Γερμανίας ἀπὸ τὴ στάση τῆς Παλαιστίνιας σκηνοθέτιδας Ἀνμαρὶ Τζασὶρ ἡ ὁποία αἰσθάνεται τὴν Ἑλλάδα δεύτερη πατρίδα της.

Ἡ ἰσχυρότερη ἀπόδειξη ὅτι ἔχουν δίκαιο οἱ Ἕλληνες «κοσμοπολίτες», οἱ ὁποῖοι γενικὰ ὑποτιμοῦν τὴν πατρίδα τους ὡς πρωτόγονη καὶ ἀνάξια λόγου, εἶναι ἀκριβῶς ὁ ἑαυτός τους.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ Νο 2:

Ἀλβανικῆς καταγωγῆς σκηνοθέτης, μεγαλωμένος στὴν Ἑλλάδα δηλώνει ὅτι αἰσθάνεται «πιὸ Ἕλληνας κι ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες»…

Advertisements
This entry was posted in τέχνη, Αριστερά and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s