Μπιενουά

quote-whoever-criticizes-capitalism-while-approving-immigration-whose-working-class-is-its-alain-de-benoist-61-83-60

Τὸ ἀντίθετο σχέδιο, πὼς θὰ ἑνωθοῦν οἱ ἐργάτες -ντόπιοι καὶ ξένοι διαφόρων ἐθνοτήτων- στὴ χώρα ἄφιξης τῶν μεταναστῶν, δὲν εἶναι πετυχημένο. Ὅπως δὲν πέτυχε στὴν Ἀρχαιότητα ἢ μακροπρόθεσμα στὶς δυτικὲς χῶρες ὅπως οἱ ΗΠΑ. Ἡ κοινότητα στενῶν συμφερόντων (ταξικῶν) δὲν ἐπαρκεῖ. Χρειάζεται κάτι παραπάνω ἀπὸ τὰ ὠμὰ οἰκονομικὰ συμφέροντα (δίκαια ἢ καὶ ἄδικα) γιὰ νὰ ζήσουν οἱ ἄνθρωποι μαζί.

Γιὰ τὸν κύριο στὴ φωτογραφία ἐλάχιστα ξέρω καὶ δὲν ἔχω ἀσχοληθεῖ, οὔτε ἔχω τὸ χρόνο. Ὁπότε, κρίνω ἀπὸ τὸ σκονάκι τῶν ἀδιάβαστων:

«Benoist is in favour of separate civilisations and cultures» – αὐτὸ (ἂς δεχτοῦμε ὅτι εἶναι ἐφικτό) πῶς συνδυάζεται μὲ τὸ «I do not believe in Huntington’s clash-of-civilizations thesis: Civilizations are not unitary or homogeneous blocs», εἶναι ἄγνωστο.

Παρακάτω: «He opposed Jean-Marie Le Pen (even though many people influenced by Benoist support him), racism and antisemitism.He has opposed Arab immigration to France, while supporting ties with Islamic culture».

Βέβαια, ἂν κρίνω μὲ βάση τὸ σκονάκι τοῦ ΙΟΥ (5-3-2000), ὁ Benoist ἔχει γράψει καὶ αὐτά:

«Η φυλή είναι η μοναδική πραγματική ενότητα που περικλείει τις ατομικές διαφοροποιήσεις. Η αντικειμενική μελέτη της ιστορίας δείχνει ότι μόνο η ευρωπαϊκή φυλή (λευκή καυκάσια φυλή) από τη στιγμή της εμφάνισής της συνεχίζει να προοδεύει στην ανοδική πορεία της εξέλιξης της ζωής, σε αντίθεση με άλλες φυλές οι οποίες έχουν βαλτώσει και βρίσκονται σε υποχώρηση. Η κύρια αιτία αυτής της προόδου της ευρωπαϊκής φυλής συνίσταται στο ότι έχει συσσωρεύσει στοιχεία επιστημονικής και τεχνικής προόδου, τα οποία σχηματίζουν τον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Η ευρωπαϊκή φυλή δεν διαθέτει απόλυτη ανωτερότητα. Απλώς είναι η πλέον ικανή να προοδεύει στην κατεύθυνση της εξέλιξης. Εφόσον οι φυλετικοί παράγοντες κληροδοτούνται με στατιστικό τρόπο, κάθε φυλή κατέχει τη δική της ψυχολογία.» (Αλέν ντε Μπενουά «Τι είναι ο εθνικισμός», 1966). 

Εἶναι κάπως παλιά, γιατὶ 34 χρόνια μετά, γράφει:

«racism is a theory which postulates that there are qualitative inequalities between the races, such that, on the whole,one can distinguish races as either ―superior‖ or ―inferior‖; that an individual’s value is deduced entirely from the race to which he belongs; or, that race constitutes the central determining factor in human history. These three postulates may be held together or separately. All three are false.If existing races vary from one another as regards this or that statistically isolated criterion, there is no absolute qualitative difference among them. Nor is there a global paradigm outside mankind that would permit creating a racial hierarchy. Finally, it is evident that an individual receives his worth from those qualities which are his own. Racism is not a disease of the mind, generated by prejudice or ―premodern‖ superstition. (Such an explanation is a liberal fable suggesting irrationality as the source of all social ills.) Rather, racism is an erroneous doctrine, one rooted in time, which finds its source in scientific positivism, according to which one can―scientifically‖ measure absolutely the value of human societies, and in social evolutionism»

Ὁ ΙΟΣ ὡς πανέξυπνος χαρακτηρίζει φασισμὸ τὴν ἐπίκληση γιὰ διαφύλαξη τῆς διαφορετικότητας. Παραθέτει ρήση τοῦ Λεπὲν γιὰ ἀνάγκη ὁμοιογένειας μέσα σὲ ἕνα κράτος. Μὲ βάση αὐτό, θὰ μποροῦσε νὰ ἀποκαλέσει φασίστα καὶ τὸν Καστοριάδη, ποὺ διακήρυσσε ὅτι ἕνας βαθμὸς ὁμοιογένειας εἶναι ἀπαραίτητος γιὰ τὴν ἁπλὴ κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία.

