Bobos..

Πηγή (δὲν λειτουργεῖ ὁ σύνδεσμος):

«Οι φιλελεύθερες φωνές στην ορθόδοξη θεολογία, οι οποίες είχαν κάτι να πουν σε προγενέστερες εποχές, τελικά έστρωσαν το δρόμο στην μετάλλαξη της πίστης και του δόγματος σε θέματα υποκειμενικής επιλογής. Το άτομο και οι ανάγκες του αποθεώνονται. Η Εκκλησία αντί να καθοδηγεί και να διαμορφώνει συνειδήσεις γίνεται ένα σύνολο εξατομικευμένων, καταναλωτικών προτιμήσεων. Ο ηθικιστικός (και βαθύτατα αντι- ρεαλιστικός) λόγος περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων (όπως αυτοί τα εννοούν), θείου έρωτα και αγάπης, ανοχής και ανεκτικότητας (όλα αυτά σε μικρο- αστικό πλαίσιο), είναι ο λόγος που αναπόδραστα κάνει την Εκκλησία μία ακόμα ethnic γεύση, δίπλα σε άλλες. Στο βάθος υπάρχει ζόφος, άγνοια, και υπαρξιακή ερήμωση. Η θεραπεία γίνεται σύμπτωμα σήψης»

Μὲ βάση τὸ κείμενο αὐτὸ καὶ σχετικὲς συζητήσεις ἀλλοῦ:

Ἡ κριτικὴ στὴν συντηρητικὴ θρησκεύουσα τάση τῶν «Ἑλληνορθόδοξων» ἔχει -ἀντικειμενικὰ μιλώντας- τὰ ὅριά της. Ἡ κριτικὴ στὴν τάση τῶν «Ἑλληνορθόδοξων» νὰ θέτουν τὸ Ἑλληνο- πάνω ἀπὸ τὸ -ὀρθόδοξων εἶναι, ἀπὸ θρησκευτικὴ πλευρά, σωστή, ἂν οἱ «Ἑλληνορθόδοξοι» δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ εἶναι παγανιστές. Ἀντὶ γι’ αὐτὴν τὴν κριτικὴ ὅμως, παρατηρεῖται κάτι ἄλλο στὸ χῶρο τῆς Νεορθοδοξίας, τῶν «ἀναρχοχριστιανῶν», τῶν «ἀριστερῶν Χριστιανῶν» κ.λπ.: Ἡ ἐξάλειψη τοῦ Ἑλληνο- γιὰ χάρη τοῦ αὐθεντικοῦ -Ὀρθόδοξου. Ἡ αὐθεντικότητα αὐτὴ ἀναζητᾶται στὴν πρωτοχριστιανικὴ ἐποχή. Ὅμως, τὰ προβλήματα καὶ ἡ πραγματικότητα τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας εἶναι τελείως διαφορετικὰ ἀπὸ τὰ προβλήματα καὶ τὴν πραγματικότητα τῶν ἐθνικῶν κρατῶν. Οἱ μόνοι «μετανάστες», ἂς ποῦμε, ἦταν οἱ «Βάρβαροι» -ὄχι οἱ μὴ Έλληνες καὶ μὴ Ρωμαῖοι ἐντὸς τῆς Αὐτοκρατορίας ἀλλὰ οἱ λαοὶ πέρα ἀπὸ τὰ σύνορα τῆς Αὐτοκρατορίας. Καὶ δὲν ὑπῆρχε θέμα «ἀπελευθέρωσης τῆς Ἑλλάδας» ὅσο κι ἂν ὑπῆρχαν ἐθνοτικὰ Ἕλληνες τὸν 2ο αἰ. Χώρια ποὺ τέτοιες ἀντιλήψεις τελικὰ -λόγω τῆς ultra πρωτοχριστιανικῆς Ὀρθοδοξίας τους- ταιριάζουν μὲ τὶς ἀντιλήψεις τοῦ ἀρειανιστὴ Εὐσέβιου (4ος αἰ.), ποὺ ἔβλεπε τὴν Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία (ἕνα οἰκουμενικὸ κράτος) ὡς Σχέδιο τοῦ Θεοῦ, ὡς θεόσταλτη (ἄρα, καλή), τὴν αὐτοκρατορικὴ μοναρχία ὡς ἀντανάκλαση τῆς θεϊκῆς παντοδυναμίας κ.ο.κ., δηλαδὴ τὶς ἀντιλήψεις ποὺ ἔλεγαν ὅτι ὁ Θεὸς μόνο μέσω μιᾶς Αὐτοκρατορίας μποροῦσε κι ἔπρεπε νὰ ἐκχριστιανίσει τὸν κόσμο. Ἄρα -καταλήγει ἡ ἐσωτερικὴ λογικὴ συνέπεια τῶν Νεορθόδοξων- «ὅπως τότε, ἔτσι καὶ τώρα». Συχνὰ ἡ σύγχυση 21ου καὶ 1ου μ.Χ. αἰ. εἶναι καλόπιστη. Κάποιες φορές, δὲν εἶναι.

Αὐτὸ εἶναι τὸ πρόβλημα, ὁ διαχωρισμὸς τοῦ ἑνὸς ἀπὸ τὸ ἄλλο σὰν νὰ πρόκειται γιὰ συρτάρια ἢ κουτιά, στὸ ἕνα μπαίνει ἡ  «θρησκεία» καὶ στὸ ἄλλο τὸ profane, ἀ(ντι)χριστιανικὸ (καὶ δυτικιστικό…) «ἔθνος», μὲ βάση κάποια κριτήρια, νὰ μὴν πῶ τῆς «παγκοσμιοποίησης» -γιατὶ κι αὐτὰ τὰ κλισὲ δὲν μ’ ἀρέσουν. Ἀλλὰ σίγουρα, μὲ τὸ κριτήριο τῆς σαλαμοποίησης μιᾶς Χ, Ψ ἐθνοθρησκευτικῆς ταυτότητας, εἴτε (α) στὸ ὄνομα τοῦ Ἔθνους κατὰ τῆς θρησκείας εἴτε (β) στὸ ὄνομα τῆς Θρησκείας κατὰ τοῦ ἔθνους ἢ μᾶλλον στὸ ὄνομα τῆς θρησκείας χωρὶς ἔθνος, σὲ ἕνα -ἀνύπαρκτο ἱστορικά- ἐθνικὸ κενό (ἐκεῖ ἔγκειται ἡ στρατηγική). Μερικὰ πράγματα πήγαιναν πάντα μαζί, δὲν συμπορεύονταν στατικὰ ἀλλὰ ἀλληλεπιδροῦσαν καὶ διαχεόταν τὸ ἕνα στὸ ἄλλο, κι αὐτὸ γινόταν ὄχι μόνο λόγω ἰδεολογίας ἀλλὰ λόγω καὶ πραγματικότητας.

Advertisements
This entry was posted in θρησκεία and tagged , . Bookmark the permalink.

1 Response to Bobos..

  1. Παράθεμα: Bobos… – manolisgvardis

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s