Συγκρίσεις

Σὲ ἀντίθεση πρὸς τὴ Γαλλικὴ Δημοκρατία τοῦ 1870, ποὺ δὲν ξέχασε ποτὲ τὴν Ἀλσατία καὶ τὴ Λωρραίνη, ἡ Γ’ Ἑλληνικὴ Δημοκρατία τοῦ 1974 ξέχασε γιὰ πάντα τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Κύπρου.

Στὴ μία περίπτωση, ἡ δημοκρατία συνδυάστηκε μὲ τὴν ἐθνικὴ ἀποκατάσταση, στὴν ἄλλη -τὴ δική μας- ἡ δημοκρατία συνδυάστηκε μὲ τὴν ἠθελημένη καταστροφὴ τοῦ ἔθνους. Μὲ τὴν τυραννία σταλινικῶν, μαοϊκῶν, τριτοκοσμικῶν, ἀναρχικῶν, ἀντιφά, κεντροαριστερῶν ἐκλεπτυσμένων εὐρωπαϊστῶν καὶ νεοφιλελεύθερων ξερόλων. Γενικά, ἰδεοληπτικῶν, ποὺ ἐδῶ εἶχαν βρεῖ τὸ ἱδανικὸ πειραματικὸ ἐργαστήριο γιὰ τὶς ἰδέες τους, τὴν εὔφορη γῆ ὅπου θὰ σπείρουν τὶς ἰδέες τους,

Κι ὅμως: ἡ «ἐθνικιστικὴ» Γ’ Γαλλικὴ Δημοκρατία ἦταν κέντρο τῆς κουλτούρας καὶ τῆς διανόησης, ἀριστερῆς καὶ μή. Ἡ «Πόλη τοῦ Φωτός», λέμε ἀκόμα….. Δηλαδή, ἡ Γαλλία δὲν ἔβλεπε μὲ ὅρους ἀντιπαράθεσης τὸ ἔθνος μὲ τὴ δημοκρατία καὶ τὸν πολιτισμό. Αὐτὸ ἔγινε μόνο στὴ μεταπολιτευτικὴ Ἑλλάδα.

Ἄρα, ἡ αἰτία τοῦ κακοῦ βρίσκεται εἰδικὰ στὴ νοοτροπία αὐτοῦ ποὺ λέμε ἕλληνα Ἀριστερό, ὄχι στὴ δημοκρατία, ὄχι γενικὰ κι ἀόριστα στὴν Ἀριστερά.

Γιατὶ δὲν ἔχω ἀκούσει νὰ εἶναι ἐχθρὸς τῆς Ρωσίας κανεὶς ρῶσος Κομμουνιστής ἐπειδὴ διαλύθηκε ἡ ΕΣΣΔ, οὔτε γιὰ ἱσπανὸ φρανκικὸ ποὺ θὰ ἤθελε τὴν καταστροφὴ τῆς Ἱσπανίας ὡς χώρας (κι ὄχι ὡς καθεστῶτος). Καὶ εἶναι πασίγνωστη ἡ ἐθνικὴ ὁμογενοποίηση ποὺ ἔκαναν οἱ κομμουνιστὲς στὴ Βουλγαρία καὶ τὴν Ἀλβανία εἰς βάρος τῶν τουρκόφωνων, τῶν Πομάκων καὶ τῶν Ἑλλήνων ἀντίστοιχα.

Μόνο στὴν Ἑλλάδα αὐτὰ συνέβησαν: Ἡ ταύτιση ἔθνους καὶ καθεστῶτος ἀπὸ τὴν Ἀριστερά. Εἶναι ἀλήθεια, ὅτι κυκλοφόρησαν κάποια φληναφήματα ἐθνοαριστερὰ ἐπὶ ΠΑΣΟΚ, τὰ γνωστὰ γιὰ ἔθνος μὲ σοσιαλιστικὸ περιεχόμενο. Ὡραῖα. Τὸ περιεχόμενο αὐτὸ δὲν ἦταν ἀκριβῶς σοσιαλιστικό (μακάρι νὰ ἦταν -ἦταν ἁπλῶς κεϋνσιανό, μὲ δανεισμό) ἀλλὰ π.χ. συνίστατο εἰδικὰ στὴν ἀποκοπὴ τοῦ ἔθνους ἀπὸ τὶς ρίζες του (τὰ Ἀρχαῖα Ἑλληνικὰ καὶ τὸ πολυτονικὸ σύστημα), τὴν βιολογικὴ ἐξαφάνισή του (νομιμοποίηση ἐκτρώσεων καὶ ἀπαξίωση τῆς γεννητικότητας) καὶ τὸ ἀτελείωτο κλάμα γιὰ τὴν περίοδο 1936-1974. Δὲν ἰσχύει, λοιπόν, ἡ ἀφήγηση κάποιων προοδευτικῶν «πατριωτῶν», ποὺ σκίζουν τὰ καλσόν τους ὑποστηρίζοντας ὅτι κι αὐτοὶ εἶναι πατριῶτες ἀλλὰ «ἔχουν μιὰ ἄλλη ἀντίληψη γιὰ τὴν πατρίδα, ἀνοιχτή, φιλελεύθερη, δημοκρατική», καὶ «νὰ ἀντισταθοῦμε στὸ φασισμό» κ.τ.λ. κ.τλ. Γιατὶ δὲν ὑπάρχει ἔθνος χωρὶς ἀναφορὰ στὸ παρελθὸν καὶ χωρὶς βιολογικὴ ἀνανέωση. Τελεία καὶ παύλα. Γιατὶ τὸ ΕΑΜ εἶχε ἄλλη ἀντίληψη γιὰ τὴ συνέχεια τοῦ ἔθνους ἀπὸ τὴν μεσοπολεμικὴ καὶ τὴν μεταπολιτευτικὴ Ἀριστερά. Γιατὶ…ἕνα σωρὸ γιατί.

