Συζητώντας γιὰ τὸν ἡλιοκεντρισμὸ μὲ τὴν Ὑπατία στὸ Σεραπεῖο

Κάτω ἀπὸ τὸν ἔναστρο νυχτιάτικο οὐρανὸ τοῦ Σεραπείου, οἱ ταμπουρωμένοι ἐθνικοὶ μὲ τὴν Ὑπατία, ὅταν ξεκουράζονται ἀπὸ τὴν προσπάθειά τους νὰ ἀποκρούσουν τοὺς Χριστιανοὺς ποὺ πολιορκοῦν τὸ τέμενος κατὰ τὴν ἡμέρα προκειμένου νὰ τὸ κάψουν, τί κάνουν; Συζητοῦν γιὰ τὰ μεγάλα προβλήματα τῆς Φυσικῆς. Κι ἐκεῖ ποὺ ἀποροῦν γιὰ τὰ θαύματα τῆς φύσης, ἕνας γηραλέος Ἐθνικὸς πάνω στὰ τείχη τοῦ τεμένους παίρνει ἄξαφνα τὸ λόγο καὶ τοὺς μιλᾶ γιὰ τὸν Ἀρίσταρχο· γιὰ τὸ ἡλιοκεντρικὸ σύστημά του. Παραδέχεται ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπόδειξη, βέβαια. Καὶ καταλήγει λέγοντας στοὺς νεαρότερους Ἐθνικοὺς καὶ τὴν Ὑπατία ὅτι τὸ ἔργο του χάθηκε ὅταν κάηκε ἡ Βασιλικὴ Βιβλιοθήκη τῆς Ἀλεξάνδρειας. Γι’ αὐτό, συμπεραίνει, πρέπει νὰ διαφυλάξουμε μὲ φροντίδα τὸ Σεραπεῖο. Ἡ βιβλιοθήκη μας εἶναι ὅ,τι ἀπέμεινε ἀπὸ τὴν ἀνθρώπινη σοφία. Καὶ ἡ συζήτηση ὑψηλοῦ ἐπιπέδου συνεχίζεται…

[ὣς τὸ 1:03 τοῦ βίδεου:]

Τί συγκινητικό. Βασικά, ἔτσι θέλει νὰ νομίζουμε ὁ σκηνοθέτης τῆς ταινίας ὅτι γινόταν. Στὴν πραγματικότητα, οἱ φιλεπιστήμονες ἐθνικοὶ τῆς ταινίας δὲν ἦταν ἐκστασιασμένοι μὲ τὸ πρόβλημα τοῦ ἡλιοκεντρισμοῦ. Εἶχαν ἄλλα χόμπυ:

Ἔκαναν τακτικὰ γιουρούσια καὶ ἅρπαζαν χριστιανοὺς ὡς ὁμήρους. Αὐτοὺς τοὺς πίεζαν νὰ θυσιάσουν στοὺς θεούς. Ὅσοι χριστιανοὶ ὅμηροι ἀρνοῦνταν βασανίζονταν μέχρι θανάτου, τοὺς ἀνασκολόπιζαν καὶ ἔσπαζαν τὰ κόκκαλά τους ἢ τοὺς φυλάκιζαν στὶς ὑπόγειες στοὲς τοῦ λόφου τοῦ Σεραπείου.

Rufinus, Historia ecclesiastica (ἔκδ. E. Schwarz), 1025.25-29 (XI, 22):

quo nonnullos ex Christianis captos secum abducentes accensis aris immolare cogebant, renitentes novis et exquisitis suppliciis excruciatos necabant, alios patibulis adfigentes, alios confractis cruribus in speluncas praecipitantes, quas ob sacrificiorum sanguinem ceterasque inpuritates delubri recipiendas vetustas curiosa construxerat.

καὶ Σωζομενός, Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία (ἔκδ. J. Bidez – G. C. Hansen), 320.9-12:

«ἐντεῦθεν ὡς ἀπ’ ἄκρας τινὸς ἐξαπιναίως ἐλθόντες συνελάβοντο πολλοὺς Χριστιανῶν καὶ βασανίζοντες ἠνάγκαζον θύειν. Παραιτουμένους δὲ τοὺς μὲν ἀνεσκολόπισαν, τῶν δὲ τὰ σκέλη κατέαξαν, ἄλλους δὲ ἄλλως ἀνῄρουν».

Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἐθνικοὺς -κατὰ τὴν Agora, ἁπλὸς φιλομαθὴς ἀρχαιόθρησκος ποὺ προστάτευε τοὺς πολύτιμους παπύρους ἀπὸ τὴν καταστροφή- ἀργότερα καυχήθηκε στὸν χριστιανὸ μαθητή του, τὸν Σωκράτη Σχολαστικό, ὅτι εἶχε σκοτώσει μὲ τὰ ἴδια του τὰ χέρια ἐννιὰ χριστιανούς. Τὸ περιστατικὸ αὐτὸ διηγήθηκε ἀργότερα, ὅταν ζοῦσε στὴν Κωνσταντινούπολη.

