Ἐπιτυχία – Ἀποτυχία

Εἶχα γράψει κι ἐγώ, γιὰ τὴ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ ἐπιτυχημένου / ἀποτυχημένου καὶ τοῦ winner / loser, ἀλλὰ καὶ μεταξὺ τοῦ ἀγὼν καὶ τοῦ game. Κάπως ταλιμπανικά, γιατὶ σὺν τοῖς ἄλλοις ἤθελα καὶ νὰ ὑπερασπιστῶ ὅσους ὑποψήφιους διαβάζουν ἀπὸ τοὺς τεμπέληδες καὶ τοὺς πολιτικοὺς ὑπερασπιστὲς τῶν τεμπέληδων, ἀλλὰ καὶ νὰ δείξω τὴ μετριοφροσύνη ποὺ πρέπει νὰ μᾶς προκαλοῦν, σὲ κάθε ἥττα ἢ νίκη μας, οἱ ἑλληνικὲς λέξεις ἐπιτυχία / ἀποτυχία.

Ἀλλὰ δὲν εἶμαι γλωσσολόγος ἢ φιλόλογος, καὶ ἐδῶ, ὁ ἀρθρογράφος τὰ λέει ἀκόμη καλύτερα. Ἀπόσπασμα:

Ο όρος «επιτυχία» εκφράζει την τύχη που συνοδεύει την προσπάθεια, και όχι την αξία, την επιμέλεια ή την μέθοδο. Αντιθέτως, το αγγλικό success και το γαλλικό succès στηρίζονται στο λατινικό successus, που περιέχει την έννοια της ακολουθίας και της διαδοχής. […] η αντίληψη που κουβαλά η ελληνική γλώσσα είναι πλησιέστερη στις ανθρώπινες δυνατότητες, σε αντίθεση με αντιλήψεις που αποδίδουν στον άνθρωπο μιά ακατανίκητη βούληση. Η ευ-τυχία και η δυσ-τυχία, εξ ορισμού δεν είναι στο χέρι μας, διότι άλλες οι βουλές των ανθρώπων και άλλες των θεών, δηλαδή της τύχης. Αυτό δεν σημαίνει πως είσαι μοιρολάτρης, αλλά πως θα κάνεις το καλύτερο που μπορείς, έχοντας μιά προσγειωμένη αντίληψη για την ελευθερία επιλογής που διαθέτεις, και για την ευθύνη που προκύπτει. Δεν ελέγχεις τα τυχαία στοιχεία της ζωής, και συνεπώς δέχεσαι πως υπάρχουν δυνάμεις ισχυρότερες από σένα. […] η ελληνική γλώσσα απεικονίζει μιά σοφότερη εμπειρία για το πόσο μπορεί ο άνθρωπος να ελέγχει έναν κόσμο όπου κυριαρχεί η ασυνέχεια και το απρόβλεπτο. Αλλες γλώσσες, αντιθέτως, περιέχουν την πεποίθηση πως ο άνθρωπος κυριαρχεί στα πράγματα, εφ’όσον ακολουθεί κάποια μέθοδο.

Αὐτό, τὸ τελευταῖο, εἶναι τὸ σπουδαιότερο. Γιατὶ ὑπάρχουν πολλοὶ φιλοδυτικοὶ ποὺ μέμφονται τοὺς Έλληνες ἐπειδὴ δὲν ἔχουν πρόγραμμα, ὀρθολογισμό κ.λπ. Ἔχουν «προδώσει» τὴν κοσμοαντίληψη τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας, γιατὶ πιστεύουν πὼς ἀρκεῖ νὰ ἔχεις πρόγραμμα, ὀργάνωση, ἐπιμονὴ γιὰ νὰ πετύχεις τὸ στόχο σου. Κι ἑπομένως, πιστεύουν πὼς ἂν ὑπάρχει κάποιος λόγος γιὰ τὸν ὁποῖο ἡ Ἑλλάδα ὑστερεῖ, αὐτὸς εἶναι ἡ μὴ σωστὴ μέθοδος. Ὅμως, τὸ πρόγραμμα, ἡ ὀργάνωση κ.λπ. εἶναι ἀναγκαῖες συνθῆκες κι ὄχι ἱκανή. Παραδέχομαι ὅτι μὲ τὰ χείλη τους οἱ δυτικιστὲς εἶναι πρόθυμοι νὰ ἀποδεχτοῦν τὴν προηγούμενη πρότασή μου. Ἀλλὰ μόνο ἐπιφανειακά. Ἡ κοσμοαντίληψή τους εἶναι ἀπίστευτα ρηχή. Διαποτίζεται ἀπὸ ἕναν ἀνθρωποκεντρισμὸ καὶ μιὰ μηχανιστικὴ ἀντίληψη τοῦ κόσμου: ἂν ὁ ἄνθρωπος θέλει κάτι καὶ πατήσει τὰ κατάλληλα κουμπιά, τότε αὐτὸ θὰ συμβεῖ. Προφανῶς -ἐπαναλαμβάνω- ὅλα αὐτὰ δὲν εἶναι δικαιολογία γιὰ νὰ ἀρνηθοῦμε τὸ πρόγραμμα ἢ τὴ μέθοδο στὴ βάση ἑνὸς ἀναρχικοῦ καὶ ἀντιδραστικοῦ σκεπτικοῦ. Εἶναι ὅμως ἀντιλήψεις πολὺ νέων καὶ ἄπειρων λαῶν, ποὺ ἐπειδὴ ἦταν τυχεροὶ ποὺ ζοῦν σὲ ἕνα προστατευμένο μέρος τοῦ πλανήτη (ἀπὸ τοὺς Ἄραβες, τοὺς Τούρκους, τοὺς Οὕννους κ.λπ. ἢ ἐξαιτίας τῆς γεωγραφίας τῆς χώρας τους π.χ. ἡ Βρετανία) νομίζουν ὅτι ὅλα εἶναι ἁπλὰ καὶ εὔκολα.

Advertisements
This entry was posted in Αναδημοσιεύσεις, Δυτικοί, γλώσσα, κοινωνία and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s