Ὁ βέβηλος καὶ παρθενοπίπης

Σὲ εἶδα ἐδῶ, ποὺ ἔκλαιγες, Μπότσαρη ἢ Ἐγνατίας μὲ Ἀριστοτέλους. Πέντε χρονάκια στὴ σχολή, οὔτε μία κουβέντα δὲν εἴπαμε, γιὰ τὰ μαθήματα. Δὲν ἔτυχε. Νὰ ἤξερα τότε ἢ τώρα τὸ ὄνομά σου, θὰ ἀστειεύεσαι. Ἀλλὰ σὲ εἶδα ἐδῶ ἢ ἀλλοῦ, κάπου πάντως, καὶ κλαμμένη σίγουρα, ὅταν πέρναγα μὲ τὸ ἀστικό, πρὶν ἀπὸ δεκαετίες. Καὶ φάγαμε, καὶ δὲν φάγαμε.

Τὸν ἕκτο αἰώνα στὸ πιὸ νότιο ἄκρο τῆς ρωμαϊκῆς Αἰγύπτου, πάντως, μερικοὶ τὸ διασκέδαζαν, σύμφωνα μὲ μιὰ ἀναφορά στὸ δούκα τῆς περιοχῆς:

%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b8%ce%b5%ce%bd%ce%bf%cf%80%e1%bd%b7%cf%80%ce%b7%cf%82

Advertisements
This entry was posted in Ύστερη Αρχαιότητα, Αίγυπτος, Ιστορίες, Ρωμανία, Σαν παραμύθια, κείμενα and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s