Μελλοντολογικό

Ὑπάρχει ἡ ἀντίληψη πὼς ὅσον ἀφορᾶ τὸ προσφυγικό, «ὅ,τι εἶναι νὰ γίνει θὰ γίνει». Δηλαδή: Ἀρχικά, θὰ γεμίσει ἡ χώρα μετανάστες μὲ χὸτ σπὸτ ἢ μὲ διασκορπισμὸ τῶν 50 κι αὔριο 100 ἢ 300 χιλιάδων μεταναστῶν σὲ διαμερίσματα καὶ χωριά, μετὰ θὰ ἐκτιναχτεῖ ὁ φασισμὸς στὰ ὕψη, καὶ τότε θὰ ἀναλάβει κάποιος χῶρος, ἔστω καὶ τὸ ΠΑΣΟΚ, ἔστω καὶ ἡ ΝΔ ἢ κάποιος ἄλλος, καὶ θὰ πεῖ τὰ σωστὰ πράγματα. Καὶ τότε θὰ ἀνοίξουν οἱ ὀφθαλμοὶ τῆς κοινωνίας, καὶ θὰ ἀποφασιστεῖ τὸ σωστὸ στὸ προσφυγικό: Κλειστὰ σύνορα πάση θυσία, ἀνθρωπιά (ὄχι γουρουνοκεφαλές) καὶ προσωρινὴ ἀνθρωπιστικὴ βοήθεια σὲ ὅσους ἤρθαν-ἔρχονται, ὄχι μόνιμη ἐγκατάσταση, ἄμεση ἀπέλαση ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ὅσων βρίσκονται ἀπὸ τὸ 2015 καὶ μετὰ στὴ χώρα· στὴν ἀσφαλὴ τρίτη χώρα τῆς Τουρκίας; στὶς χῶρες τους; μὲ συναίνεση τῶν χωρῶν ἢ χωρίς; μακριὰ ἀπὸ τὰ 12 ἑλληνικὰ ναυτικὰ μίλια; ἀδιάφορο. Μὲ ἐνέργειες αὐστηρὰ τῆς Πολιτείας, ὄχι παρακρατικῶν, ὀργανωμένα καὶ χωρὶς δικαιολογίες, διαμαρτυρίες τῶν Μουσουλμάνων ἢ καθυστερήσεις.

Φοβᾶμαι ὅτι αὐτὰ εἶναι εὐσεβεῖς πόθοι, για πολλοὺς λόγους. Γιατὶ ὅταν ἡ χώρα ἔχει ἐποικισθεῖ, δὲν ἀποεποικιοποιεῖται. Ἡ ἀπαιτούμενη χρονικὴ διάρκεια γιὰ τὴν τελευταία ἀποεποικιοποίηση ἦταν 500-600 χρόνια. Κι ὅσο κι ἂν ὁ χρόνος ἔχει συμπυκνωθεῖ στὴν ἐποχή μας, κάποια πράγματα δὲν γίνονται.

Γιατὶ ὅταν μιὰ κοινωνία ἀποδεχτεῖ τὸ μοιραῖο, χάνει κάθε ἠθικὸ καὶ γίνεται πρόβατο ἐπὶ σφαγήν. Ἤδη, μὲ τὰ Μνημόνια ἔχει γίνει σὲ μεγάλο βαθμό. Ἄλλωστε, ἐπίκειται ἡ σαλαμοποίηση μὲ τὴν δημιουργία κατατρεγμένων Ἑλλήνων ποὺ θὰ κερδίζουν (μὲ τὴν ἐνοικίαση διαμερισμάτων) ἀπὸ τὴν παραμονὴ τῶν Μουσουλμάνων. Ὅπως παλιά, μὲ τοὺς Δοσίλογους. Ἂν κάποιος τὸ ξέχασε, νὰ τοῦ θυμίσω ὅτι οἱ Γερμανοί (ποὺ δὲν ἦταν Ἰσλάμ) μπορεῖ νὰ ἔφυγαν, οἱ Δοσίλογοι συνέχισαν νὰ κυβερνοῦν γιὰ ἄλλα 30 χρόνια. Ἀλλὰ οἱ Δοσίλογοι εἶναι τὸ λιγότερο ἐπικίνδυνο στὴ σημερινὴ κατάσταση.

Γιατὶ, τέλος, μιὰ κοινωνία ποὺ θὰ ἔχει βγάλει τὰ κανιβαλικὰ ἔνστικτα καὶ τὶς γουρουνοκεφαλὲς καὶ θὰ ἀρχίσει τοὺς σκοτωμούς, μὲ τὶς συμμορίες ναζὶ ἢ φιλοναζὶ ἢ «μαζὶ μὲ τοὺς ναζὶ ἀλλὰ ὄχι ναζί» μὲ λαϊκὴ ὑποστήριξη, δὲν θὰ ἀκούσει τὴ φωνὴ τῆς λογικῆς. Ἁπλά, θὰ γουστάρει αἷμα γιὰ τὸ αἷμα ποὺ χύθηκε, γιὰ τὸ φόβο νὰ περπατήσεις τὴ νύχτα ἢ νὰ περάσεις ἀπὸ τὸν τάδε δρόμο γιὰ νὰ πᾶς στὴ δουλειά σου ἢ στὸ χωράφι σου. Ὅταν ὁ κόσμος θὰ ἔχει λυσσάξει, δὲν θὰ ἀκούσει γιὰ μιὰ λύση ἡ ὁποία περιλαμβάνει ἕναν στοιχειώδη ἀνθρωπισμό. Δὲν θὰ κάτσω καὶ σ’ αὐτὴ τὴν ἀνάρτηση νὰ ἀποδείξω ὅτι δὲν εἶναι δημοκρατικὸ οὔτε ἀνθρώπινο δικαίωμα ἡ ἐτσιθελικὴ ἀλλοίωση τῆς πληθυσμιακῆς σύνθεσης σὲ μιὰ χώρα, ἄρα ὅτι ὁ ἀνθρωπισμὸς δὲν μπορεῖ νὰ σημαίνει μονιμοπροσωρινὴ ἐγκατάσταση. Δὲν εἶναι οὔτε ἀντιφασιστικὸ οὔτε ἀνθρώπινο δικαίωμα μιὰ τέτοια ἐγκατάσταση. Αὐτὸ θὰ τὸ λέω ἀκόμη κι ὅταν θὰ ἔχει γεμίσει ἡ χώρα μὲ 5 ἑκατομμύρια Μουσουλμάνους.

