Διάλογος λαϊκοῦ καὶ λόγιου στὴ νεότερη Ἑλλάδα

Τὸ λαϊκό

«Τοῦρκος ἐγὼ κι ἐσὺ Ρωμιός / κι ἐγὼ λαὸς κι ἐσὺ λαός / ἐσὺ Χριστὸ κι ἐγὼ Ἀλλάχ»

συνδιαλλέγεται μὲ τὸ λόγιο:

«Ὅταν ἔχωμεν τοὺς Γάλλους, / Τίς ἡ χρεία ἀπὸ ἄλλους; / Γάλλοι καὶ Γραικοὶ δεμένοι, / Μὲ φιλίαν ἑνωμένοι, / Δὲν εἶναι Γραικοὶ ἢ Γάλλοι, / Ἀλλ’ ἕν ἔθνος Γραικογάλλοι»

Ὑπάρχει, ἤδη, λοιπόν, μιὰ συνεχὴς σύνθεση Λόγιου στοιχείου καὶ Λαϊκοῦ στὴν Ἑλλάδα: Σύνθεση βλακείας, ἀφέλειας, ἐθελοδουλείας, στρουθοκαμηλισμοῦ κι εὐσεβῶν πόθων.

This entry was posted in Ελλάδα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s