Σωκράτης Σχολαστικός, Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία (ἔκδ. G. C. Hansen), 290.28-29:

«Ἑλλάδιος δὲ παρά τισιν ηὔχει, ὡς ἐννέα εἴη ἄνδρας ἐν τῇ συμπληγάδι φονεύσας».

Πρέπει νὰ σημειωθεῖ ὅτι οἱ Ἐθνικοὶ αὐτοὶ τοῦ 391 μ.Χ. στὸ Σεραπεῖο δὲν ἔκαναν τίποτε πρωτότυπο καὶ διαφορετικὸ ἀπὸ τοὺς Ἐθνικοὺς κατὰ τὸ Διωγμὸ τοῦ Διοκλητιανοῦ (303-311), οἱ ὁποῖοι ἐπίσης βασάνιζαν ὅσους Χριστιανοὺς ἀρνοῦνταν νὰ θυσιάσουν στοὺς θεούς. Συνέχιζαν ἀκριβῶς τὰ ἴδια. Κακιὲς συνήθειες.

Ἀλλὰ τί ἔπαθαν οἱ ἐθνικοὶ ποὺ ἔσφαζαν καὶ βασάνιζαν, ὅταν βγῆκαν ἔξω ἀπὸ τὸ Σεράπειο; Τοὺς ἐκτέλεσαν οἱ Χριστιανοί, γιὰ τιμωρία; Ὄχι. Μήπως τοὺς φυλάκισαν;; Οὔτε. Τοὺς δόθηκε, καταρχάς, ἁμνηστία (Rufinus, 1026.13-17 (XI, 22). –Σωζομενός, 320.27-321.2).

Ὄχι μόνο ἀμνηστία τοὺς δόθηκε, ἀλλὰ τιμήθηκαν, ὅπως π.χ. ὁ Ἑλλάδιος, ἀπὸ τὸν χριστιανὸ αὐτοκράτορα στὴν Κωνσταντινούπολη μὲ τὸ ἀξίωμα τοῦ βικάριου «ἐπὶ τιμῇ» -παρ’ ὅλο ποὺ ὁ ἴδιος, καὶ προφανῶς κι ἄλλοι, διέδιδαν καυχώμενοι στοὺς χριστιανοὺς μαθητές τους, μέσα στὴν χριστιανικὴ Κωνσταντινούπολη, ὅτι στὸ Σεραπεῖο δολοφονοῦσαν χριστιανούς:

Ἑλλάδιος

Ὁ σεναριογράφος τῆς ταινίας ξέχασε νὰ βάλει τὸν Σοφὸ Ἐθνικὸ-Μπαρμπαστροὺμφ, τὴ μαριονέτα του, νὰ λέει ἐκείνη τὴ βραδιὰ τοῦ 391 μ.Χ. στοὺς διψασμένους γιὰ αἷμα Χριστιανῶν γνώση Ἐθνικοὺς ὅτι τὸν Ἀρίσταρχο τὸν κυνήγησαν, ἐξαιτίας τοῦ ἡλιοκεντρισμοῦ του, οἱ ὁμόθρησκοί τους Ἕλληνες Ἐθνικοὶ γιατὶ ἡ θεωρία του ἦταν προσβλητικὴ γιὰ τοὺς θεούς, ὅπως γράφει ὁ Πλούταρχος, Περὶ τοῦ ἐμφαινομένου προσώπου τῷ κύκλῳ τῆς Σελήνης:

Ἀρίσταρχον ὤετο δεῖν Κλεάνθης τὸν Σάμιον ἀσεβείας προσκαλεῖσθαι τοὺς Ἕλληνας ὡς κινοῦντα τοῦ κόσμου τὴν ἑστίαν

Ὁ Ἀρίσταρχος, λέει ὁ Πλούταρχος, κατηγορήθηκε γιὰ ἀσέβεια ἐπειδὴ μὲ τὴ θεωρία του μετακίνησε τὴν ἑστία τοῦ κόσμου, τὴ Γῆ, ποὺ θεωρεῖτο κέντρο τοῦ κόσμου.

Ἀλλὰ μπορεῖ καὶ νὰ ἀγνοοῦσε τὸ σύγγραμμα τοῦ Πλουτάρχου ὁ Σοφὸς Μπαρμπαστροὺμφ τῆς Agora. Ὅπως κι ὁ σεναριογράφος Πλάστης του.

Ἔτσι ἀνακηρύχθηκαν προστάτες τοῦ Πολιτισμοῦ καὶ τῆς Γνώσης οἱ φανατικοί, οἱ δολοφόνοι καὶ οἱ βασανιστές.

Advertisements
This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, Ύστερη Αρχαιότητα, Αίγυπτος, Ρωμανία and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s