ἡ ἅλωση τῆς Ἅλωσης

Ἕνα ἀκόμη ἄρθρο ποὺ «ἀπομυθοποιεῖ» τὰ γεγονότα, ξετυφλώνοντάς μας κι αὐτό, ὅπως ἔχουν κάνει χιλιάδες παρόμοια ἄρθρα τὰ τελευταῖα χρόνια.

Ἕνα βασικό του σημεῖο ἔγκειται στὴν καταγγελία τῆς «μισαλλοδοξίας τῶν Ἀνθενωτικῶν», ποὺ τόλμησαν νὰ ἀρνηθοῦν τὴν Ἕνωση, ἄρνηση μὲ τὴν ὅποία τρελαίνονται ἐδῶ κι αἰῶνες, καὶ θὰ τρελαίνονται γιὰ πάντα οἱ Δυτικόφρονες. Συναφὲς ἀβάσιμο ἐπιχείρημά των Ἑνωτικῶν καὶ ὁρισμένων σημερινῶν ὑποστηρικτῶν τους εἶναι ὅτι οἱ Ἀνθενωτικοὶ ἦταν φιλότουρκοι. Αὐτὸ εἶναι τεράστιο λάθος, καθὼς πλεῖστοι Ἀνθενωτικοὶ (μητροπολίτες καὶ καλόγεροι) πολέμησαν καὶ ἀντιτάχθηκαν ὄχι μόνο στὸν Πάπα ἀλλὰ καὶ στοὺς Τούρκους, στὴν Πόλη καὶ τὰ τείχη της (οἱ μοναχοί), ἀλλὰ καὶ στὴ Θεσσαλονίκη.

Ὁ ἀρθρογράφος ἀγνοεῖ τὰ γεγονότα ὑποστηρίζοντας ὅτι

Καμμία συμμετοχή δεν έχουν στην άμυνα οι χιλιάδες μοναχοί.

Ὅσον ἀφορᾶ τοὺς μοναχούς, ὁ Φραντζῆς (Chronicon minus, XXXV, 7) ἀναφέρει ὅτι ὁ αὐτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος κατέγραψε «Πόση δύναμη μποροῦσε νὰ παραταχθεῖ στὸ κάστρο ἀπὸ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς μοναχούς, καὶ τί ὅπλο διέθεταν γιὰ ἄμυνα». Τὸ Χρονικὸν περὶ τῶν Τούρκων Σουλτάνων (ἔκδ. Γ. Τ. Ζώρας, 85.6-8) ἀναφέρει ὅτι οἱ μοναχοὶ φρουροῦσαν τὰ τείχη τῆς Κωνσταντινούπολης: «Καὶ οἱ καλόγεροι καὶ οἱ παπάδες τοὺς ἔβαλε ἀπάνω καὶ τοὺς ἐμέρασε εἰσὲ πολλοὺς τόπους ἀπάνω εἰς τὰ τειχία διὰ νὰ βιγλίζουνε, διὰ νὰ εἶναι ξάγρυπνοι».

Θαυμᾶστε τὶς ἱστορικὲς γνώσεις τοὺ ἀρθρογράφου, ποὺ βεβαιώνει τοὺς ἀναγνῶστες του πὼς οἱ «χιλιάδες μοναχοὶ» δὲν εἶχαν συμμετοχὴ στὴν ἄμυνα!

Ὁ ἀρθρογράφος ὑποστηρίζει ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἀδιαφοροῦσε:

Η εκκλησία, από την άλλη, δεν ενδιαφέρεται για τον παρόντα κόσμο και παραμένει τυφλή απέναντι στη γύρω της πραγματικότητα.

Ἡ ἀλήθεια, ἀντιθέτως, εἶναι ὅτι τὰ ἱερὰ σκεύη τῆς Ἐκκλησίας ἐκποιήθηκαν γιὰ νὰ πληρωθοῦν οἱ λατίνοι μισθοφόροι καὶ γιὰ τὰ ἄλλα ἔξοδα τῆς ἄμυνας (Ψευδο-Φραντζῆς, Γ’, V, 7 – Χρονικὸ περὶ τῶν Τούρκων Σουλτάνων, 84.4-7 – Κριτόβουλος, Α’, 18, 9).

Βέβαια, οἱ ἀνακρίβειες τῶν μυριάδων ἄρθρων μένουν κι ἀναπαράγονται διαρκῶς. Δὲν πειράζει. Ὅπως ἕνας μόνο Μᾶρκος Εὐγενικὸς ἦταν ἀρκετὸς γιὰ νὰ μὴν γίνει ἡ Ἕνωση τότε, ἔτσι καὶ σήμερα, παρὰ τὰ χιλιάδες (πολὺ περισσότερα, σχετικὰ μὲ τὰ ἀντίθετά) ἄρθρα καὶ «ἀπομυθοποιήσεις»,  τὸ συμπέρασμα τῶν δυτικόφιλων θὰ εἶναι τὸ ἴδιο: Οὐδὲν ἐποιήσαμεν.

