Τρὰμπ καὶ ἀντίδραση τῆς Ἀριστερᾶς

14962698_10157667479200696_1205442173070166617_n

Ἂν ἔκανε κάτι καλὸ ἡ νίκη τοῦ Τρὰμπ πέρα ἀπὸ τὸ ὅτι δὲν βγῆκε ἡ Κλίντον, ἦταν νὰ δείξει τὴν ψυχὴ τῆς Ἀριστερᾶς (γιὰ τὴν ὁποία ἔχουν μιλήσει στὴν Ἐφημερίδα τῶν Συντακτῶν).

Ἀπὸ τὶς προεκλογικὲς ὑποσχέσεις πεολειχίας τῆς Μαντόνα ὣς τὶς ταραχὲς σὲ πολιτεῖες τῶν ΗΠΑ μετὰ τὶς ἐκλογές, ἡ Ἀριστερὰ δείχνει τὴ γελοιότητα καὶ τὸν αὐταρχισμὸ ποὺ τὴν διακατέχει ἐγγενῶς. Σὲ τί διαφέρουν οἱ «ἀντιφασίστες» τῶν ΗΠΑ ἀπὸ τοὺς ἐθνικοσοσιαλιστὲς τῆς μπυραρίας τοῦ Χίτλερ; Ἁπλά, δὲν φέρουν ὅπλα. (Στὶς ΗΠΑ ἡ ὁπλοκατοχὴ εἶναι νόμιμη.)

Θὰ μοῦ πεῖτε, τί σχέση ἔχει π.χ. ἡ ἑλληνικὴ Ἀριστερὰ μὲ τῶν ΗΠΑ. Εἶναι ὁλόιδιες, φυσικὰ ἐξαιρουμένου τοῦ ΚΚΕ. Ἀπὸ ποῦ πῆρε ὅλα τὰ συνθήματα τῆς πολιτικῆς ὀρθότητας, τῆς παγκοσμιοποίησης καὶ τοῦ πολυπολιτισμοῦ; Δὲν τὰ σκέφτηκαν μόνοι τους οἱ τζομπανόβλαχοι, οὔτε τὰ διάβασαν στὸν Κροπόκτιν, ἀλλὰ τὰ εἶδαν στὶς ΗΠΑ τοῦ Κλίντον στὶς τηλεοράσεις τους.

Δὲν κάνουν τὸ ἴδιο στὴν Ἑλλάδα τὰ ΤΑ (Τάγματα Ἀριστερᾶς) ὅταν ἐπιτίθενται στὴν Ἐκκλησία, στὰ Πανεπιστήμια, στὰ ἀγάλματα τῶν δημόσιων χώρων καὶ ἀλλοῦ;

Ἡ ἔμφαση ποὺ δίνει καθένας Ἀριστερὸς στὸ «δημοκράτης» καὶ στὸ «φασίστας» εἶναι ἁπλὰ δεῖγμα τῆς ἐξουσιομανίας του: Ὅποιος δίνει στὶς λέξεις, καὶ στὶς πράξεις, τὸ -μόνο- ὀρθὸ νόημά τους ἀπαιτώντας ἀπὸ τοὺς ὑπόλοιπους νὰ τὸ ἀποδεχτοῦν ὡς πραγματικό, αὐτὸς ἀσκεῖ ἐξουσία (εἴτε τὸ θέλει εἴτε τὸ γνωρίζει). Κι ἀντίστροφα: Ὅποιος ἀσκεῖ πραγματικὴ ἐξουσία ἐπιδιώκει νὰ δίνει στὶς λέξεις καὶ τὶς πράξεις τὸ μόνο ὀρθὸ νόημά τους ὥστε οἱ ἄνθρωποι νὰ τὸν ὑπακοῦν γιὰ πάντα.

