2008-Πλατεῖες

Θὰ μποροῦσε νὰ συσχετιστεῖ ὁ μηδενισμὸς τῶν ἐπεισοδίων τοῦ 2008 μὲ τὴν παράνοια τῶν Ἀγανακτισμένων;

Πάντως, ὁ φασισμός, δηλαδὴ ἡ ἀγελοποίηση, ξεκίνησε τὸ 2008, ὅταν ἀναγορεύτηκε σὲ Ἐχθρὸ τῆς Κοινωνίας ἕνας ἀστυνόμος (δηλαδή, ἄνθρωπος μὲ κατὰ μ.ὅ. γνωστὲς ἀντοχὲς καὶ ἐξυπνάδα), ὁ ὁποῖος σαφῶς ὑπερέβη τὶς ἁρμοδιότητές του καὶ δολοφόνησε ἕνα παιδί -ἀλλὰ δὲν ἔκανε κάτι παραπάνω οὔτε κάτι λιγότερο. Ἂς μὴ μετρήσουμε τὶς περιπτώσεις ἄδικα σκοτωμένων ἀνθρώπων στὴν ὕστερη Μεταπολίτευση (’90 κ.ἑ.) καὶ τὶς συγκρίνουμε μὲ τὰ ἐπεισόδια ποὺ προέκυψαν ὡς διαμαρτυρία γιὰ αὐτές. Κάηκε ἡ Ἀθήνα γιὰ χάρη τῆς Κούνεβα; (Γιὰ νὰ φέρω ἕνα «βέρο ἀριστερὸ» παράδειγμα.)

Τὰ ἐπεισόδια δὲν φαίνονται, ἐξαιτίας τῆς ἔκτασής τους (χρονικὰ καὶ ποσοτικά), ὡς ἕνα ἀποτέλεσμα ἀγανάκτησης οὔτε φόβου ὅτι κάποιος θὰ ξαναπάθει τὸ ἴδιο οὔτε συμπάθειας πρὸς ἕνα παιδὶ ποὺ ὑποτίθεται ὅτι ἐκπροσωπεῖ, ὄντας νέο, τὴ Ζωὴ καὶ τὴν Ἐλπίδα: Ἁπλά, θίχτηκε ἡ life-style ζωὴ τῆς ἀναρχοαριστερᾶς στὸ Ἄδυτο καὶ Ἄβατό της. Μπύρες, βόλτες, χαβαλὲ στὰ Ἐξάρχεια. Ὅταν καῖνε τὴν ἔγκυο στὴ Μαρφίν, εἶναι μιὰ συνηθισμένη Τρίτη. Οὔτε εἶναι ἀποτελέσματα τῆς Κρίσης, ποὺ δὲν εἶχε ἔρθει ἀκόμη στὴν Ἑλλάδα, καὶ τάχα ἤδη τὴν βίωναν οἱ μπεκρῆδες καὶ πλειστεϊσιονάκηδες ἀριστεροὶ καὶ ἀπολίτικοι νέοι.

Πιὸ πολὺ τὰ ἐπεισόδια ἔμοιαζαν μὲ τὶς τυχαῖες τεράστιες πυρκαγιές, καὶ οἱ δυὸ σὲ προεκλογικὴ περίοδο, τὸ 2007 καὶ τὸ 2009 σὲ πολλὲς περιοχὲς τῆς Ἑλλάδας. Ὄχι ὅτι δὲν ἔχει εὐθύνη ἡ τοτινὴ κυβέρνηση (ΥΠ.ΕΣ ἦταν ὁ τωρινὸς Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας, Παυλόπουλος), ποὺ γιὰ νὰ μὴν τὴν ἐπικρίνουν ἄφησε νὰ ρημάζουν οἱ Ἀριστεροὶ τὰ πάντα. Ἁπλά, φαίνεται πολὺ συντονισμένο (20-25 μέρες). Ἡ ἑτοιμότητα τῆς Ἀριστερᾶς νὰ κάψει καὶ μετά (ἡ ἐπίσημη ἐκδοχή της) νὰ καταδικάσει τὸ κάψιμο ἦταν ὑποδειγματική. Δὲν ἔχω ἀποδείξεις ἀλλὰ ὅ,τι καταλάβαινε ὁ μέσος πολίτης μεταξὺ 2007-2009 ἦταν: Ἅμα θέλουμε, σᾶς καῖμε καὶ στὴν πόλη καὶ στὰ χωριά σας.