Γι’ αὐτὸ κι ὁ Ἀ. Μασσαβέτας ἀποκαλεῖ ἐμμέσως μισαλλόδοξο τὸν ἅγιο Μᾶρκο Εὐγενικό:

Ο Ευγενικός αντιτάσσεται σε κάθε προσπάθεια συμβιβασμού, εκκινώντας από θέσεις μισαλλόδοξες και δογματικές, και στέκεται ανένδοτος.

Ὁ ἀρθρογράφος προφανῶς ἔχει πλήρη ἄγνοια γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ φιλοδυτικὸς καὶ «πατριάρχης τοῦ Δυτικισμοῦ» στὴν Ἑλλάδα, ὁ Ἀδαμάντιος Κοραῆς, ποὺ ἤθελε νὰ γίνουμε Δύση, αὐτὸς ἐξυμνοῦσε τὸν Μᾶρκο Εὐγενικὸ ἀκριβῶς ἐπειδὴ ἀπέτρεψε τὴν Ἕνωση. Πολὺ ὄμορφο, οἱ Δυτικιστὲς νὰ ἐναντιώνονται στὸν κατεξοχὴν δυτικιστή. Γράφει ὁ Κοραῆς:

«Διὰ τὴν δεισιδαιμονίαν ταύτην μάλιστά μας ὀνειδίζουν οἱ Δυτικοί, καὶ εἰς αὐτὴν ἀποδίδουν τὸ πεῖσμα τοῦ κοινοῦ λαοῦ νὰ μὴν ἑνωθῆ μὲ τοὺς Παπιστάς, καὶ τὴν σταθερὰν αὐτοῦ ἀντίστασιν εἰς τοὺς ἐπιθυμοῦντας νὰ τὸν ἐνώσωσιν. Εἰς τὴν δεισιδαιμονίαν ὅμως ταύτην χρωστοῦμεν οἱ σημερινοὶ Ἕλληνες τὴν ὕπαρξίν μας. Χω­ρὶς τὸ εὐ­τυ­χέστα­τον τοῦ­το πεῖ­σμα τῶν πρὸ ἡ­μῶν, καὶ ἡ δει­σι­δαι­μο­νία ἤ­θε­λ’ αὐ­ξη­θῆν ἐ­πι­πλέον, καὶ τὰ πολυπληθῆ τάγ­μα­τα τῶν Δυ­τι­κῶν Μο­να­χῶν ἔ­μελ­λαν νὰ κα­τα­βρω­μίσω­σι τὸ ἔ­δα­φος τῆς ταλαιπώρου Ἑλ­λάδος, καὶ τὰ Νε­ρω­νι­κὰ τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Ἐξε­τάσε­ως κρι­τήρια νὰ φλο­γίζω­σι τοὺς Ἕλ­λη­νας, ὡς κα­τέφλε­ξαν πολ­λὰς μυ­ριάδας Δυ­τι­κῶν, καὶ ἡ Ἀ­να­το­λι­κὴ ἐκ­κλη­σία νὰ ὑποταχθῆ ὡς εἰς κε­φα­λὴν τὸν Πάπαν»

(Προ­λε­γόμε­να στὸν α’ τόμο τῶν «Ἀ­τάκτων» (1828)).

Ἐκ­φρά­ζε­ται πολὺ θε­τι­κά γιά τόν ἅ­γιο Μᾶρ­κο Εὐ­γε­νι­κό:

«Ὁ ἐ­πίσκο­πος τῆς Ἐ­φέσου Μᾶρ­κος, ἕ­νας ἀ­πὸ τοὺς πα­τέρας τῆς Φλω­ρεν­τι­νῆς συ­νόόδου, ὁ μόνος ἴ­σως, ὅ­στις ἔσω­σε τὸ γένος ἀ­πὸ τὰς πα­γίδας τῆς Ρώμης»

(Προ­λε­γόμε­να στὸν Ἱ­ε­ρα­τι­κὸ Συ­νέκ­δη­μο (1831)).

Ὁ ἀρθρογράφος προσπαθώντας νὰ πείσει μὲ τὰ ἀνύπαρκτα ἐπιχειρήματά του, καταλήγει στὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ ἀποδοχὴ τῆς Ἕνωσης δὲν θὰ εἶχε κανένα πρακτικὸ συμπέρασμα παρεκτὸς ἀπὸ τὸ παπικὸ πρωτεῖο. Ἔτσι νομίζει:

«Η Ένωση, σε αντίθεση με ό,τι διαδίδουν και παπαγαλίζουν πολλοί αμαθείς, δεν σήμαινε παρά την τυπική αναγνώριση από μέρους της Ορθόδοξης εκκλησίας του παπικού πρωτείου»

