Μοναχοὶ καὶ θεοί: Μακάριος – Ἀνούβ – Μωυσῆς

Μακάριος ἢ «Ἔλα μαζί μας γιὰ λουτρό»

macarios-temple

«Ἀνέβη ποτὲ ὁ ἀββᾶς Μακάριος ἀπὸ Σκήτεως εἰς Τερενοῦθιν· καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ ἱερὸν κοιμηθῆναι. Ἦσαν δὲ ἐκεῖ σκηνώματα Ἑλλήνων παλαιά· καὶ λαβὼν ἕν, ὑπέθηκε τῇ ἑαυτοῦ κεφαλῇ ὡς ἐμβρίμιον. Οἱ οὖν δαίμονες ὁρῶντες αὐτοῦ τὸ θαρσαλέον, ἐφθόνησαν· καὶ θέλοντες αὐτὸν πτοῆσαι, ἐφώνουν ὡς γυναικὸς ὄνομα, λέγοντες· ἡ δεῖνα, δεῦρο μεθ’ ἡμῶν εἰς τὸ βαλανεῖον. Ὑπήκουσε δὲ ἄλλος δαίμων ὑποκάτωθεν αὐτοῦ ὡς ἐκ τῶν νεκρῶν λέγων· ξένον ἔχω ἐπάνω μου, καὶ οὐ δύναμαι ἐλθεῖν. ὁ δὲ γέρων οὐκ ἐπτοήθη, ἀλλὰ θαῤῥῶν ἔτυπτε τὸ σκήνωμα λέγων· ἔγειραι, ὕπαγε εἰς τὸ σκότος, εἰ δύνασαι. Καὶ τοῦτο ἀκούσαντες οἱ δαίμονες, ἐβόησαν φωνῇ μεγάλῃ λέγοντες· ἐνίκησας ἡμᾶς· καὶ ἔφυγον καταισχυνόμενοι».

Μοναχοὶ ὅπως ὁ Μακάριος ὁ Μέγας, δὲν ἀσχολιόντουσαν πολύ. Ἤθελαν ἕνα κατάλυμα γιὰ μιὰ νύχτα, καὶ δὲν ἔδιναν σημασία στὰ φαντάσματα τοῦ παρελθόντος. Αὐτὰ εἶχαν νικηθεῖ, ὁπότε τὸ μόνο ποὺ ἀπέμενε ἦταν νὰ τοὺς φωνάξει «Θὰ μᾶς ἀφήσετε λίγο ἥσυχους νὰ κοιμηθούμε;»

Ἀνοὺβ ἢ «Νὰ εἶστε ὅπως τὰ ἀγάλματα»

anub-egnlish

anub-%cf%80%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%af%ce%b1

Οἱ θετικὲς ἰδιότητες τῶν παγανιστικῶν εἰδώλων.

Μωυσῆς ἢ «ἀντιμετωπίζοντας τὸν Μάμ-Ρά»

moses-of-abydos-1a

Δὲν μαθαίνουμε τὴν ἔκβαση γιατὶ τὸ χειρόγραφο σταματᾶ, ἀλλὰ μᾶλλον ὁ ἀντιχαλκηδόνιος Μωυσῆς θὰ κατατρόπωσε τὸν Βέσα.

Τὸ παράπονο ἑνὸς ἡττημένου:

moses-of-abydos-2

Υ.Γ.