Καὶ εἶναι λάθος ἡ ἄποψη ὅτι ἡ ρὸζ Ἀριστερὰ τῆς Παγκοσμιοποίησης εἶναι κάτι καινοφανές. Τὸ ροκάνισμα τῆς ἑλληνικῆς ἐθνικῆς ἰδιαιτερότητας τὸ ἔκανε μὲ περισσὴ χαρὰ ἡ πιθηκανθρωπικὴ Ἀριστερὰ τοῦ ’70 καὶ ἡ ΠΑΣΟΚική τοῦ ’80. Δὲν ἐμφανίστηκε ἡ ἐκσυγχρονιστικὴ Ἀριστερὰ καὶ ὁ Σημιτισμὸς τὸ 1996 χωρὶς ἰδεολογία καὶ περιεχόμενο. Τὰ μοτίβα τῆς σκέψης της δὲν τὰ ἀγόρασε μόνο ἀπὸ τὶς διεθνεῖς ἀγορὲς τοῦ ’90. Χρησιμοποίησε καὶ παλαιὰ γηγενῆ, μεσοπολεμικὰ καὶ μεταπολιτευτικά.

Καὶ γιὰ νὰ ἔχουμε καλοὺς λογαριασμούς, τί ἔλεγαν οἱ Νεορθόδοξοι π.χ. γιὰ τὴ γεννητικότητα; Ἔλεγαν ὅτι εἶναι καλή; Ἀμφιβάλλω. Μήπως ἔψαχναν ἀποσπάσματα τοῦ Ἰωάννη Χρυσόστομου ὅτι ἔχει γεμίσει (!) ὁ κόσμος ἀπὸ ἀνθρώπους, καὶ δὲν χρειάζονται νὰ γεννιοῦνται ἐπιπλέον παιδιά, οὔτε συνεπῶς νὰ γίνονται γάμοι; Ἄλλωστε, ὁ Μεσσίας ἦρθε. Καὶ πέταγαν τέτοιες κοτρῶνες γιὰ νὰ προσθέσουν ὅτι ἡ Ἐκκλησία δὲν νοιάζεται γιὰ τὴν πολυτεκνία ἀλλὰ γιὰ τὴν καλλιτεκνία (λὲς καὶ τὸ δεύτερο ἀποκλείει τὸ πρῶτο ἢ τὸ ἀντίστροφο). Ξεχνοῦν, φυσικά, ὅτι ὁ Χρυσόστομος ἔλεγε τέτοια πράγματα  ὄχι γιὰ νὰ ἔχουμε Ἀναρχορθόδοξους στὰ παγκάκια μὲ τὶς μπύρες καὶ στὶς πορεῖες, ἀλλὰ προκειμένου νὰ αὐξήσει τὸ ρεῦμα τῶν ἀνθρώπων ποὺ γίνονταν μοναχοί. Δηλαδὴ ἂν οἱ Νεορθόδοξοι ἦταν σοβαρὰ ἄτομα, θὰ πήγαιναν στὸ μοναστήρι, δὲν θὰ τεκνογονοῦσαν (ἀφοῦ φτάσαμε τὰ 7 δισ.)  καὶ θὰ μᾶς ἄφηναν ἥσυχους.

Ἤ: ποιοὶ ἔλεγαν τὸ ’90 ὅτι ἡ ἀποδοχὴ τῶν μεταναστῶν θὰ ὁδηγήσει στὴν ἀπώλεια τοῦ ἐργασιακοῦ ἤθους τῶν Ἑλλήνων, γιατὶ οἱ τελευταῖοι θὰ ἀποκτήσουν δούλους; Ἔ, μόνο αὐτοὶ δικαιοῦνται διὰ νὰ ὁμιλοῦν. Ὄχι οἱ ἀντιρατσιστὲς καὶ οἱ φασίστες.

Ὅσο ἄλλοθι κι ἂν ἔδωσαν στὸν ἕλληνα Ἀριστερὸ λίγα χρονάκια χούντας, γερμανοτσολιάδων καὶ Ἐμφυλίου, αὐτὰ τὰ χρέη, ἐδῶ καὶ δεκαετίες, ξεπληρώθηκαν καὶ μὲ τὸ παραπάνω, ἀλλὰ ἡ καραμέλα τοῦ «φασισμοῦ» εἶναι ἄλειωτη ἀκόμα, σὰν σκήνωμα ἁγίου.

Καὶ μετρᾶμε 42 χρόνια ἀπὸ τὴν ἥττα στὴν Κύπρο.

Advertisements
This entry was posted in πολιτικά, Αριστερά, Δύση and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s