Σύνδρομο τῆς Στοκχόλμης;

Μπορεῖ κάποιος νὰ πεῖ ἐμμονὴ τὴν ἐνασχόλησή μου, ἀλλὰ τὸ περιεχόμενό της δὲν εἶναι ἀποκύημα τῆς φαντασίας τοῦ γράφοντος.

Ἀριστερὸς Νορβηγός πολιτικός έπεσε θύμα βιασμού από Σομαλό – Εχει όμως τύψεις που τον απέλασαν

Καὶ τί δήλωσε; Ὅτι φταίει ἡ κοινωνία καὶ ἡ ὑλικὴ βάση:

Ερωτώμενος πως μπορεί και δείχνει τέτοια συμπόνια για τον άντρα που ουσιαστικά του κατέστρεψε την ζωή, ο Χάουκεν εξήγησε, «Τον θεωρώ αποτέλεσμα ενός άδικου κόσμου, ένα προϊόν μιας ανατροφής που σημαδεύτηκε από τον πόλεμο και την απόγνωση».

Ὁ Νορβηγὸς δὲν σκέφτηκε ὅτι ὅσο περισσότεροι Μεσανατολίτες, Ἀσιάτες καὶ Βορειοαφρικάνοι ἔρθουν στὴ χώρα του τόσο εὐκολότερα θὰ τὴν μετατρέψουν σὲ αὐτὸ ἀκριβῶς ποὺ εἶναι οἱ χῶρες τους στὴν Μ. Ἀνατολή, Ἀσία καὶ Β. Ἀφρική, ἀπὸ κάθε ἄποψη (δημόσιου καὶ ἰδιωτικοῦ βίου).

Ὁ Ἄνθρωπος (γενικὰ μιλῶ, τώρα) συχνὰ εἶναι πρόθυμος νὰ πιστέψει καὶ νὰ σοφιστεῖ ὁτιδήποτε, νὰ σκεφτεῖ ὁτιδήποτε ἀρκεῖ νὰ ἀποδείξει ὅτι οἱ Ἀξίες του εἶναι συμβατὲς μὲ τὴν Πραγματικότητα, καὶ ὅτι ἂν κάτι εἶναι στραβὸ αὐτὸ δὲν εἶναι οἱ ἀξίες του ἀλλὰ ὁ γιαλός. Τίποτε στὸν κόσμο δὲν μπορεῖ νὰ τὸν μεταπείσει.

Ὁ συγκεκριμένος Νορβηγὸς ἦταν τυχερός. Ἄλλοι ἄνθρωποι, ἐνεργοὶ δημόσιοι προωθητὲς τῆς πολυπολιτισμικότητας στὴ Σουηδία (ὅπως ἡ Elin Krantz, γιὰ τὴν ὁποία δὲν θέλω νὰ παραθέσω συνδέσμους εἰκόνων) ὑπέφεραν φρικτὰ γιὰ τὴν ἄποψή τους.

Ἔστω, ὅμως. Ὅτι κάποιος δὲν θέλει νὰ ἀντιληφθεῖ τὴν πραγματικότητα. Δικαίωμά του νὰ αὐτοκαταστραφεῖ χωρὶς νὰ μετανοήσει, χωρὶς νὰ ἀναλογιστεῖ τὴν ἀνεπάρκεια τῶν ἰδεῶν του.

Ἐμεῖς καὶ οἱ δικοί μας τί φταῖμε ἐπειδὴ ἐσεῖς προβάλλετε χριστιανικά-πατερικά, ἀναρχικά, ἀνθρωπιστικὰ καὶ ἀριστερὰ ἄλλοθι γιὰ νὰ γίνει ἡ Ἑλλάδα ὅπως ἡ Σουηδία καὶ ἡ Νορβηγία;

