Μέγα Ἑταιρικόν

Μιὰ ποὺ ἔπεσα τυχαῖα σὲ αὐτὴν τὴν κραυγὴ ἀπόγνωσης

%ce%bc%ce%ad%ce%b3%ce%b1-%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9%cf%81%ce%b9%ce%ba%cf%8c%ce%bd

θυμήθηκα τὸ 2006, στὴν ἔκθεση βιβλίου Θεσσαλονίκης, ποὺ χαζεύαμε μὲ μιὰ φίλη τὸν πάγκο τοῦ Βερέττα (μὲ τὶς 11.000 βέργες κι ἄλλα ἀπελευθερωτικὰ τοῦ νοῦ βιβλία), καὶ πέφτει τὸ μάτι καὶ τὸ χέρι μας σὲ αὐτὸ τὸ βιβλίο

1

καὶ τότε μᾶς λέει μὲ μισοπονηρούτσικο ὕφος ὁ κος Βερέττας: «Αὐτὸ εἶναι τὸ καλύτερό μας! Ἅμα βρεῖτε τί σημαίνουν οἱ τρεῖς λέξεις στὸ ὀπισθόφυλλο, σᾶς τὸ δίνω δωρεάν». Ἐννοεῖται ὅτι τὶς βρῆκα καὶ τὶς τρεῖς. Ἡ τελευταία λέξη βρισκόταν στὴ φράση «πέθανε βινούμενη«, δηλαδὴ γαμιούμενη -νὰ τὸ πῶ στὰ χωριάτικα. Χαρὰ ὁ Βερέττας ποὺ τὸ βρῆκα, χαρὰ κι ἡ φίλη μας, τοῦ κάνει χειραψία. Ποῦ νὰ ἤξερε ὁ Μ. Β. καὶ ποιὸς ἤμουν. Τὸν ρώταγα, μετά, καὶ μὲ προσποιητὴ ἀπορία ἂν δὲν τὸ ἔχει βρεῖ κανείς, καὶ μοῦ ἔλεγε «κανείς».

Αὐτὰ παθαίνουν οἱ ἀρχαιόθρησκοι ὅταν τόσοι ἀμόρφωτοι ἀρχαιολάτρες-ἀρχαιόθρησκοι ἐπισκέπτες τοῦ πάγκου τους δὲν μποροῦσαν νὰ βροῦν τὴ σημασία τριῶν λέξεων, καὶ μόνο ἕνας χριστιανὸς ἤξερε στοιχειώδη ἀρχαῖα ἑλληνικά.

Ἀττικὸς σύ; Ἀττικοὶ καὶ ἡμεῖς!

Ἐννοεῖται, σιγὰ τὸ βιβλίο. Τὸ ἔχω ὅμως, ἀκόμα. Λάφυρο ἀπὸ τοὺς πιστοὺς τῶν θεῶν.

Advertisements
This entry was posted in Αρχαιότητα, Θεσσαλονίκη, Σαν παραμύθια and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s