Ἐτσεβίτ, Κύπρος, ἕνα ποίημα

Ετσεβίτ 1

«Στην ξενιτιά μονάχα ο Tούρκος νιώθει τον Eλληνα πως έχει αδελφό τραγούδι σαν ακούει ελληνικό, αλλάζει τότε ο Tούρκος απ την Πόλη. Θυμώνουμε και βρίζουμε με πάθος κι ας είμαστε ως τον θάνατο εχθροί, αγάπης σπίθα έμεινε στερνή, καλά κρυμμένη στης καρδιάς το βάθος. Tι κι αν δεν είμαστε απ το ίδιο γένος και ίδιο αίμα μέσα δεν κυλά, αγέρας ίδιος γύρω μας φυσά, που μας ενώνει μέσα στο ίδιο μέρος. Θερμόαιμοι από τον ίδιο ήλιο και απλοχέρηδες απ τη βροχή, που πέφτει στις πατρίδες κει και δίνει στις καρδιές πλατύ το γέλιο.

Tα λάθη μας οφείλονται στα πάθη, που είναι ίδια στους λαούς τους δυο. Kαρπός από το ίδιο το νερό, το ίδιο κλίμα και την ίδια αγάπη. Aυτή που μας ενώνει μπλε μαγεία, μια θάλασσα ζεστή και καθαρή, που στις ακτές της ζούνε δυο λαοί, ζητεί χρυσό αιώνα δίχως βία».

TÜRK-YUNAN ŞİİRİ
Sıla derdine düşünce anlarsınYunanlıyla kardeş olduğunuBir rum şarkısı duyunca görGurbet elde istanbul çocuğunuTürkçenin ferah gönlünce küfretmişizOlmuşuz kanlı bıçaklıYine de bir sevgidir içimizdeBöyle barış günlerinde saklıBir soyun kanı olmasın varsınDamarlarımızda akan kanİçimizde şu deli rüzgârBir havadanBu yağmurla cömertBu güneşle sıcakGönlümüzden bahar dolusu kopanİyilikler kucak kucakBu sudan bu tattandır ikimizde de günahBütün içkiler gibi zararı kadar lezizBir iklimin meyvasından sızdırılmışBir içkidir kötülüklerimizAramızda bir mavi büyüBir sıcak denizKıyılarında birbirinden güzelİki milletizBizimle dirilecek bir günEge’nin altın çağıYanıp yarının ateşindenEskinin ocağıÖnce bir kahkaha çalınır kulağınaSonra rum şiveli türkçelerO Boğaz’dan söz ederSen rakıyı hatırlarsınYunanlıyla kardeş olduğunuSıla derdine düşünce anlarsın

Μπ. Ετζεβίτ

Ετσεβίτ 2
Μόνο οἱ ἕλληνες Ἀριστεροί, ἡ πιὸ ἀφελὴς ὁμάδα ἀνθρώπων στὸν πλανήτη, μποροῦν νὰ ἀπαντοῦν «Ὁ Ἐτσεβὶτ δὲν ἦταν πραγματικὸς σοσιαλιστὴς» στὸ ἐρώτημα «Γιατί ὁ Ἐτσεβίτ, ποὺ ἔγραψε τὸ παραπάνω ποίημα, διέταξε τὴν εἰσβολὴ στὴν Κύπρο;». Γιατὶ μόνο οἱ ἕλληνες Ἀριστεροὶ μισοῦν τὴν πατρίδα τους καὶ θέλουν νὰ ξεμπερδέψουν μὲ αὐτήν. Ὄχι οἱ Τοῦρκοι. Ἂς σημειώσω, γιὰ τὴν περίπτωση ποὺ ἀκούγονται προσβλητικὰ ἢ ὑπερβολικὰ ὅσα λέω, ὅτι ἡ τουρκικὴ ὁμοσπονδία ἐργατῶν (ἢ ὅπως τὴν λένε) διεξῆγε ἐράνους ὑπὲρ τοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ κατὰ τὴν τουρκικὴ εισβολή τοῦ 1974.
Ἡ Κύπρος, ὅταν ἦταν ἀκόμα ἑλληνική (στὴ συνείδηση), ἔβγαζε τέτοια γραμματόσημα:
κύπρος γραμματόσημο νικηφόρος φωκας
κύπρος γραμματόσημο Διγενής

 

Advertisements
This entry was posted in ποίηση, Αριστερά, Ελλάδα, Τούρκοι, ιστορία and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s