Ἡ ἀναφορὰ τοῦ ΙΟΥ στὸν «διαφορι(στι)κὸ ρατσισμό» εἶναι ἁπλῶς δεῖγμα συγχυσμένης ἐναντίωσης στὴ σύγχυση περὶ πολιτισμικῆς ἰδιαιτερότητας ποὺ -ἀπὸ ὅσο καταλαβαίνω- ἔχει ὁ ἴδιος ὁ Benoist. Ἡ ἀμηχανία ἢ ἐκνευρισμὸς τοῦ ΙΟΥ μὲ τὸ γεγονὸς ὅτι κάποιοι χρησιμοποιοῦν ἀριστερὲς ἀπόψεις γιὰ νὰ προωθήσουν μὴ ἀριστερὲς πολιτικὲς θὰ ἔπρεπε νὰ τὸν κάνει ὄχι νὰ ζητᾶ τὴν ἀνανέωση τῆς ἀντιρατσιστικῆς ἐπιχειρηματολογίας μὲ πιὸ σύγχρονα ἐπιχειρήματα ἀλλὰ νὰ ἀναρωτηθεῖ μήπως ὄντως ἡ τρέχουσα ἀριστερὴ ἀντιρατσιστικὴ ἐπιχειρηματολογία ἐκ τῆς φύσεώς της ἀναπόφευκτα στρέφεται κατὰ τοῦ ἑαυτοῦ της καὶ αὐτοκαταστρέφεται. Πῶς παρατηροῦν ὀξυδερκῶς οἱ ἀντιεθνικιστὲς ὅτι «ἐθνικιστὲς ἀπὸ διαφορετικὰ ἔθνη ἀλληλοσκοτώνονται ἐνῶ θὰ ἔπρεπε λόγω τῆς ἰδεολογίας τους νὰ εἶναι φίλοι»; Κάπως ἔτσι θὰ ἔπρεπε νὰ κάνουν κι ἐδῶ. Γιατὶ ὁ ΙΟΣ πρέπει ταυτόχρονα νὰ ἀπορρίψει κάθε ρατσιστικὴ διακήρυξη ἀλλὰ καὶ οὐσιαστικὰ νὰ θεωρήσει (ἀνεπίγνωστα) ὡς ἀνώτερον πολιτισμὸ ἐκεῖνον ποὺ λέει  ὅτι «δὲν ὑπάρχουν ἀνώτεροι καὶ κατώτεροι πολτισμοί», καί, κατὰ συνέπεια, νὰ θεωρήσει κατώτερους πολιτισμοὺς ὅσους (κατὰ σύμπτωση…: τοὺς μὴ δυτικούς) πρεσβεύουν ὅτι ὑπάρχουν ἀνώτεροι καὶ κατώτεροι πολιτισμοί (Βλ. ἄλλη ἀνάρτηση). Ἐκτὸς κι ἂν ἀπαλείψει τὴν ὕπαρξη «πολιτισμῶν» καὶ πεῖ ὅτι οἱ συλλογικὲς κοσμοεικόνες δὲν εἶναι προϊὸν τῶν «πολιτισμῶν» ἀλλὰ ἀτόμων (ἀτομικισμός..) ἢ ἐλίτ (ἐλιτισμός).

Ἡ λύση ποὺ προκρίνει ὁ ΙΟΣ, νὰ ἐπιτεθεῖ ὁ ἀντιρατσιστὴς στὴν «κουλτούρα» ἀντί (ὅπως τώρα κάνει) στὴν «φυλή», καὶ στὴν «διαφορὰ» ἀντί (ὅπως τώρα κάνει) στὴν «ὁμογενοποίηση» χειροτερεύει τὸ πρόβλημα καὶ κάνει ἀκόμη εὐκολότερη τὴ ζωὴ τῶν De Benoist. Γιατὶ ἡ ἀπάλειψη τῆς (κάθε πολιτισμικῆς) «διαφορᾶς» χώρια ὅτι εἶναι ἀδύνατη, κι ὅτι σημαίνει ἐξάπλωση κάποιου συγκεκριμένου πολιτισμοῦ / διαφορετικότητας (τῆς ἀμερικανικῆς) ἐναντι τῆς ὁποίας τηροῦν εὐμενὴ στάση οἱ ΙΟΙ, ἔχει τὴ συνέπεια ὅτι (ἔτσι κι ἀλλιῶς μάταιη) προσπάθεια γιὰ ἀπάλειψη κάθε διαφορᾶς τὸ μόνο ποὺ θὰ πετύχει εἶναι τὴ συσπείρωση πολλῶν ὑπὸ ὅσους διακηρύσσουν τὴν ἐναντίωσή τους στὴν ὁμογενοποίηση. Φυσικά, τὰ ἴδια ἰσχύουν γιὰ τοὺς «ἀνεκτικούς», εἴτε αὐτοὶ εἶναι De Bienoist εἴτε ΙΟΣ (*)

