ΕΛΤΑ

 

Ὑπομονετικὰ στὴ σειρά μας. Μιὰ κωλοπετσωμένη (βαμμένη κ.λπ.) ἄγνωστο πόσο μεγάλης ἡλικίας καὶ πάντως ἀνέραστη, φωνάζει συνέχεια στὸ κινητό, καὶ ξάφνου σταματᾶ. «Τὸ κλείσατε τὸ μαγαζί;» ρωτᾶ εἰρωνικὰ κι ἀνυπόμονα τοὺς ὑπαλλήλους, κι ὅταν ξαναρχίζει τὸ μέτζο-σοπράνο στὸ κινητὸ καὶ τῆς κάνουν παρατήρηση πρῶτα ἕνας ὑπάλληλος καὶ ἔπειτα ἕνας πελάτης, αὐτὴ ἀπαντᾶ εἰρωνικὰ ὅτι δὲν εἶναι παιδί τους, κι ὅτι εἶναι ἑξήντα χρόνων, καὶ βέβαια μιλᾶ στὸν ἑνικὸ σὲ ὅλους, ἐνῶ αὐτοὶ τῆς μιλᾶνε στὸν πληθυντικὸ εὐγενείας. Τὸ σοφὸ ἀντεπιχείρημά της εἶναι ὅτι καὶ στὸ ἀστικὸ οὐρλιάζουνε, ἄρα γιατί ὄχι καὶ σὲ δημόσιο χῶρο. Τὴν κατσαδιάζουν οἱ μισοί, στὰ παλιά της τὰ παπούτσια τοὺς γράφει ὅλους, κι ἐπιμένει σχολιάζοντας μάλιστα στὸν συνομιλητή της. Τέλος πάντων, γυρνᾶ ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ ἦρθε.

Στὴ συνέχεια, καὶ μετὰ 20′ ἀναμονῆς, τὰ ΕΛΤΑ μοῦ λὲν ὅτι θὰ πρέπει νὰ πάω σὲ ἄλλα ΕΛΤΑ γιατὶ ἐδῶ δὲν γίνεται ἡ δουλειά μου. Δὲν λέω τίποτα καὶ παίρνω τὰ πόδια μου. Ἤμουν βέβαια ἕτοιμος νὰ βρίσω τὸ Δημόσιο καὶ τὴν τελευταία Σοβιετία, ἀλλὰ μετὰ θυμήθηκα, ὁ καημένος, ὅτι τὰ ΕΛΤΑ ἔχουν ἰδιωτικοποιηθεῖ ἐδῶ καὶ καιρό. Ἀτυχία.

Advertisements
This entry was posted in ανθρώπινα, κοινωνία and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s