ΣΚΑΪ ἐκπαιδευτικὸς προγραμματισμός

Σὰν τὸν περίφημο οἰκογενειακὸ προγραμματισμό, ποὺ κατέστησε χώρα γερόντων τὴν Ἑλλάδα.

Ὁ μύθος τῆς Σκύλας καὶ τῆς Χάρυβδης, κι ἡ ρήση Μπρὸς Γκρεμὸς καὶ Πίσω Ρέμα, σοφὰ ἔχουν μείνει στὴ μνήμη τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, καὶ ξανάρχονται καὶ τώρα στὸ νοῦ μου:

τί παράγουμε

Ἂν οἱ Ἀριστεροὶ καὶ Ἀναρχικοὶ μισοῦν τὴν πρωτιά, φθονοῦν ὅσους πρωτεύουν (κι ἐμφανίζουν τὸ φθόνο ὡς πόθο γιὰ ἰσότητα-δημοκρατία), καὶ θέλουν τὴν Παιδεία νὰ εἶναι μιὰ παιδικὴ χαρά, ἐξαιτίας τῶν ἀνεπίλυτων ψυχιατρικῶν προβλημάτων τους, ἀπὸ τὴν ἄλλη, οἱ τεχνοκράτες ὀδύρονται γιατὶ οἱ μαθητὲς τοῦ Λυκείου δὲν ἐπιλέγουν νὰ γίνουν προγραμματιστὲς ἢ μηχανικοί, καὶ πιστεύουν ὅτι οἱ ἀνθρωπιστικὲς ἐπιστῆμες δὲν συμβάλλουν στὴν «ἀνάπτυξη». Τί νὰ πρωτοπεῖ κάποιος;

Γιὰ τὸ ὅτι ἡ Ἑλλάδα θὰ μποροῦσε νὰ σιτίζεται δωρεὰν χάρη στὶς ἀνθρωπιστικὲς ἐπιστῆμες (Ἀρχαῖα, ἱστορία) ἂν ἦταν κέντρο ἔρευνας καὶ μελέτης τῆς ἀρχαίας καὶ βυζαντινῆς ἱστορίας καὶ φιλοσοφίας; Εἶναι παράλογο, κι ἂς μὴν τὸ κατανοοῦν οἱ τεχνοκράτες κι ὁ κόσμος, ἀντὶ νὰ μαθαίνεις καὶ νὰ ἐρευνᾶς τὴν βυζαντινὴ ἱστορία στὴ Θεσσαλονίκη καὶ τὰ Ἀρχαῖα στὴν Ἀθήνα, νὰ πηγαίνεις στὸ Μόναχο ἢ τὴ Βιέννη γιὰ τὰ βυζαντινά, καὶ στὴν Ὀξφόρδη καὶ τὸ Καίμπριτζ γιὰ τὰ Ἀρχαῖα (φιλοσοφία-γραμματεία). Εἶναι πολὺ περίεργο ὅτι ψάχνεις μὲ κυάλια στὸ ΑΠΘ γιὰ μόνιμους καθηγητὲς βυζαντινῆς ἱστορίας, ποῦ -μὲ τὸ δίκιο τους- τί νὰ πρωτοπρολάβουν; τὴ διόρθωση φοιτητικῶν γραπτῶν ἢ λ.χ. τὴν ἔρευνα καὶ κριτικὴ ἔκδοση βυζαντινῶν κειμένων, ἀνέκδοτων ἀκόμη καὶ μή; (Ψάξτε πόσα βυζαντινὰ συγγράμματα ἔχουν ἐκδοθεῖ ἀπὸ Νεοέλληνες ἱστορικούς.) Δὲν κατανοῶ τί φύσει ἀνώτερο ἔχει ὁ Γερμανὸς φιλόλογος καὶ ἱστορικὸς ποὺ ψάχνει γιὰ χειρόγραφα, τὰ μελετᾶ καὶ ἐκδίδει π.χ. τὸν Νικήτα Χωνιάτη, καὶ πουλᾶ στὸ Ἀριστοτέλειο Πανεπιστήμιο (καὶ στὰ ἄλλα) τὴν κριτικὴ ἔκδοση τῆς Ἱστορίας του γιὰ 800 € τὸ κομμάτι, ἀπὸ ἕναν Ἕλληνα ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ κάνει τὸ ἴδιο. (Ἀναφέρω τὰ βυζαντινά, γιατὶ αὐτὰ ξέρω.). Δὲν ἐννοῶ τὶς ἐπιδοτήσεις γιὰ «μπουφέδες» στὰ συνέδρια, ἀλλὰ γιὰ ἔρευνα, μὲ συγκεκριμένους στόχους: Τόσα ἔργα τοῦ τάδε βυζαντινοῦ συγγραφέα ὑπάρχουν ἀνέκδοτα. Τρεχᾶτε, νὰ πεῖ τὸ κράτος, μαζέψτε-φωτογραφίστε τὰ χειρόγραφα, μελετῆστε τα, ἐκδῶστε τα. Καὶ μιὰ ἑταιρεία βυζαντινῶν ἐκδόσεων ποὺ θὰ γίνει καλύτερη ἀπὸ τὶς γερμανικὲς καὶ γαλλικές. Δὲν κατανοῶ τί φύσει ἀνώτερο ἔχει ὁ Γερμανὸς καὶ Ξένος ποὺ γιὰ τὶς διακοπές του προτιμᾶ νὰ ἐξερευνᾶ τὰ βυζαντινὰ κάστρα καὶ μνημεῖα -χωμένα στὶς ἐρημιὲς καὶ τὰ βουνά- στὴν Ἑλλάδα καὶ στὴν Τουρκία, ὥστε νὰ βγάλει ἀρχαιολογικὰ καὶ ἱστορικὰ συμπεράσματα, ἀπὸ ἕναν ἀντίστοιχο Ἕλληνα ποὺ θέλει νὰ ξεκουραστεῖ. Αὐτὸ δὲν εἶναι φανταστικό, γίνεται, καὶ ἔχουν ἐκδοθεῖ βιβλία ποὺ θεωροῦνται «ἀπαραίτητα». Πόσοι νέοι θὰ μποροῦσαν νὰ βροῦν πραγματικὴ δουλειὰ καὶ νὰ κάνουν ὅλες τὶς ἐργασίες ἀντὶ νὰ σαπίζουν κοιτῶντας ἂν πέρασαν ἢ κόπηκαν στὸ μάθημα καὶ πότε νὰ πάρουν πτυχίο γιὰ νὰ τὸ βάλουν στὴν κορνίζα. Δὲν θὰ μιλήσω γιὰ τὴ νεοελληνικὴ λογοτεχνία, ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν «ἐργοστάσια μετάφρασης», ἀπὸ Ἕλληνες καὶ ξένους φοιτητὲς ποὺ ἀγαποῦν τὸν νεοελληνικὸ πολιτισμό. Ἢ γιὰ τὸ κατὰ πόσο οἱ νομικοὶ θὰ μποροῦσαν νὰ κάνουν τὴ χώρα κέντρο μελέτης τοῦ διαχρονικοῦ ἑλληνορωμαϊκοῦ δικαίου. Δὲν μιλάω ἁπλὰ γιὰ φοιτητικὸ τουρισμό, ποὺ ἀπὸ μόνος του εἶναι κερδοφόρος (βλ. τὶς παραπάνω πόλεις-παραδείγματα). Καί, τέλος, δὲν μιλῶ γιὰ τὰ gender studies ἢ τὴν ἀριστερὴ προπαγάνδα ποὺ αὐτοπαρουσιάζεται ὡς ἐπιστήμη μέσω τῶν Κοινωνικῶν Ἐπιστημῶν.