Ἄλλωστε, ὅταν δεκαετίες ἀριστερῶν ἀντιρατσιστικῶν ἀγώνων ὑπὲρ τῆς διαφορᾶς ἔχουν δημιουργήσει πολιτισμικὰ γκέτο Μουσουλμάνων στὴν Εὐρώπη, θὰ ἦταν λίγο ἄκομψο οἱ ἴδιοι (ἀριστεροί) νὰ διακηρύξουν ὅτι «ὅταν θὰ εἶσαι στὴ Ρώμη θὰ φέρεσαι ὅπως οἱ Ρωμαῖοι» καὶ νὰ ποῦν στοὺς εὐεργετηθέντες «θὰ γίνετε ὅπως ὅλοι γιατὶ ἡ διαφορετικότητα γεννᾶ ἐμμέσως τὸν φασισμό / ρατσισμό»!

Ἐπίσης ἄστοχη κριτικὴ ἐκ μέρους τοῦ ΙΟΥ εἶναι ὁ ἀντιαμερικανισμὸς τοῦ Benoist. Ἡ κριτική (ὅπως κάθε ἀριστεροῦ σὲ κάθε τι) συνοψίζεται στὸ λενινιστικὸ «Γιὰ νὰ τὸ λέει ὁ ἐχθρός, εἶναι κακό / ἂν σὲ χειροκροτᾶ ὁ ἐχθρός, κάτι κάνεις λάθος», ποὺ εἶναι ἡ ἐπιτομὴ τοῦ παραλογισμοῦ, ἀφοῦ χαρίζεται ἡ πραγματικότητα (ἂν ἀληθεύει ἡ ἄποψή σου περὶ αὐτῆς) στὸν ἐχθρό, ἀλλὰ καὶ τῆς λογικῆς τοῦ νευρόσπαστου ποὺ ἁπλῶς ἀντι-δρᾶ.

Ἀλλὰ κι αὐτό, μὲ τὸ ὁποῖο σταματῶ: «He also opposes Christianity as inherently intolerant, theocratic and bent on persecution. He said, «All told, I do not think that one should be pleased by the appearance of Christianity and its development», and goes on to say, «Christianity is not a unitary block.»

Γιὰ διάφορους λόγους, οἱ δυτικοευρωπαῖοι φιλόσοφοι-στοχαστὲς σὰν κι αὐτὸν δὲν μποροῦν τὸ Χριστιανισμό. Ἐπειδὴ μιλᾶμε γιὰ διαφορετικοὺς Χριστιανισμούς (ἀνατολικό, καθολικό, ἀγγλο-γερμανικό) καὶ ἡ λέξη σημαίνει διαφορετικὰ πράγματα, μπορῶ νὰ συγκρατηθῶ ἀπὸ τὸ νὰ ἐκφράσω τὴν ἀποδοκιμασία μου. Ἀλλὰ τὸ σημαντικότερο:

