Καλὲς προθέσεις

Ὅσοι ἔχουν λίγη μνήμη θυμοῦνται ἕνα ἀπὸ τὰ ἐπιχειρήματα τῶν ἐκσυγχρονιστῶν κατὰ τὶς χρυσὲς δεκαετίες τοῦ 1990 καὶ 2000: Οἱ μουσουλμάνοι ἔποικοι τῆς Τουρκοκρατίας (Γιουροῦκοι, Κόνιαροι) καὶ οἱ συνεργάτες τους (Βαλαάδες, Τουρκαλβανοί, Τουρκοκρητικοί) δὲν ἦταν κατακτητές. Ἀντίθετα: ὁ ἑλλαδικὸς χῶρος ἦταν «ἡ πατρίδα τους» (ἀπὸ τὴν ὁποία ἔφυγαν τὸ ’22).

Ἀποσιωποῦσαν, φυσικά, οἱ ἐκσυγχρονιστὲς ὅτι οἱ παραπάνω πληθυσμοὶ αὐτοαποκαλοῦνταν «παιδιὰ τῶν κατακτητῶν» ὣς τὴν τελευταία στιγμὴ τῆς παρουσίας τους στὴ Μακεδονία καὶ ἀλλοῦ. Κανένας, φυσικά, δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι κατακτητὴς τῆς πατρίδας του. Ἂν αὐτοαποκαλεῖται κατακτητής, ἁπλῶς φανερώνει ὅτι δὲν νοιώθει ντόπιος.

Σήμερα, τὸ ἐπιχείρημα ἐπανῆρθε φρεσκαρισμένο: «Ὅλοι μας (μὰ ὅλοι, πιστέψτε το) εἴμαστε πρόσφυγες, ἡ προσφυγιὰ εἶναι τὸ ἴδιο».

Καταλαβαίνω γιατί χρησιμοποιοῦν τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ οἱ «φιλάνθρωποι»: Εἶναι ἀσκήσεις ρητορικῆς-ἐπιχειρηματολογίας γιὰ χάρη τῶν ἑλληνικῶν πληθυσμῶν ὅταν θὰ τὴ σκαπουλάρουν (οἱ πληθυσμοί) σιγά-σιγά ἀπὸ μιὰ μελλοντικὴ Ἑλλάδα-Λίβανο ἀφικνούμενοι ὡς πρόσφυγες στὴ Δύση καὶ τὸν Νέο Κόσμο.

Ὡς γνωστόν, ὁ Λίβανος ὣς τὸ 1970 εἶχε χριστιανικὴ πλειονότητα, ἡ ὁποία κατὰ τὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰ. ἦταν ἀκόμη μεγαλύτερη (80% τοῦ πληθυσμοῦ). Μετὰ τὸ 1980 οἱ χριστιανοὶ Λιβανέζοι ἔφυγαν ἀπὸ τὴ χώρα καὶ σήμερα ἡ πλειονότητα εἶναι ἰσλαμική (55%).

Advertisements
This entry was posted in Αριστερά, Ελλάδα and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s