Freedom is just another word for nothing left to lose

Χοντρικά, δυὸ κατηγορίες ἀνθρώπων εἶναι λένε περισσότερο ἀπὸ ἄλλες κατηγορίες Ναὶ σὲ Ὅλα ὅσον ἀφορᾶ τὸ προσφυγικό («φέρτε κι ἄλλους», «ἀνθρωπιά», «μπορούμε» κ.ο.κ). :

-Γέροι, ποὺ δὲν ἔχουν νὰ χάσουν τίποτα πιά, ποὺ ζῆσαν τὴ ζωή τους. Ποὺ σὲ 5-15 χρόνια θὰ ἔχουν πεθάνει, κι ὅμως δίνουν συμβουλές, τί νὰ γίνει τώρα καὶ στὰ ἑπόμενα 30 χρόνια. Συμβουλὲς μὲ βάση τὸν χιπισμὸ κι ἀνεμελιὰ τῆς μεταδικτατορικῆς ὡριμότητάς τῶν 80’s τους, μὲ τὰ «αὐστριακὰ μπισκότα γιὰ σκύλους», ποὺ ἔγραφε ὁ Κονδύλης. Γιὰ νὰ μᾶς χαντακώσουν κι ὕστερα νὰ ἀποδημήσουν στὰς αἰωνίους μονάς.

-Νέοι, συνήθως μόνιμα ἄνεργοι χωρὶς οἰκογένειες-παιδιά-δάνεια-γατιά, πού, «στὴν ἔσχατη», ἄνετα παίρνουν τὸ ἀεροπλάνο καὶ «γίνονται κι αὐτοὶ οἰκονομικοὶ μετανάστες», καὶ «ἑλληνικὴ γαία πυρὶ μιχθήτω».

Δὲν θέλει καὶ πολὺ γιὰ νὰ καταλάβεις ὅτι αὐτὲς οἱ κατηγορίες εἶναι μειονότητα στὴ χώρα.

Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἐξαιρέσεις. Ὑπάρχουν καὶ παραϋπάρχουν. Ἁπλῶς, ὁ ἠθικισμὸς ἔχει πίσω του ὑλικὲς ἀ/βεβαιότητες, κάποια ἀτομικὰ ἐναλλακτικὰ σχέδια Β’ κ.ο.κ.

Προπαντός, δὲν εἶναι ἀνιδιοτελής. Δὲν εἶναι κακὸ αὐτό. Ἁπλῶς, ἔτσι ἔχει, κι ἂς νομίζουν πολλοὶ πὼς εἶναι ἀνιδιοτελεῖς.

Ἐγώ, ἀνάμεσα στὸν ἰδιοτελὴ ποὺ δὲν πεθαίνει σύντομα οὔτε αὐτοκτονεῖ οὔτε μπορεῖ νὰ πουλήσει τὸ σπιτάκι του στὴν πλατεία Βικτωρίας ἢ τὸν Ἅγιο Παντελεήμονα, καὶ νὰ τὴ σκαπουλάρει στὸ Παρίσι -καὶ στὸν «ἀνιδιοτελὴ» ποὺ μπορεῖ, τάσσομαι μὲ τὸν πρῶτο.

This entry was posted in Ελλάδα, ανθρωπισμός, κοινωνία and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s