Köln

Πηγή

170 μηνύσεις στην Κολωνία, πάνω από 100 στο Αμβούργο, σωρεία καταγγελιών επίσης από τη Στουττγάρδη και το Μπίλεφελντ, από τους 32 ώς τώρα υπόπτους οι 22 βεβαιωμένα πρόσφυγες, ο επικεφαλής της αστυνομίας σε «αναγκαστική αργία», η ζήτηση για σπρέυ πιπεριού και ρόπαλα του μπέηζμπωλ να βαράει κόκκινο, ο Τύπος να αντιμετωπίζει ένα τεράστιο κύμα δυσπιστίας για τις αποσιωπήσεις του, πολλοί φιλελεύθεροι και προοδευτικοί για πρώτη φορά να ξεσπαθώνουν κατά του Ισλάμ και της μισογυνικής νοοτροπίας που εκτρέφει, οι πολιτικοί σε τρικυμία εγκεφάλου, με τους Πράσινους να απαιτούν περισσότερη αστυνομία, τους σοσιαλδημοκράτες απελάσεις ακόμη και για ψύλλου πήδημα, τη Μέρκελ να κάνει τώρα την σκληρή και τους ακραίους να τρίβουν τα χέρια τους για το ανέλπιστο δώρο…

Εννιά μέρες μετά τα γεγονότα της Πρωτοχρονιάς, τίποτα δεν είναι ίδιο πια στην Ευρώπη. Οι σχολιαστές ήδη αναφέρουν ότι οι συνέπειές τους, πολιτικές και κοινωνικές, θα αποδειχτούν ισοβαρείς με εκείνες των τρομοκρατικών επιθέσεων στο Παρίσι ή της 11.9. στις ΗΠΑ, ή και περισσότερο βαρύνουσες. Στο ιδεολογικό πεδίο, κάποιες τις διαβλέπει ήδη κανείς:

Στο στρατόπεδο των δικαιωματιστών η σύγκρουση μεταξύ «φιλομεταναστών», από τη μια, και φεμινιστριών και ακτιβιστών υπέρ άλλων κοινωνικών ομάδων (ομοφυλόφιλων, Εβραίων, εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτήτων της Μέσης Ανατολής), από την άλλη, είναι σε πλήρη εξέλιξη.
– Η «πολυπολιτισμικότητα» γίνεται πια κακόσημη, αισχρή λέξη. Σε λίγο ίσως κανείς δεν θα την πιάνει στο στόμα του ατιμωρητί.
– Ο πολιτικός καθωσπρεπισμός γύρω από το μεταναστευτικό, το προσφυγικό και τις σχέσεις με τον μουσουλμανικό κόσμο έχει υποστεί δεινή ήττα.
Οι οπαδοί των ανοιχτών συνόρων και της άνευ όρων και προφυλάξεων φιλανθρωπίας αντιμετωπίζονται πλέον ως γραφικοί.
– Η ασφάλεια, η τάξη και ο νόμος είναι τα κορυφαία πολιτικά αιτήματα της στιγμής.

Ασυζητητί: οι εξελίξεις αυτές είναι θετικές. Σπάζουν την κρούστα της υποκρισίας, παραμερίζουν τις παρωπίδες που μας έκρυβαν την πραγματικότητα. Όμως όσοι τις είχαμε προβλέψει, αυτές και τα συμβάντα που τις προκάλεσαν, δεν έχουμε την πολυτέλεια να επαναπαυθούμε, πολλώ δε μάλλον να χαιρεκακήσουμε. Όπως το περιγράφει ο Μισέλ Ουελλμπέκ στο τελευταίο του βιβλίο (αναντίρρητα το σπουδαιότερο της περασμένης χρονιάς, ίσως και του ενεστώτος αιώνα), η Ευρώπη τις δεκαετίες που έρχονται είναι αναγκασμένη να ελίσσεται διαρκώς ανάμεσα στην Σκύλλα του πολυκέφαλου ισλαμικού κινδύνου και τη Χάρυβδη της Ακροδεξιάς. Και θα χρειαστεί όλες τις ικανότητες του Οδυσσέα ώστε να βγει όχι βέβαια αλώβητη και αρτιμελής, τέτοια περίπτωση δεν υπάρχει, αλλά το ελάχιστο αυτό: ζωντανή.

This entry was posted in πολυπολιτισμός, Άραβες, Αριστερά, Ακροδεξιά, Γερμανία, Δυτικοί, Δύση, Ισλάμ and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s