Ὀξυκόρυφα τόξα. Ἀπὸ τὴν Ὕστερη Ἀρχαιότητα στὴ δ. Εὐρώπη

Πηγή

On its eastern, downstream side a nearly intact Christian inscription in Greek runs along most of its length, citing almost verbatim Psalm 121, verse 8 of the Bible.[6] The text reads:
Κύριος ὁ Θεὸς φυλ[ά]ξει τὴν εἰσοδ[όν] σου κε τὴν ἐ[ξ]οδόν σου ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἔως τοῦ αἰῶνος, ἀμὴ[ν], ἀμ[ὴν], ἀ[μὴν].
A paleographic analysis of the Greek letter forms yields a 5th- or 6th-century AD construction date for the bridge.[…] the Karamagara Bridge represents an equally rare and early instance of the use of pointed arches not only in late antique bridge building, but also in the history of architecture overall

Τὰ ὀξυκόρυφα τόξα, ἀπὸ τὶς βυζαντινὲς ἐπαρχίες τῆς Μικρασίας καὶ τῆς Αἰγύπτου ἔγιναν ἀρχιτεκτονικὸ κτῆμα τῶν Μουσουλμάνων (ποὺ χρωστᾶνε τὰ πάντα σὲ Πέρσες καί, κυρίως, στοὺς Ρωμιούς), κι ἀπὸ ἐκεῖ μέσω τῆς Ἱσπανίας, στὴ Δύση τοῦ 11ου αἰώνα, ἡ ὁποία τὰ χρησιμοποίησε στὶς ρωμανικοῦ καὶ γοτθικοῦ ρυθμοῦ ἐκκλησίες της.

Ὅταν ἀκούει κάποιος γιὰ τὰ ὀξυκόρυφα τόξα, μαθαίνει μόνο γιὰ τοὺς Ἄραβες καὶ τοὺς Δυτικούς, ποτὲ γιὰ τοὺς Ρωμιούς. Πράγμα ποὺ ὀφείλεται στὴν νεωτερικὴ καὶ μετανεωτερικὴ «ἀποπομπὴ» τῆς Ρωμανίας ὡς Τρίτου-Ἐχθροῦ στὸ τρίγωνο Ἰσλάμ-Δύση-Ρωμανία. Οἱ αὐτομαστιγωτικὲς ἐνοχὲς τῆς Δύσης γιὰ τὰ -ὑπερεκτιμημένα, προφανῶς- «ἐγκλήματά της κατὰ τῶν Ἀράβων» καὶ τὸ ἀλλοτινὸ μίσος της γιὰ τὴ Ρωμανία τὸ ὁποῖο ἔχει γίνει ἐνστικτώδης ἀντιπάθεια (κοσμική κι ὄχι θρησκευτική, πλέον) ὁδηγοῦν στὴν παραπάνω τακτική. Γιὰ νὰ ἐξευμενιστοῦν οἱ «κακοποιημένοι Ἄραβες» ἐπιλέγεται ἡ ἐξύμνησή τους σὲ βάρος τῆς Ρωμανίας (π.χ. μὲ τὴν ἄποψη γιὰ δῆθεν ἀνώτερη συνεισφορὰ τῶν Ἀράβων στὴ διάσωση τῆς ἀρχαίας γραμματείας σὲ σχέση μὲ τὴ Ρωμανία).

Ὅσον ἀφορᾶ τὴ Ρωμανία, δὲν ὑπάρχει οὔτε θὰ ὑπάρξει -ὅπως ἀνάλογα συνέβη μὲ τοὺς Ἄραβες- καμμιὰ αὐτομαστιγωτικὴ ἢ ἔλλογη ἔμπρακτη συγγνώμη τῆς Δύσης, κι αὐτὸ γιὰ γεωπολιτικοὺς καὶ πολιτισμικοὺς λόγους. Ὡστόσο, μπορεῖ κανεὶς νὰ ἐλπίζει ὅτι ἡ ἰσλαμολατρεία τῆς Δύσης θὰ περιοριστεῖ δραματικὰ λόγω τῆς τρέχουσας εἰρηνικῆς εἰσβολῆς τοῦ Ἰσλὰμ στὴ Δύση ὡς πληθυσμιακοῦ μεγέθους καὶ ἀλλότριου -ἀναφομοίωτου πολιτισμικοῦ στοιχείου. Ἐνδέχεται, τότε νὰ δοθεῖ προσοχὴ στὶς πολιτιστικὲς καινοτομίες τῆς Ρωμανίας ἀλλὰ καὶ νὰ γίνει μιὰ πραγματικὰ θετικὴ ἐπανεκτίμηση τῆς συνεισφορᾶς της στὴν διατήρηση τῆς προβυζαντινῆς γνώσης (κι ὄχι, ὅπως τώρα, μόνο σὲ ἀκαδημαϊκὸ ἐπίπεδο), πράγμα ποὺ θὰ προκαλέσει ἀντίστοιχη ἐπανεκτίμησή της ἢ ἀνοχή της καὶ στοὺς βαθυστόχαστους «ἀνθρώπους τοῦ πνεύματος» ποὺ  διαβιοῦν στὴν Ἑλλάδα.

Advertisements
This entry was posted in πολυπολιτισμός, Άραβες, Ύστερη Αρχαιότητα, Δύση, Ισλάμ, βυζαντινή αρχιτεκτονική and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s