Τὸ ἀντιδημοκρατικὸ τραῖνο ἀπ’ τὴ Γερμανία

Σκεφτόμουν τυχαῖα μιὰ ἀφίσα «ἀναρχικῶν» τὴν ὁποῖα εἶχα δεῖ πρὶν ἀπὸ πολλά, πολλὰ χρόνια. Ἡ ἀφίσα καταφερόταν ἐναντίον τῶν «φασιστικῶν συνελεύσεων τῶν κατοίκων», ποὺ μᾶλλον ἔλεγαν ἀντίθετα πράγματα γιὰ τοὺς μετανάστες. Αὐτοὶ ποὺ ἔφτιαξαν τὴν ἀφίσα κρατᾶν γερὰ γιὰ τὸν ἑαυτό τους τὸ δικαίωμα νὰ ἀποφαίνονται ποιὸς πρέπει καὶ μπορεῖ νὰ εἶναι μέλος μιὰς κοινότητας ἡ ὁποία ἀποφασίζει ἀμεσοδημοκρατικά. Μᾶλλον γιατὶ ἡ (ἄμεση) δημοκρατία εἶναι καλὴ μόνο ὅταν οἱ ἀποφάσεις της εἶναι «σωστές», ἀλλιῶς εἶναι ἐθνοκτόναφασιστικὴἀστικὴσοβιετία-«ὁλοκληρωτική». Ἀπὸ τὸν γενικὸ αὐτὸν κανόνα δὲν ξεφεύγει κανείς. Οὔτε οἱ ἱδρυματοποιημένοι τοῦ «ἀναρχισμοῦ» μὲ τὰ θεματικὰ πάρκα τους. Γιὰ κάτσε: Αὐτῶν οἱ μπαρμπάδες δὲν εἶχαν κάποτε συμμετάσχει σὲ μιὰ κυβέρνηση Κράτους;

Εἶπες Κράτους; Ἐννοεῖς σὰν τοὺς Φασίστες καὶ Ναζί, ποὺ συμμετεῖχαν σὲ μεσοπολεμικὲς ἐκλογὲς (καὶ συμμετέχουν) ἂν καὶ ἦταν τρισμέγιστοι ἀρνητὲς τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ;

-Ναί, αὐτὸ ἐννοῶ.

Ἐντελῶς τυχαῖα σκέφτηκα τὴν ἀφίσα. Μετά, εἶδα τὴν καλὴ ἀνάρτηση γιὰ τὸν κακὸ Λένιν στὸ καλὸ ἱστολόγιο τῶν Danger Few.

Σοβαρά, τώρα, εἶπε ὁ Λένιν ὅτι «Ἡ παραγωγὴ εἶναι πάντοτε ἀναγκαία, ὄχι ἡ δημοκρατία. Ἡ δημοκρατία στὴν παραγωγὴ εἶναι κάτι ποὺ γεννᾶ μιὰ σειρὰ ἀπὸ ριζικὰ λαθεμένες ἰδέες«;; Πέφτω ἀπὸ τὰ σύννεφα. Δὲν εἶχε open.gov καὶ διαβούλευση ἡ σοβιετικὴ Ρωσία, ὅπως τὰ «κινήματα στὴν Ἀμερική» (αὐτά, ποὺ ἀνέτρεψαν τὸν ἀμερικανικὸ καπιταλισμό);  Κι ἐγὼ ποὺ μπέρδευα τὴ φάτσα τοῦ Καστοριάδη μὲ τὸν Λένιν… σοκαρίστηκα τώρα, ποὺ τὸν ἔβγαλαν ἀντιδημοκράτη -ὄχι σὰν τοὺς «ἀναρχικοὺς» ποὺ δὲν ἀπειλοῦν ποτὲ μὲ χρήση βίας κάθε διαφορετικὴ φωνὴ «στὸ δρόμο».

Ἔ, ὄχι καὶ «ἀντιδημοκράτης» ὁ Λένιν σὲ καιρὸ πολέμου -ἑνὸς πολέμου μὲ τὸν ὁποῖο θὰ τὰ ἔβγαζαν πέρα πολὺ καλύτερα οἱ ναῦτες τῆς Κροστάνδης. Ὅπως τὰ ἔβγαλαν πέρα στὴν Ἱσπανία. Κι ὅπως θὰ τὰ ἔβγαζε πέρα, νικηφόρα, μιὰ μὴ λενινιστική-σταλινικὴ ΕΣΣΔ μὲ τὴν ἐθνικοσοσιαλιστικὴ Γερμανία. Αὐτὸ τὸ τελευταῖο μᾶς τὸ διαβεβαιώνουν 29 καλλιτέχνες, 30 κινηματίες καὶ 31 καταστασιακοὶ μὲ «μὴ-σταλινικὴ» συμπεριφορὰ (γελᾶν κι οἱ πέτρες) στοὺς ἔχοντες ἄλλη ἄποψη σχολιαστές.

Εὐτυχῶς, ποὺ ὑπάρχουν ἀκόμη -εἰς πεῖσμα τοῦ Λένιν- ἄνθρωποι ποὺ ξέρουν ὅτι  «ἐκεῖ ἔξω» (στὴν κοινωνία) ὑπάρχει δημοκρατία χωρὶς παραγωγή, ἀλλὰ ὄχι παραγωγὴ χωρὶς δημοκρατία.

Ἀφοῦ ὅμως τὰ ντοκουμέντα αὐτά -ποὺ δείχνουν (κατὰ τοὺς D.F.) ὅτι ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἦταν στραβὸ τὸ κλίμα τῶν «μπολσεβίκων», καὶ τί κρίμα ποὺ δὲν ἐπικράτησαν οἱ ἄλλοι- θὰ βγοῦν καὶ σὲ βιβλίο στὶς ἐκδόσεις τοῦ Κ. Δεσποινιάδη (φαντάζομαι ὁ χριστιανὸς H.S. ἔχει τὸ ἴδιο ἀναγνωστικὸ γοῦστο μὲ τὸν ἐκδότη-μεταφραστή), καλὸ εἶναι νὰ ξεκινήσουν οἱ φίλοι μας ἀπὸ τὰ βασικὰ ἀπαραίτητα ἀναγνώσματα περὶ «Μπολσεβίκων»:

4840

Advertisements
This entry was posted in Αριστερά, Ελλάδα, κοινωνία and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s