Ἐνῶ οἱ κλασικοὶ ἀστικοὶ μύθοι τῆς Νεωτερικότητας κάνουν λόγο γιὰ τοὺς μοναχοὺς ὡς καταστροφεῖς ναῶν καὶ ἀγαλμάτων, στὴν πραγματικότητα μόνο ὁρισμένα -ὅπως θὰ τὰ λέγαμε σήμερα- «πρωτοσέλιδα» καταστροφῶν συσχετίζονται μὲ αὐτούς. Ὑπῆρξαν τέτοιες περιπτώσεις ἀλλὰ ἦταν λίγες. Ὁ Λιβάνιος ἀναφέρεται σὲ αὐτοὺς ὡς καταστροφεῖς γιατὶ ἁπλούστατα οἱ μοναχοὶ δὲν εἶχαν τὰ προνόμια τοῦ κλήρου (ἱερεῖς-ἐπίσκοποι), καὶ ἦταν νομικῶς περισσότερο ἐκτεθειμένοι σὲ τέτοιες καταγγελίες, ὅτι δηλαδὴ εἶναι «ταραξίες», σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς ἐπισκόπους. Δηλαδή, ὁ Λιβάνιος κτυποῦσε ἐκείνους ποὺ ἤξερε ὅτι μπορεῖ νὰ προσάγονταν σὲ δίκη ἔπειτα ἀπὸ καταγγελία γιὰ διατάραξη τῆς κοινωνικῆς γαλήνης. Οἱ μοναχοὶ εἶχαν ἐλάχιστα καὶ πρωτόγονα ἐργαλεῖα στὴ διάθεσή τους. Ὅπου ἔγιναν μεγάλες καταστροφές (π.χ. κατεδάφιση ναοῦ) ἐκεῖ χρειάστηκαν οἱ πιὸ ἐξειδικευμένοι τεχνίτες ἢ ὁ στρατός -γι’ αὐτὸ καὶ εἶναι λίγες οἱ περιπτώσεις. Ἀκόμη καὶ στὶς καταστροφὲς γλυπτῶν ἀπὸ μοναχοὺς διαφαίνεται ἠ ἀπουσία στοιχειωδῶν τεχνικῶν μέσων καὶ ἐργαλείων (π.χ. σκαλωσιῶν), καθὼς καὶ ἡ ἀποσπασματικότητα τῶν καταστροφικῶν τάσεων (π.χ. ἄφηναν σημαντικὸ μέρος τῶν γλυπτῶν ἀνέπαφο παρ’ ὅλο ποὺ εἶχαν ἄπειρο διαθέσιμο χρόνο).

Οἱ περισσότεροι μοναχοὶ ὅσο κι ἂν δὲν ἔβλεπαν φιλικὰ τοὺς ναοὺς καὶ τὰ ἀγάλματα, δὲν ἐπιδίδονταν σὲ καταστροφές. Ἀκόμη καὶ πολυδιαφημισμένοι μοναχοὶ ὅπως ὁ Σενούθιος εἶναι ζήτημα ἂν κατέστρεψαν παραπάνω ἀπὸ ἕναν ναὸ στὰ 60-70 χρόνια τοῦ μοναχικοῦ βίου τους.

Υ.Γ. 2

Δὲν ξέρω ἂν τὸ προσέξατε, ἀλλὰ ἡ χριστιανικὴ εἰκόνα γιὰ τοὺς δαίμονες ὡς μαύρους προέρχεται ἀπὸ τὴν αἰγυπτιακὴ χριστιανικὴ ἱστορία. Οἱ δαίμονες παρομοιάζονται τόσο κακοὶ ὅσο οἱ Βλέμμυες καὶ οἱ Αἰθίοπες, γιατὶ τὰ φύλα αὐτὰ ἔκαναν ἐπιδρομὲς στὴν Ἄνω Αἴγυπτο μὲ καταστρεπτικὲς συνέπειες. Ἀφοῦ ἡ μισανθρωπικὴ μανία τῶν δαιμόνων ἦταν σὰν ἐκείνη τῶν Βλέμμυων, ἄρα κι οἱ δαίμονες ἦταν σκοτεινοὶ καὶ μαῦροι. Ο.Ε.Δ.

Advertisements
This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, Ύστερη Αρχαιότητα, Αίγυπτος, θρησκεία and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Μοναχοὶ καὶ θεοί: Μακάριος – Ἀνούβ – Μωυσῆς

  1. Παράθεμα: Μοναχοὶ καὶ θεοί: Μακάριος – Ἀνούβ – Μωυσῆς – manolisgvardis

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s