Συγκρίσεις διδακτόρων

Κάνω λόγο γιὰ τὸ πῶς προωθοῦνται οἱ ἀπόψεις στὴν πιάτσα ἀνωτέρου ἐπιπέδου. Διδάκτωρ φιλοσοφίας τοῦ Καίμπριτζ, Ἕλλην,

ποὺ θεωροῦσε ἀνορθόγραφους τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἀλλὰ δὲν τοῦ ἔκανε ἀντίστοιχη ἐντύπωση ὅτι διαδεδομένη κατηγορία ἐναντίον τοῦ Πλωτίνου (ἀπὸ μὴ Χριστιανούς) ἦταν ὅτι αὐτὸς ἦταν ἀνορθόγραφος (Πορφύριου, Βίος Πλωτίνου, 8 καὶ 12)·

ποὺ ἐκλογίκευσε τὴν μαγεία-θεουργία τῶν Νεοπλατωνικῶν φιλοσόφων ὡς τὸ ἀντίστοιχο τῶν χριστιανικῶν ταμάτων καὶ εἰκονοστασίων (ἐνῶ ἀντιθέτως, τὸ «παγανιστικὸ ἀντίστοιχο» τῶν ταμάτων ἦταν τὰ ἀντίστοιχα παγανιστικὰ εἰκονοστάσια καὶ τάματα τῶν μὴ πεπαιδευμένων Παγανιστῶν)·

ποὺ ἔγραψε ὅτι ὁ Ἰησοῦς βασίστηκε σὲ «ζογκλερικὰ θαύματα» ἐνῶ ὁ Ἰησοῦς ἀρνήθηκε τὰ θαύματα σὲ ὅσους τοῦ τὰ ζητοῦσαν ὡς αἰτία γιὰ νὰ τὸν πιστέψουν κατόπιν (Κατὰ Ματθαῖον, ιβ’, 38· ις’, 1. Κατὰ Μᾶρκον, η’, 11 κ.ο.κ.)·

ποὺ ἔγραψε ὅτι ὁ E. R. Dodds ἀναφέρει τὴν διαφορὰ μεταξὺ τῆς ἑλληνικῆς ἀρετῆς καὶ τῆς χριστιανικῆς μισανθρωπίας, ἴσως γιατὶ προτιμᾶ νὰ ἀγνοεῖ (ὄχι ὁ Dodds) πολλοὺς Νεοπλατωνικοὺς ποὺ νήστευαν, δὲν πλένονταν, ἀπεῖχαν ἀπὸ σεξουαλικὴ ἐπαφὴ καὶ αὐτομαστιγώνονταν (μέσα στὶς πόλεις κι ὄχι στὶς ἐρήμους)·

ποὺ ἔγραψε ὅτι χρειαζόταν τὸ χρυσόβουλο ἢ ἡ ἄδεια τοῦ Ἰουλιανοῦ ὥστε νὰ ἀντιγράψουν καὶ νὰ διασώσουν οἱ Χριστιανοὶ τὴν ἑλληνικὴ παιδεία διότι –πιστεύει– γιὰ τὸ μικρὸ ποσοστὸ σωζόμενων ἀρχαίων συγγραμμάτων εὐθύνονται οἱ μοναχοὶ κι ὁ Χριστιανισμὸς κι ὄχι (ὅπως γνωστοὶ φιλόλογοι ἀναφέρουν σὲ ἔργα τους γιὰ τὴν ἑλληνικὴ γραμματεία) ἄσχετοι λόγοι (μὴ χρήση ἀρχαίων ἔργων, τραγωδιῶν κ.λπ. ὡς σχολικῶν ἐγχειριδίων κ.ο.κ.)·

ποὺ ὅσα χωρία τοῦ Πλάτωνα ἦταν «γνωστικιστικὰ» τὰ ἀπέδιδε στὴ γεροντική του ἡλικία, κάνοντας ἔτσι αὐθαίρετη ἐπιλογή, ἀλλὰ καὶ ξεχνώντας ὅτι ἀκριβῶς αὐτὰ υἱοθέτησαν οἱ Νεοπλατωνικοί·

ποὺ ἐπανέλαβε τὴ γνωστὴ κατηγορία ὅτι οἱ χριστιανοὶ συγγραφεῖς κατηγοροῦσαν γιὰ λογοκλοπὴ τοῦ Μωυσῆ τοὺς Ἀρχαίους, ἐνῶ οἱ ἴδιοι οἱ Ἀρχαῖοι πολὺ πρὶν ἀπὸ τοὺς Χριστιανοὺς παραδέχονταν ὅτι εἶχαν ἀντιγράψει τοὺς Αἰγύπτιους καὶ Βαβυλώνιους στὰ πρῶτα στάδια τοῦ στοχασμοῦ τους·

ποὺ ἀντιλαμβανόταν ὡς «ἀπροθυμία συνύπαρξης τῶν Χριστιανῶν μὲ τὶς ἄλλες θρησκεῖες» τὴν καθ’ ὅλα νόμιμη ἄρνησή τους νὰ λατρεύουν καὶ τὶς ἄλλες θεότητες.

Λοιπόν, παρὰ τὰ παραπάνω, διαβάζω γιὰ συνεντεύξεις καὶ κόντρα συνεντεύξεις γιὰ τὸ καινούργιο βιβλίο του, ποὺ ὅπως καὶ τὰ προηγούμενα ἔχει σαφὴ ἀντιχριστιανικὴ αἰχμή. Τί κρατικὰ ραδιόφωνα, τί ἄλλα ραδιόφωνα. Ὅλα στὴν ὑπηρεσία τοῦ Σκοποῦ. Τῆς γνώσης, ἐννοῶ, φυσικά.

Κάνω τὴ σύγκριση μὲ ἄλλον διδάκτορα φιλοσοφίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ποὺ ἔγραψε ἕνα βιβλίο γιὰ τὸν Ἰουλιανό, μὲ χρήση τῶν διαθέσιμων ἱστορικῶν πηγῶν καὶ γνωστῶν σύγχρονων ἐρευνητῶν. Ἀλλὰ ἀφοῦ τὸ βιβλίο δὲν ἦταν ἀντιχριστιανικό, τὸ ἔφαγε μαῦρο σκοτάδι. Ἀκόμη καὶ στὶς πολὺ καλὲς δημοτικὲς βιβλιοθῆκες στὶς ὁποῖες γινόταν δωρεά. Νὰ ὑποθέσω ὄχι γιὰ λόγους ὑποτιθέμενης κακῆς τεκμηρίωσης, ἀλλὰ γιατὶ χαλοῦσε τὸ ἑλληνοκεντρικὸ πάρτυ (στὶς ἴδιες βιβλιοθῆκες ἔμπαιναν ἀμέσως στὰ ράφια πρὸς δανεισμὸ ἢ ἀνάγνωση τὰ ἔργα ἐρασιτεχνῶν ἐρευνητῶν μὲ κραυγαλέους ἀντιχριστιανικοὺς τίτλους).

Ἔτσι εἶναι ἡ πιάτσα.

Advertisements
This entry was posted in Αρχαιότητα, θρησκεία and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s