Μαζὶ μὲ τὴν σημιτικὴ σαπίλα (Ὀλυμπιακοί, διαφθορά, ψευδὴ στοιχεῖα γιὰ τὴν ΟΝΕ) καὶ τὸν καραμανλικὸ «χαρούμενο» μιθριδατισμό, ἡ ἄδολη ἐξέγερση τῶν νεανικῶν καρδιῶν ἔβαλε τὴν ταφόπλακα στὴ χώρα. Στὴν πόλη μου, μετὰ τὸ 2008, καὶ πολὺ πρὶν ἔρθουν ΕΝΦΙΑ, ἀπολύσεις, Κρίσεις κ.λπ. τὸ μισὸ κέντρο (ἡ μία ἀπὸ τὶς δυό κεντρικὲς ὁδούς, ἡ Ἐγνατία) ἔγινε κυριολεκτικὰ στοιχειωμένο. Προετοίμασε ψυχολογικὰ γιὰ τὴν ἐρήμωση (κλείσιμο μαγαζιῶν κ.λπ.) λόγῳ τῆς Κρίσης.

Τὰ ἐπεισόδια ἦταν δοκιμὴ γιὰ τὴ διάλυση κάθε ὀργανωμένης κοινωνίας καὶ τὴν ἀνάληψη στὴν πράξη τῆς ἐξουσίας ἀπὸ ὁμάδες καὶ ὁμαδοῦλες: Για ὅ,τι γίνεται σήμερα μὲ τὶς καταστροφὲς τῶν δημόσιων κτηρίων καὶ μνημείων ἀπὸ τὴν Ἀριστερὰ καὶ μὲ τὸν ἔλεγχο τῶν συνόρων τῆς Ἑλλάδας ἀπὸ κάθε Μ.Κ.Ο. Κανεὶς ἐκλεγμένος ἢ κρατικὸς ὑπάλληλος δὲν ἀναλαμβάνει πιὰ τὴν εὐθύνη τῆς ἔννομης, προβλεπόμενης κρατικῆς βίας γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῶν στοιχειωδῶν. Κανεὶς δὲν διαμαρτύρεται (πέρα ἀπὸ ὅσους κάθονται στὸν Η/Υ τους), ὅλοι τὸ θεωροῦν φυσιολογικό. Ἀκόμη καὶ φασιστικὰ ΤΑ νὰ βγοῦν στοὺς δρόμους, θὰ εἶναι ἁπλῶς ἡ ὁλοκλήρωση τῆς ἐξέλιξης ποὺ ξεκίνησε τὸ 2008 ἡ Ἀριστερά: τῆς ἀντικατάστασης τοῦ κράτους ἀπὸ Κλεφταρματωλοὺς συμμορίτες καὶ μαφιόζους. Ὑπὸ τὴν ἔννοια αὐτή, οἱ «ἐξεγερμένοι» τοῦ 2008 πέτυχαν πάρα πολλά. Δὲν κατόρθωσαν νὰ ἀνατρέψουν τὸ σάπιο κεφαλαιοκρατικὸ σύστημα ἢ τὴν ἐξουσία, ἀλλὰ δὲν πειράζει. Στὴν Ἑλλάδα ἦταν ὁ στόχος, ὁ καπιταλισμὸς μπορεῖ νὰ περιμένει.