Ἐμᾶς, μᾶς ρωτήσατε ποτέ; Ἔχετε συναίσθηση τῶν συνεπειῶν τῶν πράξεών σας πάνω σὲ μᾶς; Νομίζετε εἰλικρινὰ πὼς σὲ αὐτὴ τὴ χώρα ὑπάρχετε μόνο ἐσεῖς, οἱ «πρόσφυγες» καὶ τὸ (ψευδοχριστιανικό, ψευδο-ἀριστερό, ψευδοανθρωπιστικό) πρότυπό σας; καί -ἄρα- οὔτε πειράξατε οὔτε ἀναγκάσατε κανένα μὲ τὸ νὰ κάνετε τὴ χώρα hot spot (διὰ τῆς «χριστιανικότητάς σας» καὶ τοῦ «ἀνθρωπισμοῦ» σας);;

Στὴν παραπάνω σελίδα ὅπου παραπέμπω, γίνεται λόγος γιὰ «πρόσφυγες» ἐνῶ τὸ κείμενο τοῦ ἅγιου Γρηγόριου Νύσσης δὲν ἀναφέρει πρόσφυγες. Αὐτὸ ὅμως εἶναι τὸ λιγότερο. Τὸ χειρότερο εἶναι ὅτι ἐξομοιώνουν τὴν ἐσωτερικὴ μετανάστευση σὲ μιὰ ἀπέραντη καὶ παντοδύναμη Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία τοῦ 4ου αἰ. μὲ τὴν ἐξωτερικὴ «εἰσβολὴ» σὲ μιὰ κατεστραμμένη καὶ λιλλιπούτεια Ἑλλάδα τοῦ 2016. Ἐξισώνουν χριστιανοὺς ἢ ἐθνικοὺς ἐσωτερικοὺς μετανάστες μὲ τοὺς ἀντιχριστιανοὺς Μουσουλμάνους, οἱ ὁποῖοι πάντα ἐκλάμβαναν τὴ χριστιανικὴ φιλανθρωπία ὡς δεῖγμα ἀδυναμίας

Μόνο ἀλαζονεία βλέπω στὴν διάχυτη σὲ μερικοὺς χριστιανοὺς ἀντίληψη ὅτι:

«δὲν μᾶς πειράζει ποὺ ἐξισλαμίζεται ἡ Ἑλλάδα, ἐμεῖς κάνουμε ὅ,τι πιστεύουμε πὼς εἶναι χριστιανικὸ χωρὶς νὰ λογαριάζουμε καμμιὰ πολιτικὴ συνέπεια [στέλνεται μήνυμα πρὸς τοὺς ἄλλους Μουσουλμάνους: Ἐλᾶτε κι ἄλλοι, οἱ χριστιανοὶ δίνουν φαγητὸ], διότι ὁ Θεὸς μπορεῖ νὰ κάνει κάποιο θαῦμα· ἀλλὰ ἀκόμη κι ἂν δὲν κάνει θαῦμα κι, ἑπομένως, ἀκόμη καὶ νὰ σφαγοῦμε, δὲν ὑπάρχει πρόβλημα. Θὰ γίνουμε ἅγιοι«.

  1. Ἐπειδὴ «δὲν ὑπάρχει πρόβλημα γιὰ ἐσᾶς» ὀφείλουμε νὰ δεχτοῦμε οἱ ὑπόλοιποι ὅτι δὲν ὑπάρχει πρόβλημα καὶ γιὰ ἐμᾶς ἢ γιὰ ὅσους σφαγοῦν, βιαστοῦν, ληστευτοῦν, ἐξευτελιστοῦν ἢ ἐξισλαμιστοῦν λόγω ἀδυναμίας;
  2. Ἔχετε συνάψει κάποιο συμβόλαιο θαυματουργίας μὲ τὸ Θεό, καὶ εἶστε τόσο σίγουροι ὅτι σᾶς καθοδηγεῖ ὁ Θεός; Ἔχετε σκεφτεῖ τὴν ἀντίθετη περίπτωση π.χ. νὰ ἐπιταχύνετε τὸ θεἱκὸ ἢ δαιμονικὸ σχέδιο «τιμωρίας» τῶν Ἑλλήνων διὰ τοῦ ἐξισλαμισμοῦ τῆς χώρας (θεϊκό: ὡς τιμωρία γιὰ ἀμετανοησία· διαβολικό: γιὰ νὰ ἐκλείψει μιὰ ὀρθόδοξη χώρα);  Ἔχετε διαβάσει τὸ manual τοῦ Νύσσης, τοῦ Μάρξ, τοῦ Μπακούνιν, καὶ ἀκολουθεῖτε ἀσφαλὴ πορεία; Καὶ αὐτὰ ποὺ κάνετε τὰ προτρέπουν αὐτοί;

