Ὀλυμπιακοί

Μὲ δεδομένο ὅτι οἱ Ο.Α. τῆς Ἀθήνας ἦταν τὸ προτελευταῖο καρφὶ στὸ φέρετρο τῆς Ἑλλάδας, δὲν ἔχω καταλάβει γιατί χαρῆκαν πολὺ τόσοι πολλοὶ γιὰ τὰ μετάλλια στοὺς Ο.Α. τοῦ Ρίο. Μόνη ἡ λέξη «Ὁλυμπιακοὶ» θὰ ἔπρεπε νὰ φέρνει σὲ ὅλους ἀνακάτωμα τοῦ στομαχιοῦ καὶ πονοκέφαλο. Ἀλλὰ στὴν Ἑλλάδα ζοῦμε.

Τέλος πάντων, τὸ μόνο γιὰ τὸ ὁποῖο χάρηκα -ἀφοῦ δὲν εἶδα τοὺς Ο.Α.- ἦταν ὄχι τὰ μετάλλια (ποὺ ἀφοροῦν ἀποκλειστικὰ τοὺς ἀθλητές) ἀλλὰ ὅτι οἱ Ἕλληνες ὀλυμπιονίκες ἀφιέρωναν τὰ μετάλλια στοῦς Ἕλληνες, ἔλεγαν ὅτι ἀγαποῦν τὴν Ἑλλάδα κ.λπ., δηλαδὴ ὅτι ἔνοιωθαν καὶ ἦταν Ἕλληνες πατριῶτες, ἐκνευρίζοντας τοὺς συνειδητὰ ἀπάτριδες καὶ τοὺς ἀντιεθνικιστὲς-«ἀντιφασίστες».

This entry was posted in Ελλάδα and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s