ὁ Ἀργύρης Ἑφταλιώτης γιὰ τὸν Μέγα Κωνσταντίνο (1901).

Ἔτσι:

Ἑφταλιώτης Κωνσταντίνος2

Λίγο τοὺς ἔνοιαζε, καὶ τὸν Βολταῖρο καὶ τὸν Γίββωνα, γιὰ τὴν ἐπιβίωσή μας· καὶ λίγο τοὺς νοιάζει καὶ σήμερα, τοὺς Ἑλλαδοπιθήκους τους, ἐννοῶ.

Ἀποφαίνονταν αὐτοὶ οἱ δυὸ σὲ τί μεγάλη βαρβαρότητα πέσαμε λόγῳ τοῦ Κωνσταντίνου καὶ τοῦ ἐκχριστιανισμοῦ του. Ἄλλο ἂν ἐμεῖς δίχως τὴν Κωνσταντινούπολη καὶ χωρὶς Χριστιανισμό, θὰ εἴχαμε βουλιάξει σὲ Πέρσες, Ἄβαρους καὶ Ἄραβες, καὶ ἐξαφανιστεῖ, ὡς γλώσσα, ὡς ἔθνος, καὶ ὡς γραμματεία-παιδεία ἀπὸ τότε. Μικρὸ θὰ ἦταν, βέβαια, τέτοιο κακὸ γιὰ τοὺς Γίββωνα κ.ἄ., ἀφοῦ κι οἱ ἴδιοι στὴν ἀντίστοιχη, γερμανικὴ κοσμοχαλασιὰ τῆς δυτικῆς Ρώμης ὀφείλουν τὴν ὕπαρξη & συλλογικὴ ἰδιαιτερότητά τους.

Τουλάχιστον, οἱ μεσαιωνικοὶ Δυτικοὶ ἦταν εἰλικρινεῖς, καὶ στὰ γραπτά τους δὲν κρύβουν μὲ ἀμπελοφιλοσφίες περὶ βαρβαρότητας τὴ μνησικακία ἢ τὴ λύπη τους γιὰ τὴν μεταφορὰ τῆς πρωτεύουσας ἀπὸ τὸν Κωνσταντίνο στὸν ἑλληνικὸ κόσμο καὶ χῶρο.

Καταλήγει στὸν πρόλογο τῆς Ἱστορίας τῆς Ρωμιοσύνης ὁ Α. Ἑφταλιώτης:

Ἑφταλιώτης ξένοι

Σὰ νὰ γράφτηκαν χτές.

Advertisements
This entry was posted in Δυτικοί, Ελλάδα, Ρωμανία, ιστορία and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s