Οὐδετερόθρησκο Κράτος

Τὸ οὐδετερόθρησκο κράτος δὲν εἶναι κάτι φυσικό ὅπως τὸ ἀνοιξιάτικο ἀεράκι, δὲν εἶναι κάτι ἰδεολογικὰ ἢ θρησκευτικὰ οὐδέτερο, δὲν εἶναι προϊὸν ἀξιολογικὰ οὐδέτερης σκέψης. Κουβαλᾶ καὶ ἐπιβάλλει μιὰ ἱστορικὴ ἐμπειρία σὲ πολιτισμοὺς ποὺ ἔχουν τελείως ἄλλη ἱστορικὴ ἐμπειρία ἀπὸ τὴν ἰσλαμικὴ θεοκρατική (ὅπου θρησκεία καὶ κράτος εἶναι τὸ ἴδιο) καὶ τὴ δυτικομεσαιωνική ἐμπειρία τῶν θρησκευτικῶν πολέμων τοῦ 16ου-17ου αἰ. Οἱ ἰδέες δὲν ἐμφανίζονται χωρὶς ἀφορμή. Ἐννοεῖται ὅτι εἶναι ἱστορικὰ λάθος ἡ ἄποψη πὼς ἀποτελοῦσαν οὐδετερόθρησκα κράτη οἱ προκωνσταντίνειοι Ρωμαῖοι, τὰ ἑλληνιστικὰ κράτη καὶ οἱ κλασσικὲς πόλεις-κράτη. Τὸ ἀρχαῖο, προχριστιανικὸ κράτος ἦταν θρησκευόμενο καὶ ὁ ἡγέτης του συχνὰ ἦταν ἀνώτατος ἱερέας τῆς κρατικῆς θρησκείας.

Γι’ αὐτὸ τὸ λόγο -μεταξὺ ἄλλων- συνεχῶς ὑποστηρίζεται ὅτι οἱ Ἕλληνες εἶναι δημιούργημα τῆς Δύσης, καὶ Δύση, ἀλλὰ ὄχι Βυζάντιο καὶ ὄχι -ἀνεξάρτητα νοούμενη ἀπὸ τὴ Δύση- συνέχεια τῆς Ἀρχαίας Ἑλλάδας. Γιὰ νὰ μετανοοῦμε μιὰ ζωὴ γιὰ τὶς καταστροφὲς ποὺ προκάλεσε στὴν Ἄνω Ραχούλα ἡ καταδική μας διαμάχη Λούθηρου-Πάπα καὶ Καθολικῶν-Προτεσταντῶν βασιλιάδων.

Γιατὶ μόνο ἐνσωματώνοντας (τελείως λανθασμένα, φυσικά) στὴν συλλογικὴ ταυτότητά σου μιὰ ἱστορικὴ διαμάχη ἡ ὁποία ὁδήγησε στὴ θεωρία τοῦ οὐδετερόθρησκου κράτους μπορεῖς νὰ ὑποστηρίξεις ἕνα τέτοιο κράτος ὡς λύση γιὰ ὑπαρκτὸ πρόβλημα. Τέτοιο πρόβλημα ἦταν ἡ διαμάχη Πάπα-Αὐτοκράτορα καὶ ἔπειτα Καθολικῶν-Προτεσταντῶν βασιλιάδων. Τέτοιο πρόβλημα δὲν ὑπῆρχε ποτὲ γιὰ τοὺς πληθυσμοὺς τοῦ βυζαντινοῦ χώρου, ἑπομένως μιὰ εἰσαγόμενη λύση σὲ ἕνα ἀνύπαρκτο πρόβλημα ἦταν τὸ λιγότερο γελοία καὶ στὴ χειρότερη περίπτωση, καταστροφική.

Ἀντίθετα, ὑπαρκτὸ πρόβλημα γιὰ τοὺς πληθυσμοὺς τοῦ βυζαντινοῦ χώρου ἦταν ὁ ἰσλαμικὸς καὶ δυτικοχριστιανικὸς προσηλυτισμός, καὶ αὐτὸ ἀντιμετώπισε τὸ ἐθνικὸ κράτος τῶν Ἑλλήνων μετὰ τὸ 1821.

Γι’ αὐτὸ καὶ τὸ ἑλληνικὸ κράτος θέσπισε (συνταγματικά, μάλιστα) τὴν ἀπαγόρευση τοῦ προσηλυτισμοῦ. Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς δουλείας τόσο οἱ Μουσουλμάνοι κυρίαρχοι ἀλλὰ ἀκόμη περισσότερο οἱ Δυτικοὶ μισσιονάριοι (προσηλυτιστές) ἐκμεταλλεύονταν τὴν δεινὴ κατάσταση τῶν ὑπόδουλων (ὑποσχέσεις οἱ μισσιονάριοι Δυτικοί, ἀπειλές καὶ ὑποσχέσεις οἱ Μουσουλμάνοι) γιὰ νὰ ἀποδομήσουν τὴν ἑλληνικὴ ἐθνικὴ κοινότητα -ποὺ ταυτιζόταν μὲ τὴν ΧΟ Ἐκκλησία καὶ συντηροῦσε τὴν ἑλληνικὴ παιδεία ἔχοντας τὶς ὀδυνηρὲς μνῆμες τῆς Ἅλωσης.

Συνεπῶς, ὅταν κατόρθωσε ἕνα κομμάτι τοῦ Ἑλληνισμοῦ νὰ ἀποκτήσει κρατικὴ ὑπόσταση, θέσπισε ὅτι ἐπιτρέπονται ὅλες οἱ θρησκεῖες ἀλλὰ ἀπαγορεύεται ὁ προσηλυτισμός. Γιατὶ ἤθελε μὲ τὴ χρήση τῆς κρατικῆς ἰσχύος νὰ ἀπαγορεύσει τὸν προσηλυτισμό, δηλαδὴ ὅ,τι στρεφόταν ἐναντίον τῆς (ἑλληνικῆς) κοινωνίας ἡ ὁποία τὸ δημιούργησε.  Ὄχι ἐπειδὴ «ἡ ΧΟ Ἐκκλησία χρησιμοποίησε τὴν κρατικὴ καταστολὴ ἐναντίον ἄλλων θρησκειῶν«, ἀλλὰ γιατὶ οἱ πολίτες -στὸ σύνολό τους ΧΟ- μέσω τοῦ ἐλεύθερου κράτους τους ἀπαγόρευσαν ὅ,τι προηγουμένως (πρὶν ἀπὸ τὴν ἵδρυση τοῦ κράτους τους) ἀποτελοῦσε γιὰ τοὺς ἴδιους μιὰ μάστιγα. Ἀκόμη κι ὁ Κοραῆς, ποὺ κατὰ τὰ ἄλλα πρότεινε τὸ κλείσιμο τῶν ΧΟ μοναστηριῶν, προτείνει τὴ νομοθέτηση τῆς ἀπαγόρευσης τοῦ προσηλυτισμοῦ ἀπὸ ξένες θρησκεῖες

This entry was posted in πολυπολιτισμός, Δύση, Ισλάμ, θρησκεία, κοινωνία and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s