4-8-1936. Ἀπὸ τὸ ἡμερολόγιο τῆς Παλαιοδεξιᾶς

Τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Μεταξᾶ σήμερα.

Ποὺ ὁδηγοῦσε στὴ διαμάχη τὸν Βενιζελο μὲ τὸν Κωνσταντίνο, συνεχῶς ἀποτρέποντας τὸν δεύτερο νὰ ἀποδεχτεῖ τὶς προτάσεις τοῦ πρώτου γιὰ προσχώρηση στὴν Ἀντάντ. Ἄραγε, ἔκανε τὴν αὐτοκριτική του γιὰ τὶς γερμανόφιλες προσδοκίες καὶ προβλέψεις του σχετικὰ μὲ τὴν ἔκβαση τοῦ Α’ Π.Π.

Ποὺ ἀρνήθηκε νὰ προσφέρει τὶς ὑπηρεσίες του ἀκόμη καὶ στοὺς Λαϊκοὺς τὸ 1921, ὡς ἀρχιστράτηγος, κάνοντας ἀκόμη κι αὐτὸν τὸν Γ. Βλάχο νὰ τὸν ἀποκαλέσει μικρὸ ἄνθρωπο, ἀνυπότακτο στρατιώτη, τέκνο ἄχρηστο, ἄνθρωπο μηδέν. Ὁ λόγος τῆς ἄρνησης εἶναι ὅτι εἶχε προβλέψει τὴν ἀποτυχία κάθε ἑλληνικοῦ ἐγχειρήματος στὴ Μικρασία, ἤδη ἀπὸ τὸ 1914. Αὐτὸ στὸ χωριό μου τὸ λέμε «αὐτοεκπληρούμενη προφητεία». Ὅμως, ἂν θυμᾶμαι καλά, ὑπῆρξαν στιγμὲς στὶς ὁποῖες ὁ Μεταξᾶς ὄχι μόνο ἦταν ὑπέρμαχος τῆς ἐπέμβασης στὴ Μικρὰ Ἀσία, ἀλλὰ κατέστρωνε καὶ στρατιωτικὰ σχέδια δράσης τοῦ Ε.Σ.

Ποὺ συνέχισε τὴν βενιζελικὴ πολιτικὴ ἁγιοποίησης τοῦ Κεμὰλ μετονομάζοντας τὴν ὁδὸ Ἀποστόλου Παύλου σὲ ὁδὸ Κεμὰλ Ἀτατούρκ, καὶ χαρακτηρίζοντας τὸν Κεμὰλ «γενναῖο στρατιώτη, κύριο θεμελιωτὴ τῆς ἑλληνοτουρκικῆς συνεννοήσεως«, τάχα γιὰ νὰ δημιουργήσει ἄξονα Ἰταλίας-Ἑλλάδας-Τουρκίας κατὰ τοῦ βουλγαρικοῦ (!) ρεβανσισμοῦ.

Ποὺ ἅρπαξε τὴν ἐξουσία τὸ 1936 ἐνῶ δὲν εἶχε κανένα, ἔστω ἄτυπο, ἔρεισμα στὸν ἑλληνικὸ λαό (ἔλαβε 3,94% στὶς ἐκλογὲς τοῦ 1936). Καὶ παγίωσε τὸν αὐταρχισμὸ γιὰ τὰ ἑπόμενα 38 χρόνια στὴν Ἑλλάδα.

Advertisements
This entry was posted in Ακροδεξιά, Ελλάδα and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s