Ἀργὰ ἡ Ἀριστερά

Ἀργὰ ἀλλὰ σταθερά, δημιουργεῖ ὅλο καὶ περισσότερους ἐχθρούς ἡ Ἀριστερά. Πότε μὲ τοὺς δῆθεν πρόσφυγες, πότε μὲ τὶς καταλήψεις στὸ Α.Π.Θ., πότε μὲ τὴ διαφθορά, πότε μὲ τὸ κάτω τὰ σύνορα, πότε μὲ τὰ θρησκευτικά, πότε μὲ τὰ σχεδὸν ὑποχρεωτικὰ πράιντ.

Πῶς λέει ὁ Μπρέχτ:

Ὅταν ἦρθαν νὰ πάρουν τοὺς Ἑβραίους δὲν φώναξα, γιατὶ δὲν ἤμουν Ἑβραῖος. Ὅταν ἦρθαν νὰ πάρουν τοὺς κομμουνιστὲς δὲν φώναξα, γιατὶ δὲν ἤμουν Κομμουνιστής. κ.λπ. κ.λπ. Κι ὅταν ἦρθαν νὰ πάρουν ἐμένα, δὲν ὑπῆρχε κανένας νὰ φωνάξει.

Τὸ ἀντίστροφο γίνεται μὲ τὴν Ἀριστερά, ἡ ὁποία ἀπομονώνεται ἀπὸ τοὺς πολλοὺς μὲ τὶς αὐθόρμητες ἐνέργειές της (γιατὶ αὐτὲς βγαίνουν ἀπὸ τὰ σώψυχά της), ποὺ εἶχε ἀνάγκη νὰ κάνει γιατὶ θὰ ἔσκαγε ἂν δὲν τὶς ἔκανε τώρα, ποὺ μπορεῖ.

Ἔτσι, ὅταν θὰ ἔρθουν νὰ τὴν πάρουν -τὴν Ἀριστερά- ὅταν θὰ φτιαχτοῦν νέες Μακρόνησοι, κανεὶς δὲν θὰ λυπηθεῖ. Τὸ μόνο γιὰ τὸ ὁποῖο θὰ λυπηθεῖ ὁ κόσμος εἶναι ὅτι ὅλη ἡ Ἑλλάδα θὰ ἔχει γίνει μιὰ Μακρόνησος, μὲ Μουσουλμάνους γιὰ δεσμοφύλακες τῶν γερόντων Ἑλλήνων, τῶν ὁποίων οἱ κανακάρηδες θὰ τὸ ἔχουν σκάσει. Αὐτὴ τὴ φορά, δηλαδή, ἡ Μακρόνησος τῶν Ἀριστερῶν δὲν θὰ εἶναι ἕνα ἁπλὸ νησί, γιατὶ οἱ Ἀριστεροὶ πῆραν τὰ μέτρα τους μετὰ τὸ 1974, καὶ μπῆκαν στὸ κράτος, στὰ Πανεπιστήμια, παντοῦ. Ὁπότε ποιὸς θὰ τοὺς ἐξορίσει; Ὁ ἑαυτός τους; Ἀλλά, ὅπως προεῖπα, ἡ τιμωρία θὰ εἶναι μεγαλύτερη, καί, φυσικά, δὲν θὰ ἀφορᾶ μόνο τὴν Ἀριστερά (οὔτε θὰ τιμωρεῖ κάποιος, θὰ τιμωρεῖ ἡ πραγματικότητα). Θὰ συμπεριλάβει καὶ τοὺς ὑπόλοιπους μεταπολιτευτικοὺς Ἕλληνες, ποὺ ἀνέχτηκαν τὰ ὄργια τῆς Ἀριστερᾶς, κάνοντας τὰ στραβὰ μάτια, σὰν τὸ δῶρο ποὺ κάνει ὁ μετανοιωμένος γονιὸς στὸ ἄτακτο παιδί του, τὸ ὁποῖο προηγουμένως ἔδειρε ἢ μάλωσε ὑπερβολικά.

Ὅσο γιὰ τοὺς κανακάρηδες, τὸ ἔχουν σκάσει γιατὶ ἔμαθαν πὼς ἡ πατρίδα εἶναι κακὸ ἢ ἄχρηστο πράγμα. Σαράντα χρόνια ἢ τριάντα πέντε, αὐτὸ μαθαίνουν. Μὲ τὴν πρώτη εὐκαιρία ἀπέδειξαν τὸν πατριωτισμό τους, τὰ καημένα. Θέλουν καὶ ψῆφο. Λοιπόν, νά τί πιστεύω γιὰ τὴν ψῆφο.