 

Advertisements
This entry was posted in Αριστερά, Ελλάδα, Ισλάμ, ανθρωπισμός, θρησκεία and tagged , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Σύνδρομο τῆς Στοκχόλμης;

  1. Ο/Η Αντώνης λέει:

    Πριν λίγες ημέρες διάβασα την παρακάτω απάντηση του αγίου Εφραίμ του Σύρου.
    Δε μένει κανένα περιθώριο παρερμηνείας.
    «Ἐρώτησις.
    Πῶς γέγραπται περὶ τῶν αἱρετικῶν, ὅτι τοὺς μισοῦντάς σε, Κύριε, ἐμίσησα; Καὶ ἀλλαχοῦ εἴρηται, ὅτι ὡς ἐχθροὺς Θεοῦ μισήσατε αὐτούς.
    Καὶ πάλιν ἀλλαχοῦ, ὅτι οὐ μισήσεις πάντα ἄνθρωπον.
    Ἀπόκρισις.
    Τοὺς αἱρεσιώτας, ὡς βλασφήμους καὶ τοῦ Θεοῦ ἐχθρούς, ἡ Γραφὴ οὐκ ὠνόμασεν ἀνθρώπους, ἀλλὰ κύνας καὶ λύκους καὶ χοίρους καὶ ἀντιχρίστους, καθὼς φησὶν ὁ Κύριος· μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσί. Καὶ Ἰωάννης λέγει, ὅτι ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασι.
    Τούτους οὖν οὐ χρὴ ἀγαπᾶν, οὐδὲ συνδυάζειν, οὐδὲ συνεύχεσθαι, οὐδὲ συνεσθίειν, οὐδὲ λαμβάνειν εἰς οἶκον, οὐδὲ χαίρειν αὐτοῖς λέγειν· ἵνα μὴ τῶν ἔργων πονηρῶν αὐτῶν κοινωνήσωμεν.»
    Interrogationes ac responsiones
    Κατὰ πεῦσιν καὶ ἀπόκρισιν

    *Αυτά προς την ημών στήριξη και όχι για να μεταπειστούν κάποιοι αγαπολόγοι. Ούτοι δε πείθονται τόσο εύκολα.
    **Τι ωραία που τα λες! Σε σημείο να αναρωτιέμαι αν είμαστε και σόι
    ή νασαι βλάχος από τη Μακεδονία 😉

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η Χρονογραφίες λέει:

    http://www.tomtb.com/nhsteia-prosfyges-voi8eia-aggrhgnyss-8421-2/#comment-281
    διυλίζοντας τὸν κώνωπα (τὸ ἂν λέει «πρόσφυγες») ἀπὸ τὸ γυάλινο κάστρο τοῦ manual. Εἰς βάρος μας -καὶ σκασίλα του. Ὄχι βέβαια ὅτι διόρθωσε τὸ λάθος. Ἀλίμονο.

    Υ.Γ.
    Τὸ νὰ φαντάζεται κάποιος ὅτι εἶναι παράλογο νὰ «μπερδεύονται» οἱ μετανάστες μὲ τὸ μεταναστευτικὸ πρόβλημα σημαίνει ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ καταλάβει τὴ συσχέτιση. Ἀπαντῶ:

