Anton Bruckner, Symphony No.5 – Finale [Stanisław Skrowaczewski]

Μ’ ἔπιασαν τὰ ρομαντικὰ καὶ τὰ βαγκνερικά, μεσοκαλόκαιρα. Θὰ μοῦ περάσει.

Πάντως, ἔχουν περάσει κάμποσα χρόνια ἀπὸ τὸ Σημιτιστὰν καὶ τὸν μὲ γαλλικὴ προφορὰ Λαμπράκη, καὶ τὸ Μέγαρον Μουσικῆς. Ἐννοῶ ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἔχει ἀποενοχοποιηθεῖ ἡ κλασική, νὰ ἔχει ἀποσυσχετιστεῖ ἀπὸ τοὺς «μορφωμένους» καὶ τὶς «κυγίες» (γαλλικὴ προφορὰ τῶν ἑλληνικῶν). Δὲν εἶναι ἡ μουσικὴ τῶν ἐκλεκτῶν, αὐτοὶ ἀκοῦν τζάζζζ. Ἂν σκέφτεσαι μιὰ παραλία, μὲ ἢ χωρὶς φραπὲ ἢ κεφτεδάκια, μὴν πατήσεις τὸ κουμπί. Ὄχι λόγω  βαρβαρότητας, ἁπλὰ χαλάει τὸ φένγκ σούι.

Advertisements
This entry was posted in μουσική and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s