Ἰσλὰμ καὶ Δύση: Ἀνθεκτικότητα

Τελικά, τὸ συμπέρασμα εἶναι ὅτι οἱ μὲν θεωροῦν τὸ Ἰσλὰμ ἀνθεκτικὸ καὶ τὴ Δύση διαβρώσιμη ἐνῶ οἱ δὲ τὸ ἀντίθετο· τὸ Ἰσλὰμ διαβρώσιμο καὶ τὴ Δύση ἀνθεκτική.

Ἐγώ, ἂν δὲν τὸ ἔχετε καταλάβει ἀκόμη, ἀνήκω στοὺς μέν. Γιατί; Γιατὶ πίσω ἀπὸ τὴ θεωρία τῆς διαβρωσιμότητας τοῦ Ἰσλὰμ ἀπὸ τὴν κάθε εἴδους Δύση (καπιταλιστική, κοσμικιστική, σοσιαλίζουσα, μεταμοντέρνα) ὑπάρχει ἡ ἀντίληψη ὅτι τὸ χρῆμα καὶ ἡ εὐκολία διαβρώνει, χαλαρώνει τὰ πάντα. Εἶναι ἡ θεωρία ποὺ τελευταῖοι στὴ χώρα μας ἐξέφρασαν οἱ ἕλληνες Ἀριστεροὶ γιὰ τὴν Τουρκιά (τὸ ’80 καὶ πιὸ πρίν ἢ μετά), ὅτι ἂν ἀνέβει τὸ βιοτικὸ ἐπίπεδο τῶν Τούρκων αὐτοὶ θὰ πάψουν νὰ εἶναι ἐπιθετικοί, θὰ γίνουν φιλειρηνικοί, διότι «ὁ χορτᾶτος δὲν εἶναι ἐπιθετικός». Λοιπόν, τέτοιες θεωρίες εἶναι τελείως ἀβάσιμες γιὰ τὸν ἁπλὸ λόγο ὅτι τὰ κίνητρα τῶν ἀνθρώπων εἶναι πολὺ περισσότερα, καὶ διαφορετικότερα ἐκτὸς ἀπὸ τὴ μάσα, τὰ λεφτὰ καὶ τὴ σεξουαλικὴ ἐλευθεριότητα.

Κι ὁ μὲν Κονδύλης ἔχει δείξει ὅτι οἱ χειρότεροι πόλεμοι ἔγιναν μεταξὺ χορτάτων, ἐνῶ ἀκόμη καὶ ἡ ἱστορία τῆς (μὲ τὴν εὐρύτερη ἔννοια) Δύσης, π.χ. τῶν Ἀθηναίων, τῶν ΗΠΑ, τοῦ ΗΒ ἔχει δείξει ὅτι δημοκρατία καὶ εὐημερία ταιριάζουν μιὰ χαρὰ μὲ τὴν ἐπεκτατικότητα (ἤπια καὶ μη). Τὰ παραδείγματα τῆς Σαουδικῆς Ἀραβίας, μὲ τὸ ὑψηλὸ ΑΕΠ καὶ τοὺς ἀκρωτηριασμοὺς ὁμοφυλόφιλων δείχνουν πόσο λάθος εἶναι νὰ θεωροῦμε ὁπωσδήποτε σημαντικότερη τὴν «ἄνεση» ἀπὸ τὴν «ἰδεολογία». Ὅπως -ξανὰ- ὁ Κονδύλης λέει (κι ἐξηγεῖ γιατί, γιὰ ψυχολογικοὺς ἀλλὰ καὶ πρακτικοὺς λόγους -σὲ περίπτωση ποὺ ὁ ἐκσυγχρονισμὸς ἀποτύχει), ὅσο ἐκτεχνικεύονται οἱ μὴ δυτικὲς χῶρες τόσο πιὸ ἐπιμελῶς θὰ τηροῦν τὸ προνεωτερικὸ τυπικό, δηλ. ἡ τεχνολογία καὶ ὁ καταμερισμός τῆς ἐργασίας θὰ συμβαδίζουν μὲ τὸ χωρὶς οἶκτο κόψιμο τῶν χεριῶν τοῦ κλέφτη. Χιπστεράδικα ἢ μή, τὰ μαστίγια καὶ οἱ χατζάρες θὰ δουλεύουν (τὸ Κοράνιο δὲν μπορεῖ νὰ ἀλλάξει ἄλλωστε) ἀπρόσκοπτα.

Ὥστε, τὸ Ἰσλὰμ δὲν διαβρώνεται ἀπὸ τὰ λεφτὰ καὶ τὴν καλοπέραση, τουναντίον, γιατὶ οἱ μηχανισμοὶ αυτοπειθαρχίας του (ποὺ ἐνσωματώνουν τὴν ὑπόσχεση γιὰ καλοπέραση ὡς καθυποταγὴ τῶν ἀπίστων ποὺ θὰ πληρώνουν κεφαλικὸ φόρο καὶ θὰ δίνουν δούλους) τοῦ ἀπαγορεύουν κάτι τέτοιο. Ἡ Δύση, ἀντίθετα, ἔχει προδώσει τὰ τρία συστατικὰ στοιχεῖα της, Χριστιανισμό, Ρωμαϊσμό, Ἑλληνισμό, τὰ ὁποῖα εἶναι οἱ πραγματικὲς προϋποθέσεις τῆς κυριαρχίας καὶ ἀνωτερότητάς της, καὶ πλέει ἀνέμελη γιὰ τὴ Μέκκα.

Ἔχουν περάσει ἑκατὸν πενήντα χρόνια. Εἶναι καιρὸς νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τὶς κοσμοθεωρήσεις ἀποτυχημένων (ὅσον ἀφορᾶ τὴ βασική τους προφητεία, κι ὄχι -ἀσφαλῶς- σὲ ὅλα) ὑλιστῶν τοῦ 19ου αἰ., γιὰ τὴν προτεραιότητα τῶν ὑλικῶν συνθηκῶν. Τὸ ραχάτι (χρησιμοποιῶ μιὰ ἀραβικὴ λέξη) δὲν συνεπάγεται ἀπαραίτητα διάλυση, τὸ Ἰσλὰμ δὲν διαβρώνεται ἀπὸ τὰ γκάτζετ καὶ τὰ σπλάτερ. Μόνο σὲ πολιτισμοὺς ποὺ δὲν τὸ θεωροῦσαν συστατικό τους στοιχεῖο προκαλεῖ τὴ διάλυση.

This entry was posted in Άραβες, Δύση, Ισλάμ and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s