    1) «Μπορεῖ γιὰ μερικοὺς τὸ πρόβλημα νὰ εἶναι οἱ ἠθικὲς ἰδιότητες τοῦ πρόσφυγα (ἂν π.χ. εἶναι ἰσλαμιστὴς ἢ ἁπλῶς δυστυχισμένος φιλήσυχος). Αὐτὸ εἶναι ἀπολιτικοποίηση τοῦ προβλήματος, ἡ ἀντικατάσταση τῆς πολιτικῆ…ς ἀπὸ τὸν ἀνθρωπισμό. Καὶ καλοὶ νὰ εἶναι οἱ πρόσφυγες (μὴ τζιχαντιστές κ.ο.κ.), καὶ νὰ μὴ θέλουν νὰ κάτσουν στὴν Ἑλλάδα, μὲ τὸ ποὺ θὰ καταλάβουν ὅτι θὰ κάτσουν μόνιμα, θὰ θέσουν ἄλλες προτεραιότητες: Τὴν ἐπιβίωση ἀκόμη κι ἐνάντια στοὺς ντόπιους, καθὼς καὶ τὴν μεταφορὰ τοῦ πολιτισμοῦ τους στὴν Ἑλλάδα. Πράγμα ποὺ συνεπάγεται τὸ ἀπόλυτο χάος»
    (https://chronographiae.wordpress.com/2016/02/28/%E1%BC%80%CF%83%CF%8D%CE%BC%CE%BC%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%82-%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82/ )

    2) «–Εἴτε οἱ Βάρβαροι τοῦ 407 μ.Χ. ἦταν «φύσει κακοὶ κι ἀντιρωμαῖοι» (ὅπως πίστευαν οἱ τοτινοὶ «ἄκαρδοι / ἀπάνθρωποι»)
    –Εἴτε (ἀντίθετα) ἦταν ἄκακοι, πονεμένοι «πάσχοντες θεοί» ἔχοντας ἀνάγκη γιὰ ἀνθρωπιστικὴ βοήθεια, καὶ δὲν εἶχαν «καμμία πρόθεση νὰ βλάψουν τὴ δυτικὴ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία, παρὰ ἁπλῶς ἑλκύονταν ἀπὸ τὸν ρωμαϊκὸ τρόπο ζωῆς θέλοντας νὰ μετάσχουν σὲ αὐτον»,
    –Σημασία ἔχει ὅτι –ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὶς προθέσεις τους – οἱ «Βάρβαροι» ἔκαναν σουρωτήρι τὰ δυτικορωμαϊκὰ σύνορα λόγω τῆς ἀβελτηρίας τῶν δυτικῶν Ρωμαίων, ὅτι κατέστρεψαν τὸ δυτικὸ ρωμαϊκὸ κράτος, ὅτι ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ πέρασαν τὰ σύνορα ἵδρυσαν δικά τους κράτη, καὶ ὅτι ἐν τέλει κατέστρεψαν τὸν ρωμαϊκὸ τρόπο ζωῆς φέρνοντας τοὺς Σκοτεινοὺς Αἰῶνες στὴ Δύση
    »

    (https://chronographiae.wordpress.com/2016/02/13/%E1%BC%A0%CE%B8%CE%B9%CE%BA%E1%BD%B0-%CE%B4%CE%B9%CE%BB%CE%AE%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%BF%E1%BF%A6-407-%CE%BC-%CF%87/)

    Μου αρέσει!

  3. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    Λίγες ἡμέρες μετὰ τὶς ἀναρτήσεις τοῦτες ἐδῶ, νά σου κι ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Πάπα κλπ. στὴ Λέσβο …

