Νά ‘σαι περήφανος ἢ νὰ μὴν εἶσαι

Διαφωνῶ μὲ τὴν ἄποψη ὅτι δὲν πρέπει νὰ εἶσαι. Τὸ νόημα τῆς ζωῆς δὲν εἶναι δεδομένο οὔτε κοινό, καὶ καθένας ἂν θέλει μπορεῖ νὰ εἶναι περήφανος γιὰ ὁτιδήποτε. Ὁτιδήποτε.

Τὸ πρόβλημα εἶναι ὅταν θέλεις νὰ κάνεις τοὺς ἄλλους νὰ ἀποδεχτοῦν τὴν περηφάνειά σου. Μὲ σημαῖες καὶ  μὲ ταμποῦρλα. Τότε, κάνε τὸν μάρτυρα -ἦρθες δεύτερος, βέβαια, ἐδῶ καὶ χιλιετίες.

Τοὺς θεούς του, καθένας, δὲν τοὺς βγάζει δημόσια παρὰ μόνο ἂν εἶναι σίγουρος ὅτι ὁ δημόσιος χῶρος τοῦ ἀνήκει. Εἰδάλλως, τοὺς κρατᾶ στὴν καρδιά του, γιὰ νὰ μὴν τοὺς «μαγαρίσουν». Θὰ πονέσει πραγματικὰ ὅσο κι ἂν κακοαντιγράφεις τὸ χριστιανικὸ πρότυπο τοῦ μάρτυρα.

Δὲν ὑπερασπίζομαι οὔτε τὴν ἀνοχὴ οὔτε τὴν μισαλλοδοξία. Οὔτε ὁ καρπαζοεισπράκτορας μοῦ ἀρέσει οὔτε ὁ ψωροπερήφανος, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ τί θεωρῶ ἠθικὸ καὶ φυσικό.

Τοὺς θεούς του κανεὶς δὲν τοὺς ἐκθέτει σὲ πλῆθος ποὺ δὲν τοὺς λατρεύει. Εἰδάλλως, ἡ ἔκθεση γίνεται γιὰ σκοποὺς γελοιοποίησης τῶν θεῶν, ἀκόμα κι ἂν κάτι τέτοιο δὲν φαίνεται.

Advertisements
This entry was posted in φιλοσοφίες, ανθρωπισμός, κοινωνία and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s