Οι Σλαβόφωνοι της Μακεδονίας: Η πορεία της ενσωμάτωσης στο ελληνικό εθνικό κράτος, 1870 – 1940

Η απόφαση αυτή του ΚΚΕ συνέδεσε στη συνείδηση μεγάλου μέρους του ελληνικού πληθυσμού τους βουλγαρίζοντες της Μακεδονίας με τους Κομμουνιστές, παρά το γεγονός ότι οι Σλαβόφωνοι υποστήριζαν συστηματικά σ’ όλο το μεσοπόλεμο τους Λαϊκούς.

[…]

Ήδη αναφέρθηκε ότι τις προτιμήσεις των Σλαβόφωνων εξαρχής συγκέντρωνε το Λαϊκό Κόμμα, εξαιτίας κυρίως της ταύτισης των Βενιζελογενών κομμάτων με τους πρόσφυγες.[83] Μάλιστα η υπόδειξη ως υποψηφίων βουλευτών στη δυτική Μακεδονία επιφανών Μακεδονομάχων προσπόρισε επιπλέον κέρδη ανάμεσα στους φανατικούς ελληνόφρονες, τους «Γραικομάνους», που έβλεπαν τους παλαιούς ήρωές τους ως εγγύηση της ασφάλειάς τους. Η άμεση και άνετη υπερκέραση των Φιλελευθέρων ενέπλεξε διαδοχικά και αυτό το κόμμα στο φαύλο κύκλο του ρουσφετιού και της πολιτικής πατρωνίας, αλλά με ελάχιστα σταθερά κέρδη. Στη δεκαετία του 1930 οι Λαϊκοί κατάφεραν με χαρακτηριστική ευκολία να εξαργυρώσουν προς όφελός τους τη δυσαρέσκεια των εντοπίων προς τους πρόσφυγες, υποσχόμενοι ακόμη και την παροχή μειονοτικών δικαιωμάτων. Σε αντίθεση με το ΚΚΕ που απέτυχε να εξασφαλίσει σημαντικά πολιτικά οφέλη στο χώρο των Σλαβόφωνων, παρά τις αμφιλεγόμενες θέσεις του για το Μακεδονικό, ουσιαστικά κέρδη είχε η «Μακεδονική Ένωση» το 1935 και το 1936 (με το όνομα «Μεταρρυθμιστικό Εθνικό Κόμμα») υπό την ηγεσία του Σωτηρίου Γκοτζαμάνη. Το κόμμα αυτό, που αποτελούσε τοπική παραφυάδα των Λαϊκών

Πηγή

«Μπορεί να αναφερθεί η απόπειρα, το 1959, να παύσει η χρήση του τοπικού ιδιώματος στον προφορικό λόγο με δημόσια «εθελοντική» ορκωμοσία κατοίκων σλαβόφωνων κοινοτήτων της Δυτικής Μακεδονίας. Η «ιδιοφυής» σε σύλληψη επιχείρηση πρόβλαβε να εκδηλωθεί ΣΕ ΤΡΙΑ ΜΟΝΟ χωριά. Τερματίστηκε άδοξα, καθώς, μόλις έγινε γνωστή από την πολιτική ηγεσία της χώρας, διατάχθηκε η άμεση διακοπή της. Ωστόσο, πρόσφερε τροφή για δυσφήμιση της Ελλάδας στο εξωτερικό, καθώς το συμβάν εκείνο προβάλλεται έκτοτε, κατά καιρούς, από ποικίλους ημεδαπούς και αλλοδαπούς ακτιβιστές ως δείγμα της αντιμειονοτικής νοοτροπίας του ελληνικού κράτους» (Ευάγγελος Κωφός, «Μακεδονικές ταυτότητες και κρατική πολιτική μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, 1949-1974)», στο Μακεδονικές ταυτότητες στο χρόνο. Διεπιστημονικές προσεγγίσεις, Επιμέλεια Ιωάννης Στεφανίδης, Βλάσης Βλασίδης, Ευάγγελος Κωφός, εκδ. Πατάκη, σελ. 37

Advertisements
This entry was posted in πολιτικά, Ελλάδα, Μακεδονία and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s