Ὁ καημένος, ποὺ παριστάνει τὸν τεχνοκράτη, δημοσιογράφος τοῦ ouranou (τοῦ ΣΚΑΪ στὰ ἀγγλικά) νομίζει ὅτι μιὰ χώρα ποὺ δὲν εἶχε βιομηχανικὴ ἐπανάσταση μπορεῖ νὰ συναγωνιστεῖ τὴ Δύση στὰ κομπιουτεράδικα καὶ τὰ μηχανολογικά. Οἱ μόνες μὴ δυτικὲς χῶρες ποὺ τὸ ἔκαναν, Ρωσσία, Κίνα, Ἰαπωνία, τὸ πέτυχαν μὲ σκληρὲς κολλεκτιβιστικὲς δικτατορίες (κι ὄχι μὲ ἀστεῖες μπανανίες-πράκτορες) καὶ δεκαετίες μάθησης. Βεβαίως, δὲν ὑπάρχει κανένα τεχνικὸ μυστικὸ ποὺ νὰ μὴν μαθαίνεται. Ἔχουμε καμμιὰ βαριὰ βιομηχανία ὥστε νὰ παράγουμε μηχανικούς; Νὰ τοὺς κάνουμε τί, τόσους πολλούς; Φυσικά, ὑπάρχουν καὶ τέτοιοι, ἑταιρεῖες καὶ καινοτόμοι ἄνθρωποι. Νὰ στηριχτοῦν, φυσικά. Νὰ παριστάνουμε ὅμως, ὅτι ἔχουμε ἀνάγκη ἀπὸ ἐπαγγέλματα ποὺ δὲν ὑπάρχουν; Ἀντὶ νὰ προωθηθοῦν διαδικασίες (σχολές, κίνητρα) ὥστε νὰ παραχθοῦν καλοὶ κι ἐπιδέξιοι τεχνίτες (μάστορες, ἠλεκτρολόγοι κ.λπ.), οἱ ὁποῖοι εἶναι τὸ ὑποχρεωτικὸ πρῶτο βῆμα -ὅπως παντοῦ ἔγινε- γιὰ τὴν δημιουργία βαριᾶς βιομηχανίας (ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ γλιτώσουμε λίγο  ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἀηδία τοῦ νὰ παριστάνει ὁ μουστακαλῆς ὑδραυλικὸς τὸν Θεὸ ποὺ δὲν δίνει ἀπόδειξη), αὐνανιζόμαστε μαζικὰ μὲ τοὺς «προγραμματιστές» καὶ τὸ e-goverment καὶ τὰ οἵ-μαίηλς. Πρὶν ἀπὸ δέκα χρόνια, ἔσκουζαν οἱ σεληνιασμένοι χιπστεράδες γιὰ τὸν διαδικτυακὸ ἀναλφαβητισμὸ τῶν μαθητῶν, κι ἔπειτα ἀπὸ λίγα χρόνια ἔσκουζε ἡ κοινωνία γιὰ τὴν μαλάκυνση ἐγκεφάλου ποὺ προκαλεῖ στὰ παιδιὰ ὁ ὑπολογιστής. Νὰ ξέρουμε τί μποροῦμε εὔκολα νὰ παράξουμε, ποὺ ἔχει βάση καὶ δὲν χάνεται ἀμέσως (ὅπως χάνεται ὁ τουρισμὸς μὲ ἕναν πόλεμο ἢ λ.χ. στὴ Λέσβο μὲ τὴν  ἔλευση Δῆθεν Προσφύγων ἀπὸ τὰ πέρατα τοῦ πλανήτη), καὶ νὰ μὴν παριστάνουμε αὐτὸ ποὺ δὲν εἴμαστε. Νὰ ξαναγίνουμε καλοὶ σὲ αὐτὸ ποὺ ἐμεῖς φτιάξαμε.