    Ἡ «Huffington post», λοιπόν, λίγο μετὰ παρέχει βῆμα σ᾽ ἕναν (ἀξιόλογο κατὰ τὰ λοιπὰ) ἑλληνόφωνο διανοούμενο μὲ θεολογικὰ ἐνδιαφέροντα, διδάσκοντα σὲ Πανεπιστήμιο τῆς Κωνσταντινούπολης, καὶ δημοσιεύει ἄρθρο του, ἀπολογητικὸ τῶν πεπραγμένων τῶν τριῶν θρησκευτικῶν ἡγετῶν. Τὸ ἄρθρο αὺτὸ κινεῖται στὸ θολὸ θεολογικὸ κλῖμα τῆς ἀγαπολογίας ὑπὲρ τῶν λαθρομεταναστῶν καὶ τῆς τῆς (ρητῆς ἀποδοχῆς!) τοῦ ἐνδεχομένου νὰ ἐξοντωθεῖ ἡ Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ, ἡ παροικοῦσα ἐν Χίῳ, ἐν Λέσβῳ, ἐν Ἑλλάδι …
    (Καλὰ ὁ Πάπας, ἀλλὰ καὶ τῶν δικῶν μας θεολογούντων δὲν τοὺς κόβει καθόλου; Νὰ ὑποστηρίζουν ἐνέργειες ποὺ προμοτάρουν μὲ κραυγαλέο τρόπο τὴν ταχύτατη ὑποστροφὴ τῆς ἐλεύθερης Λέσβου μας στὸ νεοθωμανικὸ Σουλτανᾶτο τοῦ Ἐρντογάν;
    Οἱ υἱοὶ τοῦ κόσμου τούτου, τελικά, ἀποδεικνύονται φρονιμώτεροι ὅσων αὐτοχαρακτηρίζονται «υἱοὶ » τῆς Βασιλείας …) .
    Τὸ ἄρθρο ἀναδημοσιεύθηκε στὸ «Ἀντίβαρο». Νὰ καὶ ὁ σύνδεσμος :
    http://www.antibaro.gr/article/14965 . Τοῦ ἀπάντησα ἐκεῖ μὲ τὸ ἑξῆς (αὐστηρῶς θεολογικὸ) σχόλιο

    Υπάρχει σοβαρότατος θεολογικός αντίλογος σ’ αυτήν την τοποθέτηση του Σ.Μ.
    (διότι για τον γεωπολιτικό αντίλογο, η ζωντανή πραγματικότητα βοά και κραυγάζει κι ο Σ.Μ, ευφυής καθώς είναι, το παραδέχεται).
    Λοιπόν :
    Κοντά στην παραβολή της Μελλούσης Κρίσεως [που μας την επικαλούνται όλοι συνεχώς, ώστε να νομιμοποιήσουν τη συντελούμενη λαθροεισβολή και τον εποικισμό – ακόμα κι οι διαβόητοι Αntifa (!) τη θυμήθηκαν στη Θεσσσαλονίκη πριν από μερικούς μήνες και την τύπωσαν στα ρυπαρά τους φυλλάδια], υπάρχουν κι άλλες εντολές του Χριστού, που δεν τις θυμούνται εκείνοι που θά ᾽πρεπε -πρώτοι αυτοί- νά ᾽ναι ξεσκολισμένοι στα Ιερά Γράμματα.

    Ο ίδιος ο Χριστός μας λέει, αφού πρώτα εξασφαλίσουμε ότι είμαστε ακέραιοι «ως αι περιστεραί», να φροντίζουμε να είμαστε και «φρόνιμοι ως οι όφεις», επιφορτίζοντάς μας παράλληλα με την υποχρέωση να διακρίνουμε «τα σημεία των καιρών», ενώ συνάμα ταλανίζει τους «υιούς της Βασιλείας», αν αποδειχθούν λιγώτερο φρόνιμοι από τους «υιούς του αιώνος τούτου». Μ’ άλλα λόγια, μας επιφορτίζει με την υποχρέωση να θέτουμε σ’ ενέργεια το θεόσδοτο δώρο της κριτικής λειτουργίας και του ορθού λόγου και -ειδικότερα- νά ᾽χουμε σε εγρήγορση την ιστορική μας συνείδηση.

