Γαλέριος, τὸ τέλος τῶν διωκτῶν (5 Μαΐου 311 μ.Χ.)

Μέσα σ’ αὐτὸ τὸ τέρας κατοικοῦσε μιὰ βαρβαρότητα καὶ ἀγριοσύνη ξένη πρὸς τὸ ρωμαϊκὸ αἷμα. Αὐτὸ δὲν ἦταν καθόλου παράξενο, γιατὶ ἡ μάνα του εἶχε γεννηθεῖ πέρα ἀπὸ τὸ Δούναβη… Ἡ μάνα τοῦ Γαλέριου, μιὰ ἐξαιρετικὰ θρησκόληπτη γυναίκα, ἦταν ἀφοσιωμένη στοὺς ὀρεσίβιους θεούς. …. [ὁ Διοκλητιανὸς] ἤθελε νὰ γίνει ὅλο τὸ πράγμα [ὁ διωγμὸς τῶν Χριστιανῶν] χωρὶς αἱματοχυσία. Ἐνῶ ὁ Γαλέριος ἤθελε νὰ κάψει ζωντανὸ ὅποιον ἀρνιόταν νὰ θυσιάσει.

Ἐνῶ ὁ Γαλέριος ἦταν στὴν ἐξουσία ἐπὶ δεκαοκτὼ χρόνια, ὁ Θεὸς τὸν χτύπησε μὲ μιὰ ἀγιάτρευτη ἀρρώστια. Ἕνα κακόηθες ἕλκος ἐμφανίστηκε στὰ ἀπόκρυφα μέρη του καὶ βαθμιαῖα ἄρχισε νὰ ἐπεκτείνεται. Οἱ γιατροὶ προσπάθησαν νὰ τὸ ἐξαλείψουν καὶ θεράπευαν τὸ ἄρρωστο κομμάτι. Ἀλλὰ ἡ πληγὴ ἀφοῦ ἔκλεινε, αὐτὸ ἄνοιγε ξανά. Μιὰ ἄλλη φλέβα ἄνοιγε καὶ τὸ αἷμα ἔτρεχε τόσο ὥστε κινδύνευε ἡ ζωή του. Τὸ αἷμα τὸ συγκρατοῦσαν μὲ δυσκολία.  Οἱ γιατροὶ ξανάρχιζαν τὶς ἐπεμβάσεις τους, καὶ ἐπὶ μακρὸν καυτηρίαζαν τὸ τραῦμα. Μὲ τὴν ἐλάχιστη κίνηση τοῦ σώματός του, ὁ Γαλέριος πληγωνόταν καὶ τὸ αἷμα ἔτρεχε ἀκόμη πιὸ ἄφθονο. Ἀποσκελετώθηκε, ἔγινε χλωμὸς καὶ ἀδύναμος…. Ἡ πληγὴ τότε ἄρχισε νὰ μὴν γιατρεύεται μὲ τὰ φάρμακα ποὺ ἐφαρμόζονταν, καὶ ἡ γάγγραινα κυρίευσε τὰ τριγύρω μέρη τοῦ σώματος. Ὅσο οἱ γιατροὶ ἔκοβαν τὰ ἄρρωστα κομμάτια τοῦ κρέατος, τόσο πιὸ πολὺ ἡ ἀρρώστια διαχεόταν, καὶ ὅ,τι κι ἂν ἐφαρμοζόταν ὡς γιατρικὸ ἔκανε τὴν ἀρρώστια νὰ χειροτερεύει. Τότε κλήθηκαν διάσημοι γιατροὶ ἀπὸ παντοῦ, χωρὶς ἐπιτυχία. … Ἔχοντας φτάσει σὲ θανάσιμο στάδιο, ἡ νόσος ἐξαπλώθηκε στὰ κάτω μέρη τοῦ σώματος. Τὰ ἔντερά του βγῆκαν ἔξω καὶ τὰ ὀπίσθιά του σάπισαν. … καὶ σκουλίκια γεννήθηκαν μέσα στὸ σῶμα του … τὸ σῶμα του ἔγινε μιὰ μάζα διαλυόμενη. … Διαφορετικὰ μέρη τοῦ σώματος εἶχαν χάσει τὴ φυσική τους μορφή. Τὸ πάνω μέρος ἦταν ὑγρό, πενιχρὸ καὶ καταβεβλημένο, καὶ τὸ φρικτὸ στὴν ὄψη δέρμα του εἶχε χωθεῖ βαθιὰ ἀνάμεσα στὰ κόκκαλα, ἐνῶ τὸ κάτω μέρος τοῦ σώματός του, διογκωμένο σὰν φούσκα, δὲν φαινόταν νὰ ἔχει ἀρθρώσεις. Ὅλα αὐτὰ ἔγιναν μέσα σὲ ἕνα πλῆρες ἔτος … Μέσα στὰ διαλείμματα τῶν τρομερῶν πόνων … ἐξέδωσε τὸ ἀκόλουθο ἔδικτο

σάρωση2706

σάρωση2707

σάρωση2708

 

 

 

 

galerius_bust

antioch_ric_009vthessalonica_arch_galerius_se_l_3bsmall_arch_galerius_mus_theski_galerius

Σὲ λίγες μέρες ἡ τρομερὴ ἀρρώστια τὸν καταβρόχθισε. Πεθαίνοντας, παρέδωσε στὸν Λικίνιο, ὡς προστάτη, τὴ γυναίκα του καὶ τὸ γιό του.

Advertisements
This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, Ύστερη Αρχαιότητα, Ιστορίες, Ρωμαίοι, ιστορία and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s