Μπορεῖ ἡ κυβέρνηση νὰ στέλνει ὅσο πιὸ πολὺ μακριὰ μπορεῖ ἀπὸ τὴν Ἀθήνα τοὺς Μουσουλμάνους, ὥστε ὁ ἐνδεχόμενος μελλοντικὸς φόνος μιᾶς γιαγιᾶς ἢ ὁ βιασμὸς ἑνὸς ἑλληνόπουλου σὲ ἕνα χωριὸ ἢ μιὰ κωμόπολη νὰ μὴν προκαλέσει ὑστερία καὶ «φοβικὰ σύνδρομα» στὸν περιούσιο λαό (ὁ φόβος αὐταπόδεικτα εἶναι ἀβάσιμος κι ὑπερβολικός· βεβαίως-βεβαίως!), ὡστόσο μὲ δεδομένο ὅτι τὰ σύνορα παραμένουν ἀνοιχτά, κάποια στιγμὴ τὰ παραπάνω ἐγκλήματα θὰ ἀρχίσουν καὶ στὶς δυὸ μεγάλες πόλεις, καὶ στὶς φοιτητούπολεις. Θὰ ἦταν ὡραῖο πείραμα τὰ χὸτ σπὸτ νὰ γίνονταν στὰ κέντρα τῶν πόλεων. Π.χ. στὴ Θεσσαλονίκη, νὰ γίνει στὴ ΔΕΘ ἢ καὶ σὲ τμῆμα τοῦ ΑΠΘ. Ὥστε αὐτὸ ποὺ εὔχονται μερικοὶ (ἡ μόνιμη ἐγκατάσταση Μουσουλμάνων, ἐννοεῖται καὶ τζαμί) νὰ συμβεῖ ἐκεῖ ὅπου περνᾶ ὅλη τους ἡ ζωή. Γιατὶ οἱ πιὸ «ἀντιρατσιστὲς» πέρα ἀπὸ τὶς Τέχνες καὶ τὰ ΜΜΕ βρίσκονται στὰ Πανεπιστήμια (καθηγητές-φοιτητές), καὶ θὰ δείξουν τὶς ἀναρχικὲς καὶ τροτσκυστικὲς ἀντοχές τους.

Λοιπόν, ἂς μὴν κοροϊδευόμαστε. Καὶ τώρα, ὁ κόσμος εἶδε ὅτι ο Σύριζα τὸν ἐξαπάτησε. Ἔ, καί; Εἶναι πλέον ἀργὰ νὰ γυρίσει κάποιος στὸν Γενάρη τοῦ 2015 (ποὺ φαντάζει παράδεισος), καθὼς ἔχουμε κάνει ἀκόμα μιὰ μεγάλη στροφὴ στὸ νεροχύτη τῆς ἀποχέτευσης. Ἄλλωστε, ὁ «ἐξαπατημένος ἀπὸ τοὺς ΓΑΠ καὶ Σαμαρᾶ» λαὸς πρόθυμα ἐξαπατήθηκε ἀπὸ τὸν Τσίπρα.

Μόνο μὲ ἕνα θαῦμα πιστεύω ὅτι σωζόμαστε, ἀγνοῶ μὲ ποιὸ. Αὐτὸ τὸ θαῦμα, ἂν γίνει, θὰ συνεπάγεται καὶ τὴν κατάρρευση τῆς τελευταίας μεταπολιτευτικῆς κοινωνικῆς πεποίησης, νεόπλουτης-δεξιοφιλελεύθερης καὶ ἀριστερῆς, ὅτι θαύματα δὲν γίνονται. Βέβαια, μπορεῖ καὶ νὰ μὴ γίνει.

Μεσσιανισμὸς καὶ ξέρω γώ;  Ἂς τὸ ποῦμε, ἡ αὐθεντικὴ ἐκδοχὴ τῶν ἐκκοσμικευμένων εὐχολογίων, τὰ ὁποῖα ὡς εὐχὴ ἔχουν τὴν «ἐνσωμάτωση», τὴν «ἀλληλοκατανόηση», «ἁρμονία» κ.ο.κ. Τί ἀληθέστερο ἢ βασιμότερο ἄραγε εἶχαν τὰ τελευταῖα, τὰ ἐκκοσμικευμένα εὐχολόγια, ὥστε νὰ ἔπρεπε νὰ τὰ ἐξυμνήσουμε κατὰ τὰ τελευταῖα 35-70 χρόνια; Γιὰ νὰ παραστοῦμε μάρτυρες στὴν κατάρρευσή τους;

Advertisements
This entry was posted in πολιτικά, Ελλάδα, κοινωνία and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s