Ἔτσι, ἡ Ἀριστερὰ θεωρεῖ ὅτι ἔχει ἰδίῳ δικαιώματι κι ἐκ τοῦ φυσικοῦ τὴν ἁρμοδιότητα νὰ καθορίζει ποιὸς εἶναι φασίστας ἢ ἀκροδεξιὸς καὶ ποιὸς δημοκράτης. Ἡ Ἀριστερά, γιὰ παράδειγμα, θεωρεῖ ὅτι οἱ πόλεμοι τῶν Δημοκρατικῶν δὲν εἶναι «φασισμὸς» καὶ «ἀκροδεξιά». Ὅτι οἱ φαντασιακὲς πίπες τῆς Μαντόνα δὲν εἶναι «σεξισμὸς» καὶ «λαϊκισμός» (οὔτε π.χ. ὑποδείκνυαν σὲ κάθε κοπέλα-ψηφοφόρο τῆς Κλίντον πῶς νὰ πείσει τοὺς γνωστούς της), ἀλλὰ τὰ χουφτώματα καὶ τὰ σόκιν πειράγματα τοῦ Τρὰμπ εἶναι. Ὅτι δὲν εἶναι «δεξιὰ» πολιτικὴ ἡ παγκοσμιοποίηση ἀλλὰ ἡ ἐναντίωση σὲ αὐτήν.

Ἂς τὸ πῶ, λοιπόν: «δημοκράτης» εἶναι ὅποιος ἀποδέχεται μιὰ πολιτικὴ διαδικασία (ἐλευθερία λόγου, ἰσηγορία, ἐκλογές, ἰσοδύναμη -1- ψῆφος γιὰ τὸν καθένα, διάκριση ἐξουσιῶν κ.λπ.) καὶ (ὑπόσχεται ὅτι) δὲν σκοπεύει νὰ τὴν καταργήσει. Φασίστας εἶναι ὁ φασίστας, ὁ ἐθνικοσοσιαλιστὴς καὶ οἱ τοτινοὶ συνεργάτες τους ἢ οἱ σημερινοὶ θαυμαστές τους. Τίποτε ἄλλο.

Γιατὶ στὴν Ἑλλάδα καμαρώνουν καὶ μιλᾶνε γιὰ «δημοκράτες» καὶ δώστου ξανὰ γιὰ «δημοκρατία» ὅσοι εἶχαν συγγενεῖς στὸν σταλινικὸ ΔΣΕ, μόνο καὶ μόνο ἐπειδὴ στοὺς ἀπέναντι ἐχθροὺς βρίσκονταν οἱ συνεργάτες τῶν Ναζί.

Βέβαια, καὶ οἱ ἲθαγενεῖς νεοφιλελεύθεροι ὑποστηρικτὲς τοῦ Τρὰμπ ἔχουν ἀντίστοιχες αὐταπάτες. Ἐνῶ ὁ Τρὰμπ εἶχε δηλώσει ὅτι οὐσιαστικὰ τάσσεται κατὰ τῶν παγκόσμιων οἰκονομικῶν συμφωνιῶν γιὰ «ἐλεύθερο ἐμπόριο», οἱ ἐν Ἑλλάδι ἀντικρατιστὲς νεοφιλελεύθεροι Δεξιοὶ ἔκαναν πὼς δὲν καταλαβαίνουν τί ἔλεγε ὁ Τράμπ. Γιατὶ μέσα τους ὑπερίσχυε τὸ ἀντιαριστεροφιλελεύθερο κομμάτι ἔναντι τοῦ ἀντικρατιστικοῦ κομματιοῦ τῆς ψυχῆς τους. Διχασμένες προσωπικότητες, τί νὰ πεῖ κανείς. Ποῦ νὰ δεῖτε τί θὰ λένε οἱ ἴδιοι ἂν ὁ Τρὰμπ γίνει φιλότουρκος ἢ ἀνθέλληνας ὡς Πρόεδρος. Κατευθείαν στὸ Δαφνί.

