Σύντομη αναφορά περί του -υποτιθέμενου- «υπερπληθυσμού».

Πηγή

(οἱ ὑπογραμμίσεις δικές μου)

Απόσπασμα:

Είναι αδιανόητο να υποστηρίζεται πως υπάρχει υπερπληθυσμός στον πλανήτη από την στιγμή που, πρώτον, δεν υπάρχουν μωρά, δεύτερον, πάνω από 70 κοινωνίες συνολικά βρίσκονται κάτω από τα όρια ανανέωσης-αντικατάστασης πληθυσμού (2,10 γεννήσεις ανά γυναίκα, replacement fertility) βιώνοντας συνθήκες δημογραφικής ύφεσης για δεκαετίες, τρίτον, ο μέσος όρος ηλικίας αυξάνεται σε πλανητική κλίμακα (ο πλανήτης γερνάει) και, τέταρτον, οι ρυθμοί γονιμότητας τα τελευταία 50-60 χρόνια μειώνονται (από 5,0 σε περίπου 2,5 παιδιά ανά γυναίκα).

Το πρόβλημα είναι οι κοινωνίες που δεν γεννάνε, όχι οι κοινωνίες που γεννάνε.

Ορισμένες κοινωνίες -κυρίως ευρωπαϊκές- που μέσω ενός μείγματος κοσμικισμού, παραγωγισμού, φιλελευθερισμού και οικονομισμού πυροβόλησαν τα πόδια τους, γέρασαν και έμειναν χωρίς παιδιά (κατασκευάζοντας μάλιστα μια ιδεολογία -μεταϋλιστικής παραμυθίας- που για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία εξιδανίκευσε αυτήν την κατάσταση), θα πρέπει να γνωρίζουν πως οι προσπάθειες να επιβάλουν μαλθουσιανισμό στους υπόλοιπους, θα οδηγήσει πρώτα και κύρια στην δική τους καταστροφή (πράγματι, αυτό συνέβη μέσω της αναβολής του γάμου ή/και της γέννησης του πρώτου παιδιού -αδιάκοπα για τρεις δεκαετίες σημειώνουν άνοδο στους μέσους όρους ηλικίας απόκτησης του πρώτου παιδιού και τους φταίνε οι άλλοι-, τις νέες και ποικίλες μεθόδους αντισύλληψης του «οικογενειακού προγραμματισμού» που συνέβαλλαν προς αυτή την κατεύθυνση, σε σημείο που να προσεγγίζονται οι μαλθουσιανές αντιλήψεις περί ανάγκης πληθυσμιακού ελέγχου. Μάλλον η ευγονική δεν έπαψε να υπάρχει αλλά ενσωματώθηκε αλλού).

Το πρόβλημα δεν είναι οι κοινωνίες που γεννάνε, αλλά οι κοινωνίες που δεν γεννάνε.

Όπως έγραψα πριν λίγο καιρό: ‘‘Κοινωνίες που δεν μπορούν να αναπαραχθούν και πιστεύουν πως θα τις σώσει «η τεχνολογία και η οικονομία» ή/και «η μετανάστευση», είναι φανερό πως είτε έχουν πέσει θύμα μιας προπαγάνδας που κινείται μεταξύ οικονομισμού, τεχνολογικού μεσσιανισμού και ευσεβών πόθων, είτε έχει κατισχύσει σε αυτές ένα πνεύμα ανορθολογισμού και λαϊκισμού» (εξιδανικεύουν την αδυναμία τους: σε περίπτωση που δεν έχει γίνει αντιληπτό, προϋποθέτουν ότι θα παρασιτούν επί των παιδιών -και- των κοινωνιών που γεννάνε ή, για να το γράψουμε με δικούς τους όρους, επί των κοινωνιών που «παράγουν» τον σπουδαιότερο ανθρωπινό «πόρο»: τα παιδιά). Αυτές αποτελούν -ψευδοελιτίστικου- φαραωνικού τύπου σκέψεις και είναι δείγματα παρακμής.

Οι χαζοί, ανάμεσα σε οικονομία και παιδιά επέλεξαν την οικονομία, και τελικά έμειναν χωρίς παιδιά – και θα μείνουν και χωρίς οικονομία.

Ορισμένοι ονειρεύονται την σύνθεση ενός μείγματος κοσμικισμού, μεταφιλελευθερισμού, οικονομισμού και μαλθουσιανισμού σε παγκόσμιο ολοκληρωτικό-φουτουριστικό-ευγονικο-μεταϋλιστικο και μετα-ανθρώπινο «προοδευτικό» (*) σύστημα.

Η ιδεολογία του πλανητικά ηλίθιου που νομίζει ότι είναι ξεχωριστός και έξυπνος.

Κατά βάθος, οι κοσμικιστές -ναυαρχίδα των οποίων αποτελούν οι λεγόμενοι «φιλελεύθεροι»- συνειδητοποίησαν πως ηττώνται (και πως εάν συνεχίσουν με αυτούς τους ρυθμούς θα εξαφανιστούν) και έχουν παρανοήσει.

This entry was posted in φιλοσοφίες, Αναδημοσιεύσεις, Δύση and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s