Ἀρκὰς ὁ Ἔξυπνος Προφήτης

Μ’ ἀρέσουν πάρα πολὺ ὅλοι ἐτοῦτοι ποὺ καταγγέλλουν τὸν Νεοέλληνα ἀπὸ μιὰ βολικὴ γωνίτσα. Ἀπὸ τὸ γυάλινο πύργο ὁ ὁποῖος δὲν θὰ σπάσει εἴτε «ἀλλάξουμε» εἴτε «βουλιάξουμε». Ἡ ὁμελέτα θὰ γίνει μὲ ἄλλων σπασμένα ἀβγά. Πολὺ ὡραῖο νὰ μὴν ἔχεις τίποτε νὰ χάσεις, νὰ μὴν ἔχεις τίποτε νὰ ἀλλάξεις καὶ νὰ ἐγκαλεῖς γιὰ ἀδυναμία κι ἀπροθυμία ἀλλαγῆς ὅλους τοὺς ἄλλους. Δὲν ἀφοροῦν αὐτὰ μόνο τὸν Ἀρκά, ποὺ εἶναι μόνο ἕνας σκιτσογράφος, ἀλλὰ τὸ ἐπάγγελμά του δὲν θὰ πάθει τίποτε.

arkas-paneksipnos

Φυσικά, δὲν μᾶς σώζει ἕνα νέο νόμισμα. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐκεῖ τὸ πρόβλημα -λὲς καὶ δὲν τὸ ξέραμε, πέρα ἀπὸ τοὺς δραχμολάτρες καὶ ψεκασμένους. Εἶναι ὅτι μιὰ ὁλόκληρη γενιὰ (ἀκρο)αριστερῶν σοβαρεύτηκε (μερικοὶ παλιότερα εἶχαν προλάβει κι ἔγιναν Νεοδημοκράτες). Καὶ ἀπὸ τὴν βαρεμάρα τῶν οἰκονομικίστικων καὶ κοινωνιολογικῶν ἀναλύσεών τους τὸ γύρισαν στὴν ἠθικολογία. Ἀφοῦ ἔκαναν τὶς ὑποχρεωτικὲς τρέλες τὸ ’60 καὶ τὸ ’70, καὶ τὸ ’80 (καὶ δὲν μιλῶ εἰδικὰ γιὰ τὸν Ἀρκά), σοβαρεύτηκαν, κι οὔτε γάτα οὔτε ζημιά. Κατὰ τὰ ἄλλα, «ὁτιδήποτε ἀρκεῖ νὰ μὴν ἀλλάξετε». Αὐτὸ τὸ ὕφος, τοῦ Γέροντα. Δὲν μὲ πειράζουν οἱ τρέλες τους, δὲν μὲ πειράζουν οἱ μετάνοιές τους καὶ τὸ σοβάρεμά τους, ἀλλὰ μὲ πειράζει τὸ διδαχτικὸ ὕφος τους. Ακόμα κι ἕνας σκιτσογράφος, δηλαδή, νουθετεῖ. Αὐτός, δηλαδή, τί ἔδινε ὡς κοινωνικὸ παράδειγμα πρὸ Κρίσης;

Προφανῶς, ὁ λαὸς ἔχει καταλήξει ἕνας βόθρος… Ἐντάξει. Ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ γιὰ τὴν παρασημοφόρηση καὶ τὴν ἀποδοχὴ κάποιου ὡς Φωτεινοῦ Παραδείγματος τὸ ὅτι τὸ ’80 καὶ τὸ ’90 δὲν συμμετεῖχε στὸ μασαμπούκωμα (πάλι δὲν ἀναφέρομαι στὸν Ἀρκὰ ἢ σὲ συγκεκριμένον) -ἂν ὑποτεθεῖ ὅτι ὑπῆρξαν τέτοιοι (σὲ ποιὸ βαθμό, τὸ ἀγνοῶ).

10280610

ἀντιπαρακμιακά – πρὸ Κρίσης

arkas_13433314_844528565683307_5548038896491883341_o

πῶς νὰ φτιάξετε μιὰ ἐνάρετη κοινωνία – ἀπὸ τὶς «προ-Σταρετσικές» ἐποχὲς τοῦ Ἀρκᾶ

Πῶς μποροῦν ὅλοι αὐτοὶ τῶν περασμένων γενιῶν, ποὺ πρωτοέφεραν, ἐγκατέστησαν καὶ προετοίμασαν τὴν παρακμὴ σὲ ὅλες τὶς κοινωνικὲς ἐκφάνσεις (ἀτεκνία-διαζύγια, ἐλευθεριότητα καὶ ΠΑΣΟΚισμός, ἐπαναστατικὸ τὰμ-τάμ, ἀπελευθερωτικὴ φιλοσοφία νὰ ‘οῦμ’), νὰ δίνουν τώρα συμβουλὲς μόνο καὶ μόνο ἐπειδὴ παράτησαν ἐγκαίρως τὶς τρέλες τους (πρὸ Κρίσεως) ἢ γιατὶ λόγῳ τύχης δὲν βρέθηκαν στὴν πρωτοπορία καὶ στὸ κύμα τοῦ μεταπολιτευτικοῦ μασαμπουκώματος;

Ἔχουμε καταντήσει νὰ θεωροῦμε κατόρθωμα ἐπιπέδου Στάρετς τὸ ὅτι κάποιος δὲν ἦταν κι αὐτὸς στὸ κότερο, δὲν συμμετεῖχε στὴ Μύκονο καὶ τὴν Ἀράχωβα καὶ σὲ ὅλα τὰ σοσιαλιστικὰ σκυλάδικα. Λὲς π.χ. καὶ οἱ ἀπολίτικοι γονεῖς μας ἔκαναν μικρότερα τέτοια κατορθώματα -ἢ τὰ ἔκαναν μὲ μεγαλύτερη φανφάρα- ἀπὸ τὴν ὑπέροχη αὐτὴ γενιὰ τῶν ἠθικολόγων πρώην ἀκροαριστερῶν. Νὰ τοὺς ἀνεβάσουμε κι αὐτοὺς στὸ βάθρο;

Advertisements
This entry was posted in Αριστερά, Ελλάδα, κοινωνία and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s