Καστοριάδης καὶ συμβίωση Διαφορετικῶν

Ἀπὸ τὴν Ἀκυβέρνητη Κοινωνία

καστοριάδης ακυβέρνητη

Ὁ Καστοριάδης ξεμπερδεύει ἀμέσως μὲ δυὸ  ἐπιδημίες ποὺ περιοδικὰ ἔχουν ἔξαρση στὸν «antifa» χῶρο, τὴν ἀντιεξουσιαστικὴ παραλλαγὴ τῆς φιλελεύθερης πολυπολιτισμικότητας καὶ τὴν ἐξιδανίκευση τῆς ὀθωμανικῆς-ἰσλαμικῆς ἀνεκτικότητας. Ὑπενθυμίζω ὅτι λίγα χρόνια πρίν, σὲ γνωστὸ στέκι στὰ Ἐξάρχεια, «ἀναρχικοὶ» καὶ μειονοτικὸς δημοσιογράφος ποὺ προέτρεπε τοὺς Μουσουλμάνους τῆς Θράκης νὰ μὴν ψηφίζουν «Γκιαούρηδες» (ρητὰ τοὺς λέει ἔτσι) λέγοντας «κατάρα στὸν Τοῦρκο ποὺ ψηφίζει Ρωμιό», 3:50-4:18), αὐτοὶ λοιπὸν συμμετεῖχαν σὲ ἐκδήλωση γιὰ νὰ ποῦν τὸν ἀβάστακτο πόνο τους γιὰ τὴν ἥττα τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας στὰ 1912, ἥττα ἡ ὁποία τάχα εἶχε ἄσχημες συνέπειες γιὰ τοὺς πληθυσμούς. Αὐτὰ λοιπόν, ὁ Καστοριάδης τὰ θεωροῦσε λίγο-πολὺ ὡς γελοιότητες.

Ἀλλὰ ὁ Καστοριάδης γράφει ὅτι στὴν πράξη θὰ πρέπει νὰ ἀποδέχονται οἱ Μουσουλμάνοι τὴν ἀκύρωση τοῦ Κορανίου, τῆς Σαρία κ.λπ. (οἰκογενειακό, ποινικὸ κ.λπ. δίκαιο). Ὄχι ἁπλῶς μὲ μιὰ ψευτοδήλωση οὔτε θεωρητικά.

Ὁ Καστοριάδης δὲν λέει τί πρέπει νὰ γίνεται ἂν κάποιος Μουσουλμάνος ποὺ δήλωσε ὅτι ἀποδέχεται τὸ κοσμικὸ κράτος δὲν τὸ ἀποδέχεται στὴν πράξη. Ἀλλὰ τί μπορεῖ νὰ συμπεράνει κανεὶς ἐπεκτείνοντας τὸ σκεπτικὸ τῆς θέσης τοῦ Καστοριάδη γιὰ τὴν παραπάνω περίπτωση; Ὅτι ὁ Μουσουλμάνος αὐτὸς δὲν ἔχει θέση στὴν κοινωνία -ἀκόμη κι ἂν δήλωνε τὸ ἀντίθετο ἢ ἀκόμη κι ἂν ὣς τώρα ἔκανε τὸ ἀντίθετο (δηλ. ὑποσχόταν πὼς δὲν θὰ ἐφαρμόζει τὸ ἰσλαμικὸ δίκαιο στὴν οἰκογένειά του καὶ στὶς ἐνδομουσουλμανικὲς σχέσεις).

Ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διώξεις κάποιον ποὺ ὣς τώρα δεχόσουν, καὶ στὸν ὁποῖον εἶχες δώσει ὅλα τὰ ἀστικὰ-πολιτικὰ δικαιώματα; Συνεπῶς, ἡ (σωστὴ) θέση τοῦ Καστοριάδη σημαίνει ὅτι εἴτε δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐπιτραπεῖ στὴν Εὐρώπη ἡ εἴσοδος ἐπιπλέον Μουσουλμάνων, παράνομη ἢ νόμιμη (ἡ διάκριση εἶναι ἀνούσια γιατὶ μὲ μιὰ κυβερνητικὴ ἀπόφαση ὁ παράνομος καθίσταται ἄμεσα νόμιμος) εἴτε ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐπανεξεταστεῖ ἡ ἰθαγένεια καὶ ἡ παραμονὴ ὅσων ἤδη ζοῦν στὴν Εὐρώπη ἀλλὰ δὲν συμμερίζονται τὴν ὑποταγὴ τοῦ Ἰσλὰμ σὲ ζητήματα ποινικοῦ καὶ οἰκογενειακοῦ δικαίου -καὶ δὲν εἶναι λίγοι αὐτοί.

Ὁ Καστοριάδης ἔχει τὸ ἄλλοθι ὅτι στὴν ἐποχή του οὔτε εἶχε μεγαλώσει τόσο ἡ μουσουλμανικὴ γαλλικὴ κοινότητα οὔτε εἶχε τεθεῖ τὸ ζήτημα τοῦ ριζικοῦ Ἰσλάμ στὴν Εὐρώπη. Γι’ αὐτὸ καὶ ἔγραφε, τότε, ὅτι οἱ Μουσουλμάνοι τῆς Γαλλίας στὴν πράξη ἀπαρνοῦνται τὸ Ἰσλὰμ σὲ θέματα ποινικοῦ δικαίου, οἰκογενειακοῦ δικαίου. Ἰσχύει σήμερα κάτι τέτοιο;

Εἶναι κοινοτοπία νὰ εἰπωθεῖ ἡ ἀλήθεια, ὅτι ἡ συντριπτικὴ πλειονότητα τῶν Μουσουλμάνων στὴν Εὐρώπη δὲν εἶναι βίαιη. Ὡστόσο, ἡ ἄλλη μισὴ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ἡ πλειονότητα τῶν Μουσουλμάνων τῆς Εὐρώπης δὲν συμμερίζεται τὶς βασικὲς ἀρχὲς ἑνὸς κοσμικοῦ κράτους, ὅπου ἰσχύει ἢ γίνεται ἀποδεκτὸ θεωρητικὰ τὸ δικαίωμα τοῦ καθενὸς νὰ ὁρίζει τὸ σῶμα του, ἡ ἰσότητα τῶν δυὸ φύλων καὶ τὸ κράτος ποὺ δὲν περιμένει θρησκευτικὴ ἐπικύρωση ἢ θρησκευτικὴ νομοθετικὴ προετοιμασία γιὰ τοὺς νόμους του. Γι’ αὐτὸ καί, τελικά, καθίσταται δυνατὸν γιὰ μιὰ μικρὴ μειονότητα νὰ δρᾶ ἀνενόχλητη μεταξὺ τῶν Μουσουλμάνων τῆς Εὐρώπης, καὶ νὰ βάζει βόμβες.

Advertisements
This entry was posted in πολιτικά, Ισλάμ, κοινωνία and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s