    Μια στάση ζωής των πιστών Χριστιανών νεφελώδης και ανιστορική (που συνειδητά δηλ. επιζητεί να τεθεί εκτός Ιστορίας, όπως υπαινίσσεται ευθέως ο Σ.Μ.), αλλά και συνάμα παθητική / μοιρολατρική, χωρίς καμμία κριτική αποτίμηση των εν τω κόσμω, η οποία ταυτόχρονα μεταθέτει στο Επέκεινα την προσωπική ευθύνη για τον κόσμο, «μάλιστα δε» για τους «οικείους της πίστεως», είναι εντελώς αθεολόγητη. Ο ιστορικός χρόνος ως κονίστρα του αγιασμού του πιστού καταξιώνεται με την μνεία του (τιποτένιου) Ποντίου Πιλάτου στο Σύμβολο της Πίστεως κι έτσι η Πίστη μας αντιδιαστέλλεται από τις άχρονες και υπέρχρονες κυκλικότητες των ασιατικών θρησκειών. Η Ιστορία και το εν χρόνω πράττειν, προσωπικό και συλλογικό, είναι που μας κρίνουν (βλ. τον Ιάκωβο τον Αδελφόθεο σ’ ολόκληρη την Καθολική του Επιστολή, άλλη μεγάλη «ξεχασμένη» των πολυνούστατων ιεροκηρύκων μας…). Ήδη από τις επιστολές του προς τους ενθουσιαστικούς Θεσσαλονικείς ο Απόστολος Παύλος (και μετά απ’ αυτόν ομόφωνη η Ορθόδοξη εκκλησιαστική παράδοση και πρακτική) αποδοκίμασε το σύνθημα «Αdveniat regnum et pereat mundus» («Ας έλθει η Βασιλεία και δεν πά’ να χαθεί ο κόσμος!»).
    Καταδικάσθηκε δηλ. από την ομόφωνη Ορθόδοξη εκκλησιαστική παράδοση εκείνη η στάση ζωής, η οποία σε σύγχρονα, χυδαία νεοελληνικά αναλύεται ως εξής για τον χαλβαδο- Χρίστιανο του 2016 μ.Χ. :

    «Ας υποστεί γενοκτονία ο Ελληνισμός,
    ας εξισλαμισθεί το ελληνικό ορθόδοξο ποίμνιο,
    ας ακρωτηριασθεί η πατρίδα εδαφικά,
    ας μετατραπεί ένα σημαντικό κομμάτι του ποιμνίου σε διασπορά που θ’ αποχρωματισθεί θρησκευτικά στην ξενητιά,
    ας υποστούν στο μεταξύ βιασμό από νεάζοντες μουσουλμανικούς πληθυσμούς αρρένων κάμποσες αδελφούλες μας εν Χριστώ [μέλη, ωστόσο, κι αυτές του Κυριακού Σώματος -ή μήπως όχι;]
    κι ας στραγγαλισθούν από αλλοδαπούς και κάμποσες γριούλες (καλά να πάθουν, αφού ήταν «κοσμικές» κι όχι κυρίες του … Φιλοπτώχου Ταμείου της Ενορίας, οπότε ενδεχομένως θα μας πονούσε η μοίρα τους).
    Δεν πειράζει. Εμείς έχουμε κάνει το καθήκον μας το χριστιανικό, όπως μας το κανονάρχησε η καθεστηκυία ιδεολογία με πρόσχημα την παραβολή της Μελλούσης Κρίσεως, διευκολύνοντας τους «συνανθρώπους» μας Μουσουλμάνους και χαϊδεύοντας συνάμα τον κοσμοπολίτη εαυτούλη μας [κατ’ επέκταση δε και τον εγωϊσμό μας].
    Τί κι αν μας λένε ανορθολογικούς; ‘Ο Θεός θα λύσει την διελκυστίνδα’ – ‘Εμείς μεριμνούμε για το εν ου εστι χρεία’ . Δεν μπορώ να κουράζω το κεφαλάκι μου με την κατανόηση της Ιστορίας. Με ξεπερνάει. Ούτε και παρακαλώ να με φωτίσει ο Θεός για το πρακτέο.
    Είμαι βέβαιος ότι, όπως μού ᾽χουν πεί, η μετανάστευση είναι ευλογία, αφού ή θα μας παραγάγει Νεομάρτυρες ή θα τους εκχριστιανίσουμε μαζικά. Μ α ρ ά ν Α θ ά ! »