Ἀφενός, δὲν μπορεῖ νὰ συμπαθεῖς τὸν Ἰουδαϊσμὸ ἢ τοὺς Ἄραβες ἀλλὰ γιὰ τὸ Χριστιανισμὸ νὰ λὲς ὅτι καλύτερα νὰ μὴν εἶχε ὑπάρξει. Ἀφετέρου: παρὰ τὸν ἀποχριστιανισμὸ 200 χρόνων, οἱ Εὐρωπαῖοι εἶναι, λίγο-πολύ, χριστιανοί. Δὲν μπορεῖ κανένας νὰ τοὺς ἀποκόψει ἀπὸ τὸ Χριστιανισμό (μεταφυσικά, ἐννοῶ) καὶ νὰ τοὺς ὠθήσει στὸν παγανισμό, γιατὶ ὁ «εὐρωπαϊκὸς παγανισμός», ὡς πίστη-λατρεία, θυσίες κ.ο.κ. κι ὄχι ὡς (ἐνσωματωμένα στὸ Χριστιανισμὸ κι ἀβλαβῆ γιὰ αὐτόν) παγανιστικὰ ἔθιμα-ἀπομεινάρια, δὲν ἔχει καμμία ρίζα καὶ καμμιὰ δύναμη σὲ σχέση μὲ τὸ Χριστιανισμό. Εἶναι φιλολογικὴ ἐφεύρεση. Χώρια ποὺ ἂν ὑπῆρξε κάποιου εἴδους εὐρωπαϊκὸς παγανισμὸς μὲ ἀξιώσεις πολιτισμικῆς ἀνωτερότητας καὶ σοβαροῦ πολιτισμικοῦ ἐπιπέδου αὐτὸς  ἦταν μόνο ὁ ρωμαϊκὸς κι ὁ ἑλληνικός (σὲ λαοὺς ποὺ εἶχαν Δῆμο, Res Publica, γραπτοὺς θεσμοὺς κ.λπ.). Τί σύμπτωση: Τόσο οἱ ἀπόγονοι τῶν Ρωμαίων ὅσο καὶ τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων εἶναι οἱ πλέον ἐκχριστιανισμένοι καὶ χριστιανοί, ὁπότε ἡ ὁποιασδήποτε μορφῆς «ἀναβίωση» ἢ «ἐπανεκτίμηση» τοῦ «εὐρωπαϊκοῦ παγανισμοῦ» δὲν ἀφορᾶ τοὺς Ἰταλοὺς καὶ Ἕλληνες παρὰ ἀφορᾶ τὶς λατρεῖες ὑπανάπτυκτων λαῶν τῆς Ἀρχαιότητας (Γάλλοι, Γερμανοί, Σκανδιναβοί, Ἀνατολικοευρωπαῖοι), οἱ ὁποῖες εἶχαν ἐπίπεδο ἀντίστοιχο μὲ τῶν λαῶν ἐκείνων. Ἡ ἐναντίωση στὸ Χριστιανισμό (γενικὴ καὶ ὄχι ὁλοκληρωτική, βέβαια, παρὰ ταῦτα ἐναντίωση πρὸς αὐτόν) ὑπὲρ τοῦ παγανισμοῦ εἶναι σὰν νὰ κόβεις τὸ ἕνα πόδι κάποιου γιὰ νὰ τοῦ δώσεις ἕνα μπαστούνι.

Κλείνοντας: ἡ «κλοπὴ ἀριστερῶν ἀπόψεων» γιὰ τὴν ὁποία διαμαρτύρεται ὁ ΙΟΣ δὲν εἶναι πρωτόγνωρο. Τόσο ὁ Μουσουλίνι ὅσο κι ὁ Χίτλερ ἐπηρεάστηκαν ἀπὸ τὴν ἀκροαριστερὰ ἤ -ὁ πρῶτος- ἦταν ἀκροαριστεροὶ προτοῦ γίνουν φασίστες.

(*) Οπως γράφει ὁ Π. Κονδύλης: Ὅσοι δυτικοὶ ἐπιδιώκουν νὰ παραμείνουν πάσῃ θυσίᾳ ἀνεκτικοὶ θὰ πρέπει νὰ «θέσουν μὲ ἀπόλυτο τρόπο τὴ σχετικότητα» τοῦ πολιτισμοῦ τους, λησμονώντας ὅτι «ἡ ἀνοχή, ὡς ἀξία καὶ ὡς αἴτημα, ἀποτελεῖ προϊὸν ὁρισμένου πολιτισμοῦ». Δηλαδή, ὅτι γιὰ τὴν ἀνοχὴ χρειάζεται συμφωνία ὅλων τῶν πλευρῶν· κι ὅτι ἐσὺ μπορεῖς νὰ εἶσαι τελείως ἀνεκτικὸς  ἀλλὰ ὅταν ὁ ἄλλος δὲν εἶναι (καὶ πιστεύει ὅτι εἶναι ἀνώτερος) τότε τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι μὴ ἀνεκτικότητα καὶ σύγκρουση. Γιὰ νὰ ὑπάρξει σύγκρουση δὲν ἀπαιτοῦνται δύο φιλοπόλεμοι, ἀρκεῖ νὰ εἶναι τέτοιος ὁ ἕνας καὶ φιλειρηνικὸς ὁ ἄλλος.

Advertisements
This entry was posted in πολυπολιτισμός, πολιτικά, Αριστερά, Ακροδεξιά, Δυτικοί, θρησκεία and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Μπιενουά

  1. Ο/Η Ν λέει:

    http://www.alaindebenoist.com/index.php/textes/ Eχει και κατι λιγα στα Ελληνικα.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s