11 Μαΐου 330: Οἱ τύχες τῆς Ρώμης

Ἕνα ὡραῖο μεσαιωνικὸ λατινικὸ ποιήμα, γραμμένο κάπου στὴ μέση τοῦ Μεσαίωνα, θρηνεῖ γιὰ τὴν κατάντια τῆς Ρώμης, καὶ ἀπευθύνεται σὲ αὐτήν:

Οἱ αὐτοκράτορες ποὺ κυβερνοῦσαν ἀπὸ εδῶ σὲ ἔχουν ἐγκαταλείψει ἐδῶ καὶ πολὺ καιρό. Τὸ ὄνομα καὶ ὁ τίτλος σου δόθηκαν στοὺς Ἕλληνες. Ἡ Κωνσταντινούπολη ἀνθεῖ καὶ καλεῖται Νέα Ρώμη, καὶ ἡ παλαιὰ Ρώμη παραπαίει, τόσο τὰ τείχη της ὅσο καὶ ὁ λαός της. …Οἱ σκλάβοι τῶν σκλάβων εἶναι οἱ κύριοί σου καὶ οἱ παλιοὶ ἡγέτες σου διαβιοῦν στὴν πελασγικὴ γῆ

de mutata romae fortuna

Ἂν οἱ Νεοέλληνες δὲν μποροῦν νὰ καταλάβουν αὐτὸ ποὺ καταλάβαινε ὁ ἄγνωστος λατίνος ποιητής, κακὸ τοῦ κεφαλιοῦ τους.

Μᾶς πῆρε πλῆθος ἀμέτρητο ἀγαλμάτων ἡ Ρώμη. Λάφυρα ἀπὸ τὴ Ρώμη πήραμε κι ἐμεῖς, σὲ ἀνταπόδοση. Κάτι μπιχλιμπίδια ἐπὶ Κώνσταντα Β’, καὶ τὸ ἴδιο τὸ ὄνομα τῆς Ρώμης, ἀφήνοντάς της τὸ γιὰ πάντα περιφρονητικό, ἀτιμωτικὸ ὄνομα: Λατίνοι. Τὰ μπιχλιμπίδια κάηκαν ὅλα, τὸ ὄνομα ποτέ.

Advertisements
This entry was posted in Δυτικοί, Δύση, Ρωμαίοι, Ρωμανία and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s