Εἶναι γεγονὸς ὅτι καθένας μας δὲν ἔχει πρόβλημα νὰ ἀποδεχτεῖ τὴν καταστροφὴ καὶ τὴν ἀποδόμηση γιὰ τὰ πράγματα καὶ ἰδέες τὰ ὁποῖα τοῦ φαίνονται βαρετά, ἀδιάφορα καὶ ἀνούσια.  Ἔτσι κατ’ οὐσίαν κάνει κι ὁ ἀρθρογράφος μὲ τὴν ὀρθόδοξη θεολογία. Σοῦ λέει, «καὶ τί ἔγινε δηλαδὴ μὲ τὸ παπικὸ πρωτεῖο καὶ μὲ τὰ λατινικὰ δόγματα; Ἔγινε κάτι; Φυσικὰ καὶ δὲν ἔγινε!«. Δὲν θὰ κάτσει, βέβαια, ἡ σελίδα αὐτὴ νὰ ἀναλύσει στὰ σοβαρὰ τώρα τὶς τεράστιες θεολογικὲς καὶ πολιτισμικὲς διαφορὲς ἐξαιτίας τῶν δογμάτων Ρ/Καθολικῶν καὶ Ὀρθόδοξων. Βιβλία ὑπάρχουν ἄπειρα, τὸ διαδίκτυο γεμᾶτο.

Ὡστόσο, δὲν μπορεῖ νὰ μὴν παρατηρηθεῖ ὅτι ὁ ἀρθρογράφος διαλαλεῖ τὴν ἀμάθειά του γιὰ τὴ θεολογία καὶ τὴν παρουσιάζει ὡς σοβαρὴ πολιτικὴ σκέψη καὶ ὡς πολιτισμικὴ πρόταση: Ἡ στοιχειώδης λογικὴ ποὺ λέει π.χ. ὅτι ἂν γίνει δεκτὸ τὸ Παπικὸ Πρωτεῖο τότε γίνονται αὐτομάτως ἀποδεκτὰ ὅλα ὅσα, χωρὶς δημοκρατικὲς συνόδους καὶ χωρὶς ἀντίλογο, ἀποφασίζονται ex cathedra ἀπὸ τὸν Πάπα, ἄρα καὶ τὰ δόγματα καὶ τὰ πάντα – αὐτὴ λοιπὸν ἡ στοιχειώδης λογικὴ ἀπουσιάζει ἀπὸ τὸ ἄρθρο του. Κατὰ τὰ ἄλλα, «Τίποτα δὲν ἀλλάζει!»Βλέπουμε, ἐπίσης, ἀνθρώπους δημοκρατικούς, ὅπως οἱ Φιλοδυτικοὶ καὶ ἐνάντιοι στοὺς Ἀνθενωτικούς, νὰ μὴν θεωροῦν κατάκτηση τὴ δημοκρατικότητα τῶν Συνόδων ἀλλὰ να ὑπερασπίζονται τὴν ἀντιδημοκρατικότητα τοῦ παπικοῦ πρωτείου.  Ἀλλὰ γιὰ δημοκρατία θὰ μιλᾶμε, τώρα;

Ἐπειδή, λοιπόν, δὲν φαίνεται νὰ νοιάζει τὸν ἀρθρογράφο ἡ «ὑψηλὴ θεολογία» καὶ οἱ λεπτεπίλεπτες θεολογικὲς διαφωνίες, ἀποκαλεῖ μισαλλόδοξους καί, ἐμμέσως, ἀπερίσκεπτους πολιτικὰ ὅσους νοιάζονται / νοιάζονταν γι’ αὐτήν! Τέτοια σοβαρότητα ἐπιχειρημάτων. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει κάτι, τὸ θεωρῶ «θεωρίες» καὶ «φιλολογία», ἄρα ἀπαξιώνω ὅσους ἐνδιαφέρονται καὶ ἐνεργοῦν πολιτικὰ μὲ βάση αὐτό. Νά τὸ σκεπτικὸ τοῦ αἰώνιου Ἑνωτικοῦ.

Ἂς τὸ ξαναποῦμε: Ἡ ἐπιτυχὴς προέλαση τῶν Τούρκων καὶ ἡ Ἅλωση δὲν ἐξαρτιόταν ἀπὸ τὸ πεῖσμα τῶν Ἀνθενωτικῶν. Ἂν οἱ Δυτικοὶ ἤθελαν εἰλικρινὰ νὰ μᾶς σώσουν -ὅπως διατείνονται ἐδῶ καὶ αἰῶνες οἱ Δυτικιστές- τότε θὰ μᾶς εἶχαν σώσει ἀπὸ τοὺς Τούρκους τὸ 1453 ἀκόμη κι ἂν δὲν τὸ ἤθελαν οἱ Ἀνθενωτικοί, καὶ δὲν θὰ μᾶς ἔστελναν γιὰ τὴν πολιορκία ὅλους κι ὅλους 700 στρατιῶτες ἀντὶ γιὰ τὶς 20.000 στρατιῶτες τὴς Δ’ Σταυροφορίας ποὺ εἶχαν μαζέψει ἀπὸ ὅλη τὴν Δ. Εὐρώπη ἔξω ἀπὸ τὰ τείχη τῆς Κωνσταντινούπολης τὸ 1204!

Advertisements
This entry was posted in 1453, Αναδημοσιεύσεις, Δυτικοί, Ελλάδα, Ρωμανία, Τούρκοι, θρησκεία and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s