Ἀριστοτέλης Νικολαΐδης, «Κηρύνεια»

20 Ἰουλίου 1974

 

Πόλεις ποὺ ἄλλαξαν ὄνομα

μὲ τοὺς σπασμοὺς τῆς Ἱστορίας

φριγμένες ἀπ’ τὴ σκόνη καὶ τὰ αἵματα

πόλεις, ἐξαίσια ὀνόματα, λαμπρές

ὤ, πόλεις τῶν Ἑλλήνων.

Τὶς συναντᾶς στοὺς χάρτες καὶ στὰ δρομολόγια

κάποιες ἀνθοῦσες, ἄλλες μιξοβάρβαρες

μὲ τ’ ὄνομά τους ξεφτισμένο ἢ σὰν πληγή

Σάιντα, Ἰσμίρ, Ἀντίμπ καὶ πόσες!

Μὰ τώρα σὰν βραχνάς, Γκιουίρν,

ἡ ξακουστὴ Κηρύνεια!

Μιὰ πόλη-λέξη ἑλληνικὴ χαλάει

κι ὁ κόσμος ὅλος βαρβαρεύει.

This entry was posted in ποίηση, Ελλάδα, Τούρκοι and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s