Achaia

Οἱ μέν, ζητᾶνε νὰ πουληθοῦν λιμάνια, ἀεροδρόμια, μαρίνες, ὅλα τὰ φιλέτα. Πανηγυρίζουν στὴν παραμικρὴ εἴδηση ὅτι ἀποφασίζεται, ἐπίκειται ἢ ἐπισπεύδεται ἡ ἔναρξη τῆς διαδικασίας πώλησής τους: σὰν καλοὶ ἀτζέντηδες, ποὺ τὰ ἔχουν κανονίσει ὅλα, καὶ θὰ πάρουν τὸ μερίδιο ἀπὸ τοὺς πελάτες-ἀγοραστὲς τῶν φιλέτων μας, μὲ τοὺς ὁποίους ἴσως νὰ εἶναι μιλημένοι.

Ἄλλοι, ἤδη ἔχουν γνωστοὺς πρόθυμους νὰ παραχωρήσουν τὸν ἰδιόκτητο χῶρο τους γιὰ νὰ ἐγκαταστήσουν οἱ διεθνεῖς ὀργανισμοὶ «νόμιμους πρόσφυγες», ἀρκεῖ τὸ ἀντίτιμο νὰ εἶναι δίκαιο. Ὄχι στὰ σκοτεινὰ δωμάτια, ἀλλὰ δημόσια, οἱ φιλάνθρωπες προσφορὲς τῶν γνωστῶν στὶς Ὑψηλὲς Ἀρχές.

Κάποιοι ἄλλοι τονίζουν τὰ οἰκονομικὰ ὠφέλη ποὺ θὰ προκύψουν ἀπὸ τὴν «προσωρινὴ μετεγκατάσταση» τῶν προσφύγων στὴ χώρα: Νά, γιὰ παράδειγμα: Εισοδηματίες ἰδιοκτῆτες πολλῶν ἀνοίκιαστων (φίλοι τῶν ἀτζέντηδων, προερχόμενοι ἀπὸ τὰ ἴδια κοινωνικὰ στρώματα), λόγῳ τῆς Κρίσης, διαμερισμάτων ἢ κατοικιῶν, θὰ χρηματοδοτοῦνται γιὰ νὰ «φιλοξενοῦν πρόσφυγες». Θὰ μετατρέπουν τὶς γειτονιὲς στὶς ὁποῖες βρίσκονται τὰ διαμερίσματά τους καὶ στὶς ὁποῖες δὲν μένουν οἱ ἴδιοι, σὲ γκέτο -κι οἱ ὑπόλοιποι κάτοικοι τῶν περιοχῶν αὐτῶν; Αὐτοὶ ἂς κόψουν τὸ κεφάλι τους. Σημασία ἔχει ὅτι ἕνα κομμάτι τοῦ ντόπιου πληθυσμοῦ, οἰκονομικὰ ἰσχυρό, θὰ τρώει καλὰ χωρὶς πλέον τὴ βοήθεια τοῦ Κράτους, καὶ θὰ ὑπερασπίζεται τὴν κατάσταση αὐτήν. Τὸ τερπνὸν μετὰ τοῦ ὠφελίμου.

Καλὰ θὰ τρῶνε καὶ οἱ ΜΚΟ, ποὺ ἔχουν ἄλλωστε ὀργανώσει ἔτσι τὰ πράγματα ὥστε νὰ ἀποτελοῦν τμῆμα ἀπὸ ἕνα πολὺ καλὸ ὑπερεθνικὸ δίκτυο μὲ ΜΚΟ ἄλλων κρατῶν, καὶ κινοῦνται χωρὶς ἔλεγχο -σχεδόν τὶς παρακαλᾶνε ὅλες οἱ εκλεγμένες κρατικὲς ἀρχὲς νὰ «δράσουν». Λίγο ἀκόμα, καὶ θὰ μαχαιρώνονται ἀναμεταξύ τους στὶς ἀκρογιαλιὲς τοῦ ἀνατολικοῦ Αἰγαίου, γιὰ τὸ ποιὸς θὰ «διασώσει» περισσότερους θαλασσοδαρμένους κι ἄρα ποιὸς θὰ πάρει περισσότερες ἐπιδοτήσεις ἀπὸ τὸ ἐξωτερικό.

Μὴν ξεχνᾶμε ὅτι «οι πρόσφυγες θέλουν νὰ φᾶνε, νὰ ἀγοράσουν»· τὸ κράτος δὲν ἔχει λεφτὰ οὔτε γιὰ πετρέλαιο στὰ σχολεῖα, ποιὸς θὰ τοὺς δώσει λεφτὰ νὰ τὰ δίνουν στὰ σουπερμάρκετ «γιὰ νὰ κινηθεῖ τὸ χρῆμα»;