Ὁ κοπαδισμὸς κατὰ τοῦ Ἐχθροῦ-Μπάτσου καὶ τῆς «τρισκατάρατης Δεξιᾶς» κυβέρνησης (ποὺ γιὰ κεντροαριστερὰ θὰ τὴν ἔλεγε κάποιος) ἔδεσε μὲ τὸ πνιχτὸ κλάμα τοῦ ἀδικημένου τηλεορασάκια, σκυλὰ καὶ κατατρεγμένου δανειολήπτη, δυὸ-τρία χρόνια ἀργότερα. Ἀντὶ γιὰ τὸν «φονιὰ Καραμανλῆ» προέκυψε ὁ βλάκας ΓΑΠ -καὶ οἱ ἀναλογίες δὲν σταματοῦν ἐδῶ. Καὶ στὶς δυὸ περιπτώσεις, μιὰ κοινωνία παραλυμένη ἀπὸ τὸν «Μπὶγκ Μπράδερ» ξαφνικὰ φρενιάζει ὄντας δεμένη στὴν καρέκλα στὴν ὁποία αὐτο-πακτώθηκε καὶ ἔχοντας ἐκ τῶν προτέρων ἀκυρώσει κάθε πιθανότητα συντεταγμένης ἀντίστασής της. Ἀντὶ γιὰ τὰ λυσσασμένα ἄδολα νειάτα τοῦ 2008, τὸ 2010 κ.ἑ. μᾶς προέκυψαν τηλευαγγελιστές, προφῆτες, σταλινίσκοι καὶ μάγοι, μαζὶ μὲ φαραωνικὲς μούμιες -«φυσιογνωμίες τῆς Ἀριστερᾶς», ἔ, καὶ κάτι Νεοναζί.

Ὁ Τσίπρας τῆς ἀξίζει μὲ τὸ παραπάνω. Γιὰ νὰ μὴν πῶ οἱ Πραιτωριανοὶ τοῦ Καλιγούλα.

This entry was posted in Αριστερά, Ελλάδα, κοινωνία and tagged , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to 2008-Πλατεῖες

  1. Ο/Η coerdia λέει:

    Καλημέρα,διαφωνώ και γι’ αυτό πάρε ένα άρθρο από το Quartz εις ένδειξη διαμαρτυρίας:

    http://qz.com/854257/brace-yourself-the-most-disruptive-phase-of-globalization-is-just-beginning/

    «American workers are competing with robots at home and China abroad». Δια βίου μάθηση για να αποφύγεις τη μάχη με το ρομπότ και η αγροτική παραγωγή κι ο πόλεμος δεν υπάρχει στη συζήτηση,μια είναι η λύση λοιπόν:

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Χρονογραφίες λέει:

      Εἶστε τῆς μαρξιστικῆς σχολῆς, ὅτι ἡ Οἰκονομία εἶναι ἡ βάση καὶ μεταξὺ ἄλλων τὸ Πολιτικὸ εἶναι τὸ ἐποικοδόμημα, γι’ αὐτὸ διαφωνεῖτε 🙂

      Ὅσο γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ στὴ φύση, ξεχᾶστε τὸν ἀνθρωπισμό, γιατὶ οἱ ἄνθρωποι θὰ εἶναι ἄνθρωποι ὅπως τὰ ποντίκια ποντίκια καὶ οἱ τίγρεις-τίγρεις 🙂

      Μου αρέσει!

  2. Ο/Η coerdia λέει:

    Το καλό στον καπιταλισμό είναι πως έχει βίδα. Quo vadis homine?Ποιός τον χαιρετάει τον άνθρωπο, εδώ σου λέει τα ρομπότ έχουν τηλεπαρουσία and «The disruption won’t come because people will move more freely across borders, but because technologies will provide “a substitute for being there,”. Κι επίσης ΄νομίζω ότι στο μέλλον θα απαγορεύεται να καλλιεργείς τη γη ερασιτεχνικά.Οπότε μήπως αν γινόμασταν επαγγελματίες να γλιτώναμε και την πίκρα.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s