    Ακόμα χειρότερα -πάντα με όρους θεολογικούς/αγιογραφικούς- για όσους εκκλησιαστικούς (κληρικούς και λαϊκούς) συσχηματίζονται με την τρέχουσα ιδεολογία των ανοικτών συνόρων και της πολυπολιτισμικότητας : Υπάρχει ο εξόχως ενοχλητικός ταλανισμός, απ’ τον ίδιο τον Χριστό, όσων σκανδαλίζουν, όσων δηλαδή γίνονται αφορμή απώλειας ψυχών, που τους λέει να πάν’ να δέσουν μυλόπετρα στο λαιμό τους και να πνιγούν.
    Τί έχει να μας εισφέρει, λοιπόν, αυτή η θολή, «ναι μεν αλλά, πάντως» στάση που μας εισηγείται ο αρθρογράφος, υπέρ του «αδελφού μου του μετανάστη» :

    * α) στον πολυάριθμο, λαϊκό κοσμάκη που -σκανδαλισμένος απ’ αυτά και τα τοιαύτα κηρύγματα και πρακτικές, χρόνια τώρα, αφού τού ᾽χουν διαρρήξει το σπίτι ή το μαγαζί οι αλλοδαποί, μια και δυο φορές- αποφασίζει κι αυτός απ’ την πλευρά του να διαρρήξει ακόμα και τη χαλαρή σχέση που είχε με την Πίστη, αρχίζοντας έτσι να τσαλαβουτάει μαζικά σε αρχαιολατρείες, «Ελληνισμό», και εκτρεπόμενος σιγά-σιγά προς τη Χρυσή Αυγή, μιας και βλέπει καθημερινά κι έμπρακτα να επιβεβαιώνεται το προπαγανδιστικό μοτίβο ότι «Οι ανθέλληνες Ναζωραίοι, σε αγαστή συνεργασία με Καταριανούς και Ερντογάν κατακλύζουν με μουσουλμάνους τη Χώρα των Θεών»;
    [Έχω να καταθέσω προσωπικές μαρτυρίες για πολλούς που ακολούθησαν αυτήν περίπου την πνευματική διαδρομή αποστασίας, μερικοί σε πολύ πιο σοβαρή εκδοχή, μη θέλοντας να ξαναπατήσουν καν στην Ενορία τους ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΓΟ ΑΥΤΟ]

    * β) στις περιπτώσεις (τρεις άρρενες και μια κοπέλλα επί του παρόντος, που μπόρεσα να εντοπίσω στο Διαδίκτυο) εξισλαμισμένων ελλήνων Ορθοδόξων από γεννησιμιού, που προπαγανδίζουν στο YouTube τον Προφήτη, αρχίζοντας το κήρυγμα στην μητρική τους νεοελληνική με τη φράση «Στο όνομα του Θεού του Παντοδύναμου»;
    [Τα κρούσματα αυτά απωλείας ψυχών θα πολλαπλασιασθούν αναγκαστικά στο μέλλον, αν ακολουθηθεί αυτός ο σκανδαλιστικός αποχρωματισμός/συσχηματισμός των εκκλησιαστικών και τότε δεν θα μας φθάνουν οι μυλόπετρες]

    Περιορίζομαι σ’ αυτά τα δύο μόνο, εντελώς ενδεικτικά, για τη απώλεια ψυχών. Η πραγματικότητα έχει την δική της δυναμική, ανεξάρτητη από αυτήν των θεολογημάτων. «Λόγῳ», άλλωστε, κατά τον Άγ. Γρηγόριο τον Παλαμά, «παλαίει πᾶς λόγος, βίῳ δὲ τίς;».

    Παραδείγματα, τώρα, αρνητικό και θετικό, του τι συνιστά και τι όχι επαφή με την Ιστορία, επαφή καταστροφική ή σωτήρια για το ποίμνιο της Εκκλησίας.