Ἄλλωστε, μετανάστες καὶ ντόπιοι, ὅλοι θέλουν νὰ φᾶνε, ὅλοι νὰ πιοῦνε, ὅλοι νὰ ντυθοῦν, νὰ ἀγοράσουν, κι ἡ Ἀγορὰ εἶναι ἡ κατεξοχὴν Σχέση μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων, ποὺ προάγει τὴν πρόοδο καὶ τὴ συναδέλφωση (ὅταν ἡ Ἀγορὰ γίνει δίκαιη, λὲν στὴν πραγματικότητα ἀριστεροὶ καὶ «ἀναρχικοί», τότε ὅλα θὰ εἶναι ὡραῖα καὶ χωρὶς καταπίεση). Πέντε αἰῶνες πρόοδος ἐξαιτίας τῆς Ἀγορᾶς· κι ἔρχεται στὸ μυαλὸ ἀμέσως τὸ ἐρώτημα, μὲ τόσους ἐπωφελούμενους εἰσοδηματίες-ἰδιοκτῆτες: «μήπως νὰ γίνονταν κι ἄλλοι πόλεμοι ὥστε νὰ μὴν μένουν ξενοίκιαστα τὰ σπίτια τῶν εἰσοδηματιῶν, οἱ ὁποῖοι τώρα πληρώνουν τόσο μεγάλο ΕΝΦΙΑ;». Ἄνθρωποι-ρομπότ, εἰδήμονες σὲ ἀνώτατα κλιμάκια, μιλοῦν δημόσια γιὰ «μετεγκατάσταση» τμήματος τῶν προσφύγων ὡς λύση, γιὰ τὴν ὁριστικὴ ἀπώλεια τῆς πατρίδας τους, δηλαδή· ἐνῶ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχαν μοναδικό τους μέλημα τὴν ἐπιστροφὴ τῶν προσφύγων στὴ χώρα τους ὑπὸ ἀσφαλεῖς συνθῆκες.

Καὶ ἡ Ἑλλάδα, ἀναφέρεται ἤδη ὄχι ὡς ἑλληνικὸ κράτος ἢ δημοκρατία ἀλλὰ ὡς «ἑλληνικὴ διοίκηση», στὴν ἑλληνικὴ γλώσσα κι ἀπὸ Ἕλληνες ὑπεύθυνους. Λὲς καὶ εἶναι ἤδη –ἢ ξανά– ἐπαρχία ἢ σατζάκι κάποιας αὐτοκρατορίας ἢ ἡ dioecesis Macedoniae διοικούμενη ἀπὸ praeses κι ἔπαρχο ἢ βικάριο. Καλῶς. Μόνο «Ἀχαΐα», ὅπως τὸ 146 π.Χ. μὴν τῆς ἀλλάξετε τὸ ὄνομα. Ἀφῆστε τὸ «Ἑλλάδα», ἀριστερο-ἀναρχοφιλελεύθεροι δικαιωματιστὲς (μερικοί, μὲ τὸ ἀζημίωτο) καὶ «πραγματικοὶ χριστιανοί»

Κάποιοι τρίτοι, καταλαβαίνουν πολὺ καλὰ πόσο σημαντικὸ εἶναι νὰ κρατήσει ἀνέπαφο τὸ συλλογικὸ σπίτι της μιὰ φυλὴ τοῦ Ἀμαζόνιου: νὰ μὴν κοποῦν τὰ δέντρα, νὰ μὴν ἐθιστοῦν οἱ κάτοικοι σὲ ἕναν ἀλλότριο πολιτισμὸ χωρὶς τὴ θέλησή τους. Καταλαβαίνουν πολὺ καλὰ καὶ πόσο σημαντικὸ εἶναι νὰ διατηρηθεῖ ἀνέπαφο τὸ οἰκοσύστημα μιᾶς περιοχῆς, νὰ μὴν καταστρέψουμε στὴν περιοχὴ ἐκείνη τὶς προϋποθέσεις γιὰ τὴν ὕπαρξη τῆς συγκεκριμένης ζωῆς (συγκεκριμένων ζώων καὶ φυτῶν) ποὺ ἤδη ὑπάρχει ἐκεῖ ἢ λ.χ. νὰ μὴν ρίξουμε στὰ νερά της ἄλλα ψάρια ἢ νὰ μὴν ἀπελευθερώσουμε στὰ δάση ἄλλα ζῶα (ποὺ δὲν προϋπῆρχαν στὸ οἰκοσύστημα) τὰ ὁποῖα θὰ καταστρέψουν τὰ ζῶα τοῦ οἰκοσυστήματος (κι ὄχι μόνο τὶς ἐμπορικὲς δραστηριότητες τῶν ἀνθρώπων). Αὐτοὶ ποὺ καταλαβαίνουν ὅλα αὐτά, δὲν καταλαβαίνουν ὅμως τὴ σημασία ποὺ ἔχει νὰ ὑπάρχει ἡ Ἑλλάδα ὡς περιοχὴ τῶν Ἑλλήνων.

Ἂν τοὺς πεῖς ὅτι ὑπάρχει ὁλοφάνερη ἀντιστοιχία, τότε ἀφήνουν στὴν ἄκρη τὸν «ὑλισμό» τους, γίνονται πλατωνικότεροι τοῦ Πλάτωνα. Τότε εἶσαι «μισαλλόδοξος», «ἄκαρδος», «ἀπάνθρωπος», «ἐθνοκεντρικός» (ἄλλο ἂν καὶ οἱ φυλὲς τοῦ Ἀμαζονίου εἶναι τέτοιες), «κακὸς χριστιανός».

«Ἀκόμη καὶ τὴν καθιερωμένη σημασία τῶν λέξεων ἄλλαξαν, γιὰ νὰ δικαιολογήσουν τὶς πράξεις τους», ὅπως ἔχει διαπιστώσει πρὶν ἀπὸ 2500 χρόνια ὁ Θουκυδίδης

Advertisements
This entry was posted in Αριστερά, Ελλάδα, κοινωνία and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s