Δὲν θὰ ἔχει ὁ καθένας ἕλληνας πολίτης δικαίωμα ψήφου. Ὅσοι ἔφυγαν μετανάστες, καταρχήν, χάνουν τὰ πολιτικὰ δικαιώματα. Ἀφοῦ προτιμᾶς τὴν ἄλλη χώρα, δὲν θὰ ἐπηρεάζεις μὲ τὴν ψῆφο σου τὴ δική μας. Δὲν θὲς νὰ εἶσαι Ἕλληνας, δὲν εἶσαι· θὲς νὰ κάνεις τὴ ζωή σου ἀλλοῦ, δὲν θὰ ἀποφασίζεις γιὰ τὴ ζωή μας ἐδῶ. Διπλὲς ὑπηκοότητες γιὰ ἀρχικῶς Ἕλληνες Πολίτες θὰ εἶναι ἀπαγορευμένες, ἡ ἀπόκτηση δεύτερης συνεπάγεται τὴν ἀπώλεια τῆς ἑλληνικῆς. Στὸ καλό, καὶ νὰ μᾶς γράφετε.

Ἔπειτα, τὸ ὅτι εἶσαι Ἕλληνας Πολίτης καὶ ζεῖς στὴν Ἑλλάδα δὲν σημαίνει πολλά. Δικαίωμα ψήφου δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει κάποιος ποὺ ζεῖ γιὰ τὸν ἑαυτό του, ἢ ἐκεῖνος ποὺ πεθαίνοντας δὲν θὰ ἀφήσει κάτι γιὰ τὸ μέλλον. Αὐτὸ συνεπάγεται παιδιὰ ἢ παραγωγικὴ δραστηριότητα, κοινωνικὰ χρήσιμη. Ἂν δὲν ἔχεις κανένα παιδί (ἔστω καὶ υἱοθετημένο), δὲν ἔχεις δικαίωμα νὰ ἐκλέγεις οὔτε δικαίωμα νὰ ἐκλέγεσαι. Ἕνα παιδί: δικαίωμα μόνο νὰ ἐκλέγεις. Δύο παιδιὰ καὶ ἄνω: δικαίωμα νὰ ἐκλέγεις καὶ νὰ ἐκλέγεσαι. Ἐνδεχόμενα ἡλικιακὰ ὅρια συζητήσιμα (δηλ. 0, 1, 2 παιδιὰ μετὰ μιὰ α ἡλικία). Παρόμοια: Πόσα ἄτομα ἀπασχολεῖς μὲ τὸν νόμιμο μισθὸ στὴν ἐπιχείρησή σου; Πόσο διαχέεται, δηλαδή, στὴν κοινωνία, τὸ κέρδος σου; Βγάζεις ἑκατομμύρια καὶ πληρώνεις τὸν βασικό; Ἐννοεῖται, ἡ ψῆφος μετὰ τὴ στρατιωτικὴ θητεία μόνο (σὲ περίπτωση ἀπαλλαγῆς μετατίθεται γιὰ ἕνα σημαντικὸ χρονικὸ διάστημα ἡ πρώτη ἄσκησή της), ἐνῶ φυσικὰ θὰ φροντίσει κάποιος γιὰ ἀντίστοιχες ρυθμίσεις γιὰ τὶς γυναῖκες (ἢ νὰ πηγαίνουν στρατὸ ἢ νὰ ψηφίζουν σὲ μεγαλύτερη ἡλικία).

Τὰ παραπάνω εἶναι παράτολμα. Ὅμως, δὲν εἶναι παράλογα οὔτε πρωτάκουστα. Στὴν ρεπουμπλικανικὴ καὶ αὐτοκρατορικὴ Ρώμη ὑπῆρχαν νόμοι κατὰ τὼν ἄτεκνων. Ἔπειτα ἀπὸ τριάντα πέντε χρόνια μίσους γιὰ τὸν τόπο ποὺ λέγεται Ἑλλάδα, ὅποιος δὲν θέλει αὐτὸν τὸν τόπο, δὲν εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νὰ τὸν λογαριάζουμε γιὰ ἴσο μας. Στὴν Ἀρχαία Ἀθήνα, ὅποιος θὰ τολμοῦσε νὰ πεῖ ὅτι μισεῖ τὴν πόλη δὲν θὰ ἐκδιωκόταν, δὲν τοῦ ἔλεγαν «ἐντάξει, φύγε». Θὰ ἔπινε τὸ κώνειο.  Ἡ δεκαετὴς ἐξορία ἦταν τιμωρία γιὰ ὅσους ἀγαποῦσαν τὴν πόλη τους, ὄχι γιὰ ὅσους τὴ μισοῦν ἔτσι κι ἀλλιῶς. Δὲν προτείνω κάτι τέτοιο, προτείνω νὰ μὴν ἔχει δικαίωμα νὰ καθορίζει τὴ μοίρα μας.

Υ.Γ.

Τώρα ποὺ ἔγιναν οἱ καταστροφὲς στὸ Α.Π.Θ. καὶ ἔφυγαν ἀτιμώρητοι οἱ δράστες, τὸ θέμα δὲν ἔκλεισε. Οἱ νόμοι προβλέπουν τὴν τιμωρία τῶν ὑπεύθυνων ποὺ δὲν ἔλαβαν τὰ ἀπαραίτητα μέτρα γιὰ τὴν ἀποτροπὴ τῶν καταστροφῶν.

Advertisements
This entry was posted in Αριστερά, Ελλάδα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s