Υ.Γ. Πιὸ ἀπατημένοι εἶναι οἱ «καλοὶ ἀριστεροὶ» ποὺ λένε ὅτι τὸ κακὸ εἶναι ὅτι ἡ ἀλλαγὴ ἔρχεται ἀπὸ τὰ Δεξιά. Κι ὅτι ὁ Σάντερς θὰ μποροῦσε ἀλλὰ τὸν ἔφαγαν μπαμπέσικα. Καταρχήν, ὁ Σάντερς δὲν τόλμησε τὴ ρήξη μὲ τοὺς Δημοκρατικοὺς ὥστε νὰ φτιάξει ἕναν τρίτο πόλο. Ἐπίσης, εἶναι καλὸ -ἐν τέλει- ποὺ δὲν τὴν ἔκανε, γιατὶ, πρῶτον, ἀποδεικνύει ὅτι καὶ γιὰ τὸ κοινό του τὰ «ἀνθρώπινα δικαιώματα» εἶναι ἀνώτερα ἀπὸ ὁτιδήποτε ἄλλο (κοινωνικὴ δικαιοσύνη, δικαιότερη κατανομὴ πλούτου), ἀλλὰ καί, δεύτερον, γιατὶ τὸ κοινωνικὸ μοντέλο ποὺ ἔχει κατὰ νοῦ εἶναι ὅτι εἶναι μιὰ χαρὰ ἡ ὁμοφυλοφιλία καὶ τὰ «μὴ συμβατικὰ» μοντέλα ζωῆς καὶ diversity macht frei καὶ τὰ λοιπά, καὶ πὼς μπορεῖ νὰ ὑπάρξει καὶ νὰ διαιωνίζεται μιὰ κοινωνία μὲ 20% καὶ 30% LGBT, μιὰ τέτοια κοινωνία δίπλα-δίπλα σὲ ἰσλαμικὲς πατριαρχικὲς κοινωνίες τῶν 5-6-7 παιδιῶν.

ΥΓ 2 Πρὸς Θεοῦ, μὴν σκεφτεῖτε ὅτι εἶναι κάποια κακιὰ Ἀριστερά, συμβιβασμένη, ποὺ εἶναι μὲ τὴν Κλίντον, ἐνῶ ὑπάρχει ἡ καλή. Οὔτε μιὰ στιγμή. Εἶναι… παγίδα. Ἡ μεταπολεμικὴ καὶ μεταπολιτευτικὴ Ἀριστερὰ εἶναι διεφθαρμένη ὣς τὸ κόκκαλο. Δὲν τῆς ἀξίζει καμμία λύπηση. Νὰ ἀποδεχτῶ τοὺς ΚΚΕδες βαριά, γιατὶ αὐτοὶ δὲν ἔφαγαν (ἀπὸ τὸ 1989 καὶ μετά) μὲ χρυσὰ κουτάλια ὅπως τρῶνε ἐπὶ 30 χρόνια οἱ πράκτορες τοῦ ἀναρχισμοῦ-ἀντιφὰ καὶ τῆς κεντροαριστερᾶς, ἔστω. Μὴ μοῦ φέρετε ὡς ἀντιπαραδείγματα διάφορες ὁμαδοῦλες τῆς Ἀριστερᾶς. Θὰ ἦταν τόσο ἀνόητο ὅσο τὸ νὰ ἔλεγε κάποιος ὅτι οἱ νεοφιλελεύθεροι Δεξιοὶ εἶναι καλοὶ ἐπειδὴ παρὰ τὸν ἀντικρατισμό τους ὑποστήριξαν τὸν Τράμπ.

Δὲν ὑπάρχει καλὴ Ἀριστερά -καὶ δὲν τὴ θέλουμε καθόλου. Μπορεῖ κανεὶς νὰ ὑποστηρίζει τὴ δημοκρατία ἢ τὴν οἰκονομικὴ ἰσότητα, συμφωνῶ κι ἐπαυξάνω. Ἂν νομίζει ὅτι αὐτὰ εἶναι μόνο ἀριστερὰ χαρακτηριστικά, ἢ ὅτι θὰ πρέπει νὰ σκεφτόμαστε καὶ τοὺς ἐργένηδες LGBT ποὺ δὲν ἔχουν τὸ περιπόθητο χαρτὶ τοῦ γάμου εἰδάλλως δὲν εἴμαστε πολιτικὰ Τέλειοι, μακριά μας.

o-erotas-sta-hronia-tis-holeras

«Ὁ ἔρωτας στὰ χρόνια τῆς χολέρας» νὰ ‘οῦμ..

ΥΓ 3

Ὅλη ἡ Δύση εἶναι διχασμένη. Ὅπως στὴν Ἀγγλία τὸ Λονδίνο ψήφισε παγκοσμιοποίηση κὰι Ἰσλάμ, ἔτσι καὶ στὶς ΗΠΑ, οἱ κοσμοπολίτικες πόλεις ψήφισαν Δημοκρατικούς. Εὐτυχῶς. οἱ πόλεις δὲν κυριαρχοῦν πληθυσμιακὰ ἀκόμη.

Advertisements
This entry was posted in πολιτικά, φιλελεύθεροι, Αριστερά, Ακροδεξιά, Δύση, ανθρωπισμός, κοινωνία and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s