Ὁράματα καὶ ὑπερήφανα θεάματα

Ἕνας κόσμος μὲ γκαίη τουρίστες ὑψηλοῦ ἀτομικοῦ εἰσοδήματος, περιφερόμενους ἀνὰ τὴν ὑφήλιο καὶ μὲ τα σκυλιά-παιδιά τους, καὶ Μουσουλμάνους ἐποίκους / (ἐρωτικούς;) δούλους – πολιτισμικὴ ἀτραξιὸν στὶς γερασμένες γειτονιὲς τῶν φυγότεκνων ντόπιων.

Οἱ (ἔτι) ἐφήβοι τοῦ 60′-’70, καμαρώνουν σήμερα σὰν τὶς πεθερές ποὺ πραγματοποιήθηκαν τὰ ἀπελευθερωτικὰ ὄνειρά τους. Νά τί θὰ πεῖ εὐτυχία, νὰ πᾶνε στὸν Ἅδη σὲ βαθιὰ γεράματα κι ἔχοντας ζήσει τέτοια χαρά, τουλάχιστον:

Ἕνα ὅραμα γιὰ τὸν 21ο αἰ., δηλαδή.

 

Σὲ ἄλλα νέα:

Τὰ μικρὰ τῶν παραπάνω (ἔτι) ἐφήβων θὰ διαδηλώσουν στὴ Θεσσαλονίκη κατὰ τοῦ Νετανιάχου στὴν τριμερὴ Ἑλλάδας-Κύπρου-Ἰσραήλ, δὲν θὰ διαδηλώσουν ὅμως κατὰ τοῦ Μουσείου Ὁλοκαυτώματος ποὺ σχεδιάζεται νὰ φτιαχτεῖ στὴν πόλη. Δηλαδή, κατὰ τῆς μονοκαλλιέργειας τῆς ἱστορικῆς μνήμης τῆς πόλης αὐτῆς.

Προφανῶς -γιὰ μένα, ὄχι γιὰ ἑβραιοφάγους- χρειάζεται ἡ διαρκὴς ὑπενθύμιση τῆς ἐξόντωσης τῶν Ἑβραίων τῆς πόλης. Ὄχι ὅμως ὡς ὁδοστρωτήρας ποὺ σκοπὸ ἢ ἔμμεσο ἀποτέλεσμα θὰ ἔχει νὰ λησμονηθεῖ (α) ὅτι ἡ ἱστορία τῆς πόλης δὲν ξεκινᾶ ἀπὸ τὸ 1430/1492 ἀλλὰ 1.700 χρόνια νωρίτερα (καὶ χωρὶς ἑβραϊκὴ παρουσία ἄξια λόγου), (β) ὅτι ἡ ἑβραϊκὴ κοινότητα στὴν Θεσσαλονίκη δὲν ὑπῆρξε μόνο θύμα ἀλλὰ καὶ ποικιλότροπος θύτης (ὡς ὄργανο τῶν Ὀθωμανῶν οἱ ὁποῖοι τὴν προσκάλεσαν ἐμμέσως κατὰ τῶν ὑποδουλωμένων Ἑλλήνων ἐμπορικῶν καὶ θρησκευτικῶν ἀντίζηλών τους), (γ) ὅτι στὴν εὐρύτερη περιοχὴ ἔλαβαν χώρα κι ἄλλες γενοκτονίες (κάψιμο ζωντανῶν ἀνθρώπων στὸ Χορτιάτη ἀπὸ τοὺς Γερμανούς) καὶ (δ) ὅτι στὴν Θεσσαλονίκη ζοῦν ἀπόγονοι ὅσων γλίτωσαν ἀπὸ μιὰ ἄλλη Γενοκτονία, τοῦ 1922. Εἶναι προκλητικὸ νὰ μὴν ὑπάρχει «μουσεῖο γενοκτονίας» (ἢ ὅπως ἀλλιῶς θέλετε πεῖτε το) γιὰ τὸν μικρασιατικὸ καὶ ποντιακὸ Ἑλληνισμό, γιὰ τὸν  Χορτιάτη, καὶ νὰ ἱδρύεται μόνο γιὰ τοὺς Ἑβραίους τῆς πόλης. Ὅλοι δικαιοῦνται νὰ μνημονεύονται, σαφῶς. Ὄχι μερικοί μόνο, ὅμως.

Ἡ πλάκα εἶναι ὅτι οἱ Ἀριστεροὶ ποὺ βεβηλώνουν ἑβραϊκὰ μνημεῖα γιὰ τὸ Ὁλοκαύτωμα βρίσκονται πάντα σὲ δίλημμα: τί νὰ δείξουν δημοσίως, τὸν ἀντιεβραϊσμό τους (ἐναντίωση στὸ Ἰσραήλ, βεβηλώσεις) ἢ τὸν ἀνθελληνισμό τους (ἀποσιώπηση τῆς ἑλληνικότητας τῆς Θεσσαλονίκης). Πράγμα πού, βεβαίως, δείχνει ὅτι ἡ λυσσασμένη «ἀγωνία τους» νὰ καταδείξουν πόσο «ἑβραιούπολη ἦταν ἡ Θεσσαλονίκη καὶ ὅτι οἱ Ἕλληνες τὸ 1912 δὲν Ἀπελευθέρωσαν τίποτε» δὲν ὀφείλεται σὲ καμμιὰ συμπάθεια πρὸς τοὺς Ἑβραίους ἀλλὰ σὲ σχιζοφρενικὸ φιλοθωμανισμό. Τώρα, βεβαίως, μὲ τὸ «Μουσουλμάνοι welcome» ποὺ λένε ἀπὸ τὸ 2015, μᾶς ξεκαθάρισαν τὴ στάση τους.

Εἶναι δέ, γελοῖο, ὀργανώσεις σὰν τὴν ΑΝΤΑΡΣΥΑ νὰ συνυπογράφουν κείμενο στὸ ὁποῖο καταγγέλλεται τὸ χτύπημα τῶν ΗΠΑ ἐνάντια στὴν  Συρία (στὴ νόμιμη κυβέρνηση, ἐννοεῖται!), ἐνῶ οἱ ἴδιοι ἔχουν ταχθεῖ ἐδῶ καὶ χρόνια ὑπὲρ τῶν ἥπιων τζιχαντιστῶν ποὺ ἀντιμάχονται τὴ Συρία (πάλι, ἐννοεῖται!, τὴ νόμιμη κυβέρνησή της). Νὰ μὴ γνωρίζει ἡ δεξιά σου τί ποιεῖ ἡ Ἀριστερά σου…

Advertisements
This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, Αριστερά, Γερμανία, Εβραίοι, Ελλάδα, Θεσσαλονίκη, Μικρά Ασία and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s