Μπαμπινιωτοκτονία

Σήμερα, θυμᾶμαι τὸν Πλωρίτη μὲ τὸ ὕστερικὸ ὕφος τῶν κειμένων του. Ἀφοῦ σκότωνε τὴ Συντήρηση, ἔκανε μιὰ βόλτα  μὲ τὸ ποδήλατό του σταχυολογώντας ἀπὸ τὴ βυζαντινὴ ἱστορία, προσγειωνόταν στὴν μετεμφυλιακὴ Ἑλλάδα, ξεμπρόστιαζε τὰ ἐγκλήματα τῶν «ρασοφόρων» (πολὺ σὶκ λέξη τὸ ’70-’80) καὶ τῆς Δεξᾶς.
ΚΡΑΚ-ΚΡΑΚ, ΚΡΑΚ-ΚΡΑΚ, οἱ ἑρπύστριες τῆς μεταπολιτευτικῆς Προόδου, χωρὶς ἰδεολογικὲς παρωπίδες, ΚΡΑΚ-ΚΡΑΚ ἐπιχειρηματολογία μὲ τὸ ἠθικὸ πλεονέκτημα τῆς Ἀριστερᾶς (πρὸ Τσίπρα): «ΕΜΕΙΣ, ΔΕΝ…, ΑΡΑ…»
Μέρες ποὺ εἶναι.
Πέθανε κι ὁ Μαρωνίτης, καὶ τώρα θὰ ξεθάψουν τὶς δημοτικιὲς πανοπλίες τους, νὰ γυαλίσουν τὶς περικεφαλαῖες τους, καὶ νὰ ρίψουν τὸν λίθο τοῦ ἀναθέματος στὸ τέρας τῆς νεοκαθαρεύουσας, νὰ σκοτώσουν τὸ θεριό (ξέρετε ποιό).
Στ’ ρματα, στ’ ρματα, σύντροφοι!
(ὤχ, λάθος ἔκανα, ἀδέρφια. Στ’ ρματα, ἐννοοῦσα!)
Ἐπειδὴ ὅμως οἱ νεκροὶ δὲν δικαιώνονται πάντα ὅλοι, νά μερικὰ ἄρθρα τοῦ Μπαμπινιώτη γιὰ τὸν Μαρωνίτη.
Κι ἀφοῦ ὁ Μαρωνίτης ἦταν φιλόλογος, νὰ ἕνα ποίημα τοῦ Παλλαδᾶ γιὰ τὸν Ὅμηρο:
Πᾶσαν Ὅμηρος ἔδειξε κακὴν σφαλερὴν τε γυναῖκα, σώφρονα καὶ πόρνην, ἀμφοτέρας ὄλεθρον.
Ἐκ γὰρ τῆς Ἑλένης μοιχευσαμένης φόνος ἀνδρῶν καὶ διὰ σωφροσύνην Πηνελόπης θάνατοι.
Ἰλιὰς οὖν τὸ πόνημα μιᾶς χάριν ἐστὶ γυναικός, αὐτὰρ Ὀδυσσείῃ Πηνελόπη πρόφασις.
This entry was posted in Αριστερά, γλώσσα and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s