Σχολεῖο: τὰ καλὰ καὶ κακὰ τῆς Δεξιᾶς

Στὸ σχολεῖο μας, ὁ διευθυντὴς εἶναι Δεξιός, κι αὐτὸ ἔχει τὰ καλὰ καὶ τὰ κακά του.

Τὰ κακὰ εἶναι ὅτι κάθε τρεῖς καὶ λίγο -καὶ σήμερα- μᾶς ἀνακοινώνει τὰ μετάλλια ποὺ πῆρε ὁ Κωστάκης, κι ὁ Γιωργάκης κι ἡ Ἀννούλα σὲ διάφορα ἀθλήματα. Καὶ δῶσε χειροκρότημα οἱ γονεῖς. Λὲς καὶ σκοπὸς εἶναι τὰ μετάλλια στὰ ἀθλήματα κι ὄχι ἡ Γνώση. Ξέρω, τὸ κάνει αὐτὸ ἀπὸ ἀντεστραμμένο Καρανικισμὸ καὶ ἀπὸ μίσος πρὸς τοὺς μισοῦντες τὴν ἀριστεία. Κι ἐγὼ τοὺς μισῶ, ἀκόμη περισσότερο. Ἀλλὰ ὄχι χάριν τῆς ἀριστείας στὸ τζοῦντο ἢ στὸ τρέξιμο ἢ στὸ κολύμπι. Ἔτσι εἶναι ἡ Δεξιά, καμαρώνει κι ἐπιδεικνύεται σὲ θέματα ἀνούσια, ὅπως τὰ πόδια τῶν ποδοσφαιριστῶν κι οἱ κοιλιακοί. Ἡ ἐνασχόληση μὲ παροδικὰ πράγματα, ποὺ μόνο στὸ κότερο τοῦ γκόμενου καὶ στὴν οἰκοδομὴ ἀξίζουν. Τὸ λάιφστάυλ τοῦ Κλὶκ καὶ τῆς ΠΑΣΟΚοδεξιᾶς, ὡς μικρόβιο ποὺ μπῆκε στὶς φλέβες μας ἢ γιγαντώθηκε μετὰ τὸ ’80. Λὲς καὶ δὲν μπουχτίσαμε μὲ τὶς ἀθλήτριες μὲ φωνὴ νταλικιέρη, κι ἀπὸ τὰ μετάλλια μὲ χρήση ἀναβολικῶν στοὺς Ὀλυμπιακοὺς Ἀγῶνες τοῦ Ἐκσυγχρονισμοῦ.

Τὸ καλὸ εἶναι ὅτι κατσάδιασε ἕνα παιδὶ τῆς μεγαλύτερης τάξης ποὺ τὸ Σ/Κ πέταγε γυάλινα μπουκάλια μέσα στὴν αὐλὴ ὅπου εἶχε μπεῖ μὲ διάφορους συμμαθητές του γιὰ νὰ παίξουν. Τὰ μπουκάλια προφανῶς θὰ ἐκσφενδονίστηκαν κατὰ κάποιου φίλου. καὶ τὰ γυαλιὰ σκορπίστηκαν στὴν αὐλή. Ὁ καλὸς δεξιὸς διευθυντὴς ἔβγαλε μπροστὰ σὲ ὅλους τὸ κωλόπαιδο καὶ τὸ ἀπέβαλε (ἢ ἔτσι εἶπε δημόσια πὼς θὰ τὸ κάνει). Γουστάρω αὐτὴν τὴ πλευρὰ τῆς Δεξιᾶς, ποὺ ξέρει ὅτι ἡ παιδεία δὲν εἶναι ἀνοχὴ στὴν ἀθλιότητα, κι ὅτι στὰ πρῶτα χρόνια διαμορφώνεται ὁ χαρακτήρας, κι ὅτι ἂν κάποιος εἶναι ψυχασθενής, τουλάχιστον νὰ προφυλάξουμε τοὺς ὑπόλοιπους.

Ἐπειδὴ οἱ γονεῖς αὐτοῦ τοῦ παιδιοῦ δὲν ἔδωσαν καλὴ ἀνατροφὴ (καὶ προφανῶς τὰ ἴδια θὰ ἔκαναν μικροὶ κι οἱ ἴδιοι) στὸ παιδάκι τους, δὲν σημαίνει ὅτι τὰ ἄλλα παιδάκια θὰ πρέπει νὰ πατᾶνε στὰ σπασμένα μπουκάλια ἢ ὅτι αὔριο εἶναι ὑποχρεωμένα νὰ φᾶνε ξύλο ἢ κανὰ μπουκάλι. Δίπλα μου, δυὸ λεπρὲς μανάδες ἔλεγαν κάτι γιὰ λαϊκὰ δικαστήρια. Τὸ νὰ μὴν φάει κανὰ μπουκάλι στὸ κεφάλι ὁ  κανακάρης τους καὶ ἡ πριγκίπισσά τους, μᾶλλον δὲν τοὺς ἀρέσει ὡς ἐνδεχόμενη καθημερινότητα. Μπράβο στὸν διευθυντή, ποὺ κάνει ὅ,τι δὲν κάνουν μερικοὶ γονεῖς: διαμορφώνει καλὸ χαρακτήρα, ἀκόμα καὶ στοὺς μάγκες.

Καὶ τί ἄλλο; Ἀσβέστη, καὶ θειάφι, στὴν ἀντιαυταρχικὴ ἐκπαίδευση.

Advertisements
This entry was posted in παιδεία, Αριστερά, Δεξιά, Ελλάδα, ανθρωπισμός, ανθρώπινα, κοινωνία and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s