Ἔχουμε τοὺς Ἀριστεροὺς ποὺ δὲν ἀντέχουν ὅτι οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἀνόμοιοι σὲ ἐπιτεύγματα καὶ ἐπιδόσεις  (κατὰ τὰ ἄλλα μισοῦν τὴν μοιομορφία τοῦ στρατοῦ) -Καὶ τοὺς λαϊκιστὲς πολιτικοὺς ποὺ δίνουν στὸ λαὸ εὐκαιρία νὰ σπουδάσει μὲ 10 (στὰ 20) βαθμὸ ὁ κανακάρης του καὶ τὸ κοριτσάκι του. Ἔχουμε καὶ τοὺς φιλελεύτερους ποὺ δὲν ἔχουν δεῖ τὰ ἀδιέξοδα τῆς τεχνοκρατικῆς ἐκπαίδευσης. Οἱ πρῶτοι μισοῦν τὴν μάθηση (μίσος ποὺ προϋποθέτει καὶ συνεπάγεται μίσος καὶ πρὸς ὅποιον μαθαίνει καλύτερα ἀπὸ τοὺς ἄλλους) καὶ γρυλίζουν γιὰ μιὰ θέση τοῦ φιλόλογου στὰ σχολεῖα καὶ γιὰ μιὰ «ἐκπαιδευτικὴ ἐπάρκεια» (λὲς καὶ ὑπάρχει προγραμματισμένη ἀντιστοιχία εἰσακτέων-ἀναγκῶν ἐδῶ καὶ χρόνια ἢ λὲς καὶ οἱ «σχολικὲς ἀνάγκες γιὰ δασκάλους» δὲν εἶναι συχνὰ ἐπίπλαστες, μὲ τόση ὑπογεννητικότητα τοῦ 1.2 παιδιά/γυναίκα), γιατὶ θεωροῦν ἀδιανόητο νὰ ὑπάρχουν σπουδὲς δίχως δουλειά ἢ νὰ ὑπάρχει κι ἄλλη δουλειὰ μὲ βάση τὰ πτυχία τους ἀπὸ αὐτὴν τοῦ δασκάλου. Οἱ δὲ ΜενουμεΕυρωπη φιλελεύθεροι ὀνειρεύονται χιπστεράδες ὅπως στὶς ταινίες, καὶ ρίχνουν τὸ σφάλμα στὰ παιδιὰ ἐπειδὴ θέλουν νὰ σπουδάσουν αὐτὸ ποὺ τοὺς ἀρέσει. Γιὰ νὰ ἔχουμε φούσκα πληροφορικάριων, ὅπως ἔχουμε φούσκα δικηγόρων καὶ μηχανικῶν.

 

Advertisements
This entry was posted in παιδεία, φιλελεύθεροι, Αριστερά, Ελλάδα, κοινωνία and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s