    Μετά την εγκαθίδρυση της Αγγλικής Κυριαρχίας στην Κύπρο (1878) κατέστη σαφές ότι είχε αποκλεισθεί η υποστροφή της νήσου στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Πολλοί Τουρκοκύπριοι, σημαντικό κομμάτι της μειονότητας, που ήσαν Κρυπτοχριστιανοί (ή δήλωναν ότι ήσαν), ξεθάρρεψαν τότε και γύρεψαν απ’ την Εκκλησία να γίνουν δεκτοί (προσβλέποντας, ίσως, στο ότι έτσι θα διευκολυνόταν κι η ενσωμάτωσή τους στην νέα τάξη πραγμάτων). Η Κυπριακή Εκκλησία εφήρμοσε την «ακρίβεια» και δεν τους δέχθηκε (σωστό ή λάθος από κανονικής πλευράς, δεν το εξετάζω). Συνέπεια τούτου ήταν η Τουρκική μειονότητα (δημιουργημένη από βιαίους εξισλαμισμούς Ελλήνων) να μην εξαλειφθεί ποσοτικά (ή περίπου κάτι τέτοιο), όπως ήταν εφικτό την εποχή εκείνη, αλλά να διατηρηθεί τότε μεν στο αξιόλογο ποσοστό του 10%, στην συνέχεια δε να «εξαλλαγεί» την δεκαετία του 1950 – 1960 και, ανερχόμενη στο 14%, ν’ αποτελέσει γερό εργαλείο στα χέρια της Τουρκίας για την αιματηρή διχοτόμηση του νησιού το 1974.

    Η Βουλγαρική, πάλι, Εκκλησία εν έτει 2015 μ. Χ. υποδεικνύει ένα ρεαλιστικό «άλλως δύνασθαι πράττειν» στους υπερουράνιους μύστες της μόνης αληθινής ερμηνείας του Ευαγγελίου (εκτός κι αν αποτελούν οι Βούλγαροι «παιδιά ενός κατώτερου Θεού» και μόνοι οι Έλληνες Ορθόδοξοι είναι ο φωτισμένος, «με αίσθηση οικουμενικής αποστολής», περιούσιος λαός). Έβγαλε, λοιπόν, πέρσι το Σεπτέμβρη ανακοίνωση η εκεί σύνοδος των Επισκόπων, ότι συμπαρίσταται στο κλείσιμο των συνόρων στους λαθρομετανάστες από Τουρκία, που αποφάσισε η Κυβέρνηση (χωρίς ν’ αρνηθεί την εκ των ενόντων περίθαλψη των λιγοστών transit), διότι, όπως ανέφερε, η μαζική παρουσία Μουσουλμάνων στη χώρα νοθεύει την ιδιοπροσωπία του Βουλγαρικού έθνους, που στηρίζεται στην Ορθοδοξία. Λόγια στέρεα, ντόμπρα, σταράτα κι όχι Νεφελοκοκκυγίες.

    Συμπέρασμα

    Θεολογούντες και (κάμποσοι απ’ τους) ποιμένες μας έχουν αποτύχει στη σύλληψη της πραγματικότητας και στην προσήκουσα αντιμετώπισή της, για χάρη του Λαού του Θεού. Κι αν είχαν κάποια ελαφρυντικά γι’ αυτόν το συσχηματισμό τους παλιότερα, ήδη έχουν βαριά ευθύνη για τη στάση τους, που μαρτυρεί τουλάχιστον διανοητική νωθρότητα (για να μη μιλήσουμε για το Sitz im Leben αυτών των θεολογικών κατασκευών). Μου θυμίζουν εκείνους οι οποίοι επιχειρούσαν να ενδοβάλουν στον Ιούδα την προπαγάνδα των γεωπολιτικά πανίσχυρων και θρασύτατων γειτόνων του και για τους οποίους ο Προφήτης Ιερεμίας (ΣΤ΄, 4), σε ανάλογες με τις δικές μας συνθήκες εξανδραποδισμού του λαού του, έλεγε: «Καὶ ἰῶντο σύντριμμα λαοῦ μου ἐξουθενοῦντες καὶ λέγοντες ῾ εἰρήνη, εἰρήνη!᾽ . Καὶ ποῦ ἐστιν εἰρήνη;»

    Στῶμεν καλῶς »

    [Ἀπὸ ἕνα ΜΗ θεολόγο]

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s