Τῆς Λαρίσης

Μαθαίνει ἕνας μικρὸς συγγενὴς πιάνο καὶ ἠλεκτρικὴ κιθάρα. Τοῦ λέω»γιατί δὲν παίζεις στὸ πιάνο τὸ Τῆς Λαρίσης τὸ Ποτάμι;». Κομπλάρει κάπως. Αὐτὸ ἤθελα, γιατὶ στὸ κάτω-κάτω, τέτοια τραγούδια μεταξὺ ἀστείου κι ἀστείου τὰ ἀκούω κι ἐγώ. Συνεχίζω: «Θὰ μποροῦσες νὰ παίξεις δημοτικὰ στὸ πιάνο. Ἂν θὲς νὰ γίνεις Τζίμυ Χέντριξ, (πρέπει νὰ ξέρεις ὅτι) ὑπάρχει ἄλλο ἕνα δισεκατομμύριο ποὺ παίζει ἠλεκτρικὴ καὶ θέλει νὰ γίνει Χέντριξ. Θὰ ξεπεράσεις τὰ 800 ἑκατομμύρια ἀλλὰ μένουν ἄλλα 200 ἑκατομμύρια κιθαρίστες, ποὺ δὲν θὰ τοὺς ξεπεράσεις. Ἀλλὰ ἂν παίξεις δημοτικὰ σὲ πιάνο, θὰ εἶσαι ὁ πρῶτος».

Μοῦ λέει μετὰ γιὰ τὴ δόξα ἢ τὴ φήμη ποὺ ἔχει ὅποιος εἶναι ἀθλητὴς στὴ μπάλα σὲ σχέση μὲ τὸν πρωταθλητὴ σὲ ἕνα ἄσημο, περιθωριακὸ καὶ τυχαῖο ἄθλημα. Τοῦ λέω γιὰ τὸν Γκάλη, ποὺ ἔκανε τὸ μπάσκετ ἐθνικὸ ἄθλημα ἐνῶ αὐτὸ παλαιότερα ἦταν ἄσημο.

Δὲν ἔχει σημασία ποὺ δὲν τὸν ἔπεισα. Στὴ σημερινὴ κοινωνία, τὰ πρότυπα εἶναι καθαρὰ δυτικὰ μιμητικὰ κι ὄχι ἀφομοιωτικά. Ἡ μυθολογία, λοιπόν, εἶναι μὲ τὸ μέρος τῆς ἐπανάληψης τῆς Δύσης, ποὺ εἶναι μὴ δημιουργικὴ καὶ δὲν μπορεῖ νὰ τὴν φτάσει / ξεπεράσει. Κι ὄχι μὲ μιὰ κλασσικὴ μεταγραφὴ τῶν βυζαντινῶν ὕμνων ἢ -ἀκόμη πιὸ πρωτότυπα- τῶν δημοτικῶν τραγουδιῶν. Ἄρα, θὰ ἦταν πολὺ περίεργο νὰ πετύχω τὸν σκοπό μου.

Ὅπως καὶ νά ‘χει, ἂς ἀκούσουμε καὶ τὸ τραγούδι.

This entry was posted in τέχνη, μουσική and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s