Καβάφης, Σαλώμη

(1896)

 

Ἐπάνω σέ χρυσό σινί ἡ Σαλώμη φέρνει

τή κεφαλή τοῦ Ἰωάννη Βαπτιστῆ

στόν νέον Ἕλληνα τόν σοφιστή

πού ἀπό τόν ἔρωτα μέ ἀδιαφορία γέρνει.

«Σαλώμη τήν δική σου» ἀπαντάει ὁ νέος

«ἤθελα νά μέ φέρουνε τήν κεφαλή».

Ἀστειευόμενος ἔτσι ὁμιλεῖ.

Καί τήν ἐπαύριον ἕνας δοῦλος της δρομαῖος

τῆς Ἐρωμένης ἔρχεται τήν κεφαλή βαστώντας

ὁλόξανθη ἐπάνω σέ χρυσό σινί.

Πλήν τήν ἐπιθυμία του τήν χθεσινή

ὁ σοφιστής εἶχε ξεχάσει μελετώντας.

Τά αἵματα ‘πού στάζουνε βλέπει κι’ ἀηδιάζει.

Τό αἱματωμένο πρᾶγμα αὐτό νά σηκωθῇ

προστάζει ἀπό ἐμπροστά του, κ’ ἐξακολουθεῖ

τοῦ Πλάτωνος τούς διαλόγους νά διαβάζῃ.

Advertisements
